Mezmurlar

GİRİŞ

Mezmurlar (Zebur diye de bilinir) ilahi ve dua kitabıdır. Uzun bir süre içinde farklı yazarlar tarafından yazılmıştır. İsrailliler bu dua ve ilahileri kendi tapınmalarında kullanıyorlardı.

Bu ilahileri birkaç sınıfa ayırabiliriz: Övgü ve tapınma ilahileri, ağıtlar; yardım, korunma ve kurtuluş için edilen dualar; bağışlanmak için yalvarışlar; Tanrı'nın kutsamasına karşı şükran ilahileri; düşmanın cezalandırılması için dilekler. Bu dualar kişi ve ulus adına edilirdi. Bazıları kişinin en derin duygularını yansıtırken, bazıları da Tanrı halkının duygu ve gereksinimlerini dile getirir.

Mezmurlar şiir kitabıdır. İbrani şiirinin en belirgin özelliği paralelizmdir. Paralelizm birinci dizedeki konuyu ikinci ya da üçüncü dizelerde de farklı biçimlerde tekrarlamaktır. İkinci ve üçüncü dizeler aynı konuyu karşıt biçimde geliştirir, tasvir eder ya da doruğa ulaştırır.

9+10, 34, 37, 111, 112, 119 ve 145. mezmurlar akrostiş biçimde yazılmıştır, yani ayetler sırasıyla İbrani alfabesinin harfleriyle başlar.

1.KİTAP

1. Mezmur

¹Ne mutlu o insana ki, kötülerin öğüdüyle yürümez,

Günahkârların yolunda durmaz,

Alaycıların arasında oturmaz.

²Ancak zevkini RAB'bin Yasası'ndan alır

Ve gece gündüz onun üzerinde derin derin düşünür.

³^*Böylesi akarsu kıyılarına dikilmiş ağaca benzer,

Meyvesini mevsiminde verir,

Yaprağı hiç solmaz.

Yaptığı her işi başarır.

⁴Kötüler böyle değil,

Rüzgarın savurduğu saman çöpüne benzerler.

⁵Bu yüzden yargılanınca aklanamaz,

Doğrular topluluğunda yer bulamaz günahkârlar.

⁶Çünkü RAB doğruların yolunu gözetir,

Kötülerin yolu ise ölüme götürür.

2. Mezmur

¹^*Nedir uluslar arasındaki bu kargaşa,

Neden boş düzenler kurar bu halklar?

²Dünyanın kralları saf bağlıyor,

Hükümdarlar birleşiyor

RAB'be ve meshettiği* krala^p karşı.

³“Koparalım onların kayışlarını” diyorlar,

“Atalım üzerimizden bağlarını.”

⁴Göklerde oturan Rab gülüyor,

Onlarla eğleniyor.

⁵Sonra öfkeyle uyarıyor onları,

Gazabıyla dehşete düşürüyor

⁶Ve, “Ben kralımı

Kutsal dağım Siyon'a oturttum” diyor.

⁷^*RAB'bin bildirisini ilan edeceğim:

Bana, “Sen benim oğlumsun” dedi,

“Bugün ben sana baba oldum.

⁸Dile benden, miras olarak sana ulusları,

Mülk olarak yeryüzünün dört bucağını vereyim.

⁹^*Demir çomakla kıracaksın^r onları,

Çömlek gibi parçalayacaksın.”

¹⁰Ey krallar, akıllı olun!

Ey dünya önderleri, ders alın!

¹¹RAB'be korkuyla hizmet edin,

Titreyerek sevinin.

¹²Oğulu öpün ki öfkelenmesin,

Yoksa izlediğiniz yolda mahvolursunuz.

Çünkü öfkesi bir anda alevleniverir.

Ne mutlu O'na sığınanlara!

3. Mezmur ^*

Davut'un oğlu Avşalom'dan kaçtığı zaman yazdığı mezmur

¹Ya RAB, düşmanlarım ne kadar çoğaldı,

Hele bana karşı ayaklananlar!

²Birçoğu benim için:

“Tanrı katında ona kurtuluş yok!” diyor. Sela^s

³Ama sen, ya RAB, çevremde kalkansın,

Onurum, başımı yukarı kaldıran sensin.

⁴RAB'be seslenirim,

Yanıtlar beni kutsal dağından. Sela

⁵Yatar uyurum,

Uyanır kalkarım, RAB destektir bana.

⁶Korkum yok

Çevremi saran binlerce düşmandan.

⁷Ya RAB, kalk, ey Tanrım, kurtar beni!

Vur bütün düşmanlarımın çenesine,

Kır kötülerin dişlerini.

⁸Kurtuluş RAB'dedir,

Halkının üzerinde olsun bereketin! Sela

4. Mezmur

Müzik şefi için - Telli sazlarla - Davut'un mezmuru

¹Sana seslenince yanıtla beni,

Ey adil Tanrım!

Ferahlat beni sıkıntıya düştüğümde,

Lütfet bana, kulak ver duama.

²Ey insanlar, ne zamana dek

Onurumu utanca çevireceksiniz?

Ne zamana dek boş şeylere gönül verecek,

Yalan peşinde koşacaksınız? Sela*

³Bilin ki, RAB sadık kulunu kendine ayırmıştır,

Ne zaman seslensem, duyar beni.

⁴^*Öfkelenebilirsiniz, ama günah işlemeyin;

İyi düşünün yatağınızda, susun. Sela

⁵Doğruluk kurbanları sunun RAB'be,

O'na güvenin.

⁶“Kim bize iyilik yapacak?” diyen çok.

Ya RAB, yüzünün ışığıyla bizi aydınlat!

⁷Öyle bir sevinç verdin ki bana,

Onların bol tahıl ve yeni şaraptan aldığı sevinçten fazla.

⁸Esenlik içinde yatar uyurum,

Çünkü yalnız sen, ya RAB,

Güvenlik içinde tutarsın beni.

5. Mezmur

Müzik şefi için - Ney için - Davut'un mezmuru

¹Sözlerime kulak ver, ya RAB,

İniltilerimi işit.

²Feryadımı dinle, ey Kralım ve Tanrım!

Duam sanadır.

³Sabah sesimi duyarsın, ya RAB,

Her sabah sana duamı sunar, umutla beklerim.

⁴Çünkü sen kötülükten hoşlanan Tanrı değilsin,

Kötülük senin yanında barınmaz.

⁵Böbürlenenler önünde duramaz,

Bütün suç işleyenlerden nefret duyar,

⁶Yalan söyleyenleri yok edersin;

Ya RAB, sen eli kanlılardan,

Aldatıcılardan tiksinirsin.

⁷Bense bol sevgin sayesinde

Kutsal tapınağına gireceğim;

Oraya doğru saygıyla eğileceğim.

⁸Yol göster bana doğruluğunla, ya RAB,

Düşmanlarıma karşı!

Yolunu önümde düzle.

⁹^*Çünkü onların sözüne güvenilmez,

Yürekleri yıkım dolu.

Ağızları açık birer mezardır,

Yaltaklanır dururlar.

¹⁰Ey Tanrı, onları suçlu çıkar!

Kurdukları düzen yıkımlarına yol açsın.

Kov onları sayısız isyanları yüzünden.

Çünkü sana karşı ayaklandılar.

¹¹Sevinsin sana sığınan herkes,

Sevinç çığlıkları atsın sürekli,

Kanat ger üzerlerine;

Sevinçle coşsun adını sevenler sende.

¹²Çünkü sen doğru kişiyi kutsarsın, ya RAB,

Çevresini kalkan gibi lütfunla sararsın.

6. Mezmur

Müzik şefi için - Sekiz telli sazlarla^ş

Davut'un mezmuru

¹^*Ya RAB, öfkeyle azarlama beni,

Gazapla yola getirme.

²Lütfet bana, ya RAB, bitkinim;

Şifa ver bana, ya RAB, kemiklerim sızlıyor,

³Çok acı çekiyorum.

Ah, ya RAB!

Ne zamana dek sürecek bu?

⁴Gel, ya RAB, kurtar beni,

Yardım et sevginden dolayı.

⁵Çünkü ölüler arasında kimse seni anmaz,

Kim şükür sunar sana ölüler diyarından?

⁶İnleye inleye bittim,

Döşeğim su içinde bütün gece ağlamaktan,

Yatağım sırılsıklam gözyaşlarımdan.

⁷Kederden gözlerimin feri sönüyor,

Zayıflıyor gözlerim düşmanlarım yüzünden.

⁸^*Ey kötülük yapanlar,

Uzak durun benden,

Çünkü RAB ağlayışımı işitti.

⁹Yalvarışımı duydu,

Duamı kabul etti.

¹⁰Bütün düşmanlarım utanacak,

Hepsini dehşet saracak,

Ansızın geri dönecekler utanç içinde.

7. Mezmur

Benyaminli Kûş'un sözlerine ilişkin

Davut'un RAB'be okuduğu şigayon^t

¹Sana sığınıyorum, ya RAB Tanrım!

Peşime düşenlerden kurtar beni,

Özgür kıl.

²Yoksa aslan gibi parçalayacaklar beni,

Kurtaracak biri yok diye,

Lime lime edecekler etimi.

³Ya RAB Tanrım, eğer şunu yaptıysam:

Birine haksızlık ettiysem,

⁴Dostuma ihanet ettiysem,

Düşmanımı nedensiz soyduysam,

⁵Ardıma düşsün düşman,

Yakalasın beni,

Canımı yerde çiğnesin,

Ayak altına alsın onurumu. Sela*

⁶Öfkeyle kalk, ya RAB!

Düşmanlarımın gazabına karşı çık!

Benim için uyan!

Buyur, adalet olsun.

⁷Uluslar topluluğu çevreni sarsın,

Onları yüce katından yönet.

⁸RAB halkları yargılar;

Beni de yargıla, ya RAB,

Doğruluğuma, dürüstlüğüme göre.

⁹^*Ey adil Tanrım!

Kötülerin kötülüğü son bulsun,

Doğrular güvene kavuşsun,

Sen ki akılları, gönülleri sınarsın.

¹⁰Tanrı kalkan gibi yanıbaşımda,

Temiz yüreklileri O kurtarır.

¹¹Tanrı adil bir yargıçtır,

Öyle bir Tanrı ki, her gün öfke saçar.

¹²Kötüler yola gelmezse,

Tanrı kılıcını biler,

Yayını gerip hedefine kurar.

¹³Hazır bekler ölümcül silahları,

Alevli okları.

¹⁴^*İşte kötü insan kötülük sancıları çekiyor,

Fesada gebe kalmış,

Yalan doğuruyor.

¹⁵Bir kuyu açıp kazıyor,

Kazdığı kuyuya kendisi düşüyor.

¹⁶Kötülüğü kendi başına gelecek,

Zorbalığı kendi tepesine inecek.

¹⁷Şükredeyim doğruluğu için RAB'be,

Yüce RAB'bin adını ilahilerle öveyim.

8. Mezmur

Müzik şefi için - Gittit^u üzerine - Davut'un mezmuru

¹Ey Egemenimiz RAB,

Ne yüce adın var yeryüzünün tümünde!

Gökyüzünü görkeminle kapladın.

²^*Çocukların, hatta emziktekilerin sesiyle

Set çektin hasımlarına,

Düşmanı, öç alanı yok etmek için.

³Seyrederken ellerinin eseri olan gökleri,

Oraya koyduğun ayı ve yıldızları,

⁴^*Soruyorum kendi kendime:

“İnsan ne ki, onu anasın,

Ya da insanoğlu ne ki, ona ilgi gösteresin?”

⁵Nerdeyse bir tanrı yaptın onu^ü,

Başına yücelik ve onur tacını koydun.

⁶^*Ellerinin yapıtları üzerine onu egemen kıldın,

Her şeyi ayaklarının altına serdin;

⁷Davarları, sığırları,

Yabanıl hayvanları,

⁸Gökteki kuşları, denizdeki balıkları,

Denizde kıpırdaşan bütün canlıları.

⁹Ey Egemenimiz RAB,

Ne yüce adın var yeryüzünün tümünde!

9. Mezmur^v

Müzik şefi için - “Oğulun Ölümü” makamında -

Davut'un mezmuru

¹Ya RAB, bütün yüreğimle sana şükredeceğim,

Yaptığın harikaların hepsini anlatacağım.

²Sende sevinç bulacak, coşacağım,

Adını ilahilerle öveceğim, ey Yüceler Yücesi!

³Düşmanlarım geri çekilirken,

Sendeleyip ölüyorlar senin önünde.

⁴Çünkü hakkımı, davamı sen savundun,

Adil yargıç olarak tahta oturdun.

⁵Ulusları azarladın, kötüleri yok ettin,

Sonsuza dek adlarını sildin.

⁶Yok olup gitti düşmanlar sonsuza dek,

Kökünden söktün kentlerini,

Anıları bile silinip gitti.

⁷Oysa RAB sonsuza dek egemenlik sürer,

Yargı için kurmuştur tahtını;

⁸O yönetir doğrulukla dünyayı,

O yargılar adaletle halkları.

⁹RAB ezilenler için bir sığınak,

Sıkıntılı günlerde bir kaledir.

¹⁰Seni tanıyanlar sana güvenir,

Çünkü sana yönelenleri hiç terk etmedin, ya RAB.

¹¹Siyon'da oturan RAB'bi ilahilerle övün!

Yaptıklarını halklar arasında duyurun!

¹²Çünkü dökülen kanın hesabını soran anımsar,

Ezilenlerin feryadını unutmaz.

¹³Acı bana, ya RAB!

Ey beni ölümün eşiğinden kurtaran,

Benden nefret edenler yüzünden çektiğim sıkıntıya bak!

¹⁴Öyle ki, övgüye değer işlerini anlatayım,

Siyon Kenti'nin kapılarında

Sağladığın kurtuluşla sevineyim.

¹⁵Uluslar kendi kazdıkları kuyuya düştü,

Ayakları gizledikleri ağa takıldı.

¹⁶Adil yargılarıyla RAB kendini gösterdi,

Kötüler kendi kurdukları tuzağa düştü. Higayon^ysela*

¹⁷Kötüler ölüler diyarına gidecek,

Tanrı'yı unutan bütün uluslar...

¹⁸Ama yoksul büsbütün unutulmayacak,

Mazlumun umudu sonsuza dek kırılmayacak.

¹⁹Kalk, ya RAB! İnsan galip çıkmasın,

Huzurunda yargılansın uluslar!

²⁰Onlara dehşet saç, ya RAB!

Sadece insan olduklarını bilsin uluslar. Sela

10. Mezmur

¹Ya RAB, neden uzak duruyorsun,

Sıkıntılı günlerde kendini gizliyorsun?

²Kötüler gururla mazlumları avlıyor,

Mazlumlar kötülerin kurduğu tuzağa düşüyor.

³Kötü insan içindeki isteklerle övünür,

Açgözlü insan RAB'be lanet okur, O'nu hor görür.

⁴Kendini beğenmiş kötü insan Tanrı'ya yönelmez,

Hep, “Tanrı yok!” diye düşünür.

⁵Kötülerin yolları her zaman başarıya götürür.

Öyle yücedir ki senin yargıların,

Kötüler anlayamaz, düşmanına burun kıvırır.

⁶İçinden, “Ben sarsılmam” der,

“Hiçbir zaman sıkıntıya düşmem.”

⁷^*Ağzı lanet, hile ve zulüm dolu,

Dilinin altında kötülük ve fesat saklı.

⁸Köylerin çevresinde pusu kurar,

Masumu gizli yerlerde öldürür,

Çaresizi sinsice gözler.

⁹Gizli yerlerde pusuya yatar

Çalılıktaki aslan gibi,

Kapmak için mazlumu bekler

Ve ağına düşürüp yakalar.

¹⁰Kurbanları çaresiz çöker,

Saldıranın üstün gücü altında ezilir.

¹¹Kötü insan içinden, “Tanrı unuttu” der,

“Örttü yüzünü, asla göremez.”

¹²Kalk, ya RAB, kaldır elini, ey Tanrı!

Mazlumları unutma!

¹³Neden kötü insan seni hor görsün,

İçinden, “Tanrı hesap sormaz” desin?

¹⁴Oysa sen sıkıntı ve acı çekenleri görürsün,

Yardım etmek için onları izlersin;

Çaresizler sana dayanır,

Öksüzün yardımcısı sensin.

¹⁵Kötünün, haksızın kolunu kır,

Sormadık hesap kalmasın yaptığı kötülükten.

¹⁶RAB sonsuza dek kral kalacak,

Uluslar O'nun ülkesinden temizlenecek.

¹⁷Mazlumların dileğini duyarsın, ya RAB,

Yüreklendirirsin onları,

Kulağın hep üzerlerinde;

¹⁸Öksüze, düşküne hakkını vermek için,

Bir daha dehşet saçmasın ölümlü insan.

11. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹Ben RAB'be sığınırım,

Nasıl dersiniz bana,

“Kuş gibi kaç dağlara.

²Bak, kötüler yaylarını geriyor,

Temiz yürekli insanları

Karanlıkta vurmak için

Oklarını kirişine koyuyor.

³Temeller yıkılırsa,

Ne yapabilir doğru insan?”

⁴RAB kutsal tapınağındadır,

O'nun tahtı göklerdedir,

Bütün insanları görür,

Herkesi sınar.

⁵RAB doğru insanı sınar,

Kötüden, zorbalığı sevenden tiksinir.

⁶Kötülerin üzerine kızgın korlar ve kükürt yağdıracak,

Paylarına düşen kâse* kavurucu rüzgar olacak.

⁷Çünkü RAB doğrudur, doğruları sever;

Dürüst insanlar O'nun yüzünü görecek.

12. Mezmur

Müzik şefi için - Sekiz telli sazlarla^z -

Davut'un mezmuru

¹Kurtar beni, ya RAB, sadık kulun kalmadı,

Güvenilir insanlar yok oldu.

²Herkes birbirine yalan söylüyor,

Dalkavukluk, ikiyüzlülük ediyor.

³Sustursun RAB dalkavukların ağzını,

Büyüklenen dilleri.

⁴Onlar ki, “Dilimizle kazanırız,

Dudaklarımız emrimizde,

Kim bize efendilik edebilir?” derler.

⁵“Şimdi kalkacağım” diyor RAB,

“Çünkü mazlumlar eziliyor,

Yoksullar inliyor,

Özledikleri kurtuluşu vereceğim onlara.”

⁶RAB'bin sözleri pak sözlerdir;

Toprak ocakta eritilmiş,

Yedi kez arıtılmış gümüşe benzer.

⁷Sen onları koru, ya RAB,

Bu kötü kuşaktan hep uzak tut!

⁸İnsanlar arasında alçaklık rağbet görünce,

Kötüler her yanda dolaşır oldu.

13. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹Ne zamana dek, ya RAB,

Sonsuza dek mi beni unutacaksın?

Ne zamana dek yüzünü benden gizleyeceksin?

²Ne zamana dek içimde tasa,

Yüreğimde hep keder olacak?

Ne zamana dek düşmanım bana üstün çıkacak?

³Gör halimi, ya RAB, yanıtla Tanrım,

Gözlerimi aç, ölüm uykusuna dalmayayım.

⁴Düşmanlarım, “Onu yendik!” demesin,

Sarsıldığımda hasımlarım sevinmesin.

⁵Ben senin sevgine güveniyorum,

Yüreğim kurtarışınla coşsun.

⁶Ezgiler söyleyeceğim sana, ya RAB,

Çünkü iyilik ettin bana.

14. Mezmur

(Mez.53)

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹^*Akılsız içinden, “Tanrı yok!” der.

İnsanlar bozuldu, iğrençlik aldı yürüdü,

İyilik eden yok.

²RAB göklerden bakar oldu insanlara,

Akıllı, Tanrı'yı arayan biri var mı diye.

³Hepsi saptı,

Tümü yozlaştı,

İyilik eden yok,

Bir kişi bile!

⁴Suç işleyenlerin hiçbiri görmüyor mu?

Halkımı ekmek yer gibi yiyor,

RAB'be yakarmıyorlar.

⁵Dehşete düşecekler yeryüzünde,

Çünkü Tanrı doğruların yanındadır.

⁶Mazlumun tasarılarını boşa çıkarırdınız,

Ama RAB onun sığınağıdır.

⁷Keşke İsrail'in kurtuluşu Siyon'dan gelse!

RAB halkını eski gönencine kavuşturunca,

Yakup soyu sevinecek, İsrail halkı coşacak.

15. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹Ya RAB, çadırına kim konuk olabilir?

Kutsal dağında kim oturabilir?

²Kusursuz yaşam süren, adil davranan,

Yürekten gerçeği söyleyen.

³İftira etmez,

Dostuna zarar vermez,

Komşusuna kara çalmaz böylesi.

⁴Aşağılık insanları hor görür,

Ama RAB'den korkanlara saygı duyar.

Kendi zararına ant içse bile, dönmez andından.

⁵Parasını faize vermez,

Suçsuza karşı rüşvet almaz.

Böyle yaşayan asla sarsılmayacak.

16. Mezmur

Davut'un Miktamı^a

¹Koru beni, ey Tanrı,

Çünkü sana sığınıyorum.

²RAB'be dedim ki, “Efendim sensin.

Senden öte mutluluk yok benim için.”

³Ülkedeki kutsallara gelince,

Soyludur onlar, biricik zevkim onlardır.

⁴Başka ilahların ardınca koşanların derdi artacak.

Onların kan sunularını dökmeyeceğim,

Adlarını ağzıma almayacağım.

⁵Benim payıma,

Benim kâseme düşen sensin, ya RAB;

Yaşamım senin ellerinde.

⁶Payıma ne güzel yerler düştü,

Ne harika bir mirasım var!

⁷Övgüler sunarım bana öğüt veren RAB'be,

Geceleri bile vicdanım uyarır beni.

⁸^*Gözümü RAB'den ayırmam,

Sağımda durduğu için sarsılmam.

⁹Bu nedenle içim sevinç dolu, yüreğim coşuyor,

Bedenim güven içinde.

¹⁰^*Çünkü sen beni ölüler diyarına terk etmezsin,

Sadık kulunun çürümesine izin vermezsin^b.

¹¹Yaşam yolunu bana bildirirsin.

Bol sevinç vardır senin huzurunda,

Sağ elinden mutluluk eksilmez.

17. Mezmur

Davut'un duası

¹Haklı davamı dinle, ya RAB,

Feryadımı işit!

Hilesiz dudaklardan çıkan duama kulak ver!

²Haklı çıkar beni,

Çünkü sen gerçeği görürsün.

³Yüreğimi yokladın,

Gece denedin,

Sınadın beni,

Kötü bir şey bulmadın;

Kararlıyım, ağzımdan kötü söz çıkmaz,

⁴Başkalarının yaptıklarına gelince,

Ben senin sözlerine uyarak

Şiddet yollarından kaçındım.

⁵Sıkı adımlarla senin yollarını tuttum,

Kaymadı ayaklarım.

⁶Sana yakarıyorum, ey Tanrı,

Çünkü beni yanıtlarsın;

Kulak ver bana, dinle söylediklerimi!

⁷Göster harika sevgini,

Ey sana sığınanları saldırganlardan sağ eliyle kurtaran!

⁸Koru beni gözbebeği gibi;

Kanatlarının gölgesine gizle

⁹Kötülerin saldırısından,

Çevremi saran ölümcül düşmanlarımdan.

¹⁰Yürekleri yağ bağlamış,

Ağızları büyük laflar ediyor.

¹¹İzimi buldular, üzerime geliyorlar,

Yere vurmak için gözetliyorlar.

¹²Tıpkı parçalamak için sabırsızlanan bir aslan,

Pusuya yatan genç bir aslan gibi.

¹³Kalk, ya RAB, kes önlerini, eğ başlarını!

Kılıcınla kurtar canımı kötülerden,

¹⁴Elinle bu insanlardan, ya RAB,

Yaşam payı bu dünyada olan insanlardan.

Varsın karınları vereceğin cezalara doysun,

Çocukları da yiyip doysun,

Artanı torunlarına kalsın!

¹⁵Ama ben doğruluk sayesinde yüzünü göreceğim senin,

Uyanınca suretini görmeye doyacağım.

18. Mezmur

(2Sa.22:1-51)

Müzik şefi için - RAB'bin kulu Davut'un mezmuru -

RAB kendisini bütün düşmanlarının pençesinden ve

Saul'un elinden kurtardığı gün Davut

RAB'be şu ezgiyi okudu:

¹Seni seviyorum, gücüm sensin, ya RAB!

²RAB benim kayam, sığınağım, kurtarıcımdır,

Tanrım, kayam, sığınacak yerimdir,

Kalkanım, güçlü kurtarıcım, korunağımdır!

³Övgüye değer RAB'be seslenir,

Kurtulurum düşmanlarımdan.

⁴Ölüm iplerine dolanmıştım,

Yıkım selleri basmıştı beni,

⁵Ölüler diyarının bağları sarmıştı,

Ölüm tuzakları çıkmıştı karşıma.

⁶Sıkıntı içinde RAB'be yakardım,

Yardıma çağırdım Tanrım'ı.

Tapınağından sesimi duydu,

Haykırışım kulaklarına ulaştı.

⁷O zaman yeryüzü sarsılıp sallandı,

Titreyip sarsıldı dağların temelleri,

Çünkü RAB öfkelenmişti.

⁸Burnundan duman yükseldi,

Ağzından kavurucu ateş

Ve korlar fışkırdı.

⁹Kara buluta basarak

Gökleri yarıp indi.

¹⁰Bir Keruv'a* binip uçtu,

Rüzgar kanatlar takarak hızla geldi.

¹¹Karanlığı örtündü,

Kara bulutları kendine çardak yaptı.

¹²Varlığının parıltısından,

Bulutlardan dolu ve korlar savruluyordu.

¹³RAB göklerden gürledi,

Duyurdu sesini Yüceler Yücesi,

Dolu ve alevli korlarla.

¹⁴Savurup oklarını düşmanlarını dağıttı,

Şimşek çaktırarak onları şaşkına çevirdi.

¹⁵Denizin dibi göründü,

Yeryüzünün temelleri açığa çıktı, ya RAB,

Senin azarlamandan,

Burnundan çıkan güçlü soluktan.

¹⁶RAB yukarıdan elini uzatıp tuttu,

Çıkardı beni derin sulardan.

¹⁷Beni zorlu düşmanımdan,

Benden nefret edenlerden kurtardı,

Çünkü onlar benden güçlüydü.

¹⁸Felaket günümde karşıma dikildiler,

Ama RAB bana destek oldu.

¹⁹Beni huzura kavuşturdu,

Kurtardı, çünkü benden hoşnut kaldı.

²⁰RAB doğruluğumun karşılığını verdi,

Beni temiz ellerime göre ödüllendirdi.

²¹Çünkü RAB'bin yolunda yürüdüm,

Tanrım'dan uzaklaşarak kötülük yapmadım.

²²O'nun bütün ilkelerini göz önünde tuttum,

Kurallarından ayrılmadım.

²³O'nun gözünde kusursuzdum,

Suç işlemekten sakındım.

²⁴Bu yüzden RAB beni doğruluğuma

Ve gözünde pak olan ellerime göre ödüllendirdi.

²⁵Sadık kuluna sadakat gösterir,

Kusursuz olana kusursuz davranırsın.

²⁶Pak olanla pak olur,

Eğriye eğri davranırsın.

²⁷Alçakgönüllüleri kurtarır,

Gururluların başını eğersin.

²⁸Işığımın kaynağı sensin, ya RAB, Tanrım!

Karanlığımı aydınlatırsın.

²⁹Desteğinle akıncılara saldırır,

Seninle surları aşarım, Tanrım.

³⁰Tanrı'nın yolu kusursuzdur,

RAB'bin sözü arıdır.

O kendisine sığınan herkesin kalkanıdır.

³¹Var mı RAB'den başka tanrı?

Tanrımız'dan başka kaya var mı?

³²Tanrı beni güçle donatır,

Yolumu kusursuz kılar.

³³^*Ayaklar verdi bana, geyiklerinki gibi,

Doruklarda tutar beni.

³⁴Bana savaşmayı öğretti,

Kollarımla tunç* bir yayı gereyim diye.

³⁵Bana zafer kalkanını bağışlarsın,

Sağ elin destekler,

Alçakgönüllülüğün yüceltir beni.

³⁶Bastığım yerleri genişletirsin,

Burkulmaz bileklerim.

³⁷Kovalayıp yetiştim düşmanlarıma,

Hepsi yok olmadan geri dönmedim.

³⁸Ezdim onları, kalkamaz oldular,

Ayaklarımın altına serildiler.

³⁹Savaş için beni güçle donattın,

Bana başkaldıranları önümde yere serdin.

⁴⁰Düşmanlarımı kaçmak zorunda bıraktın,

Benden nefret edenleri yok ettim.

⁴¹Feryat ettiler, ama kurtaran çıkmadı;

RAB'bi çağırdılar, ama O yanıt vermedi.

⁴²Ezdim onları, rüzgarın savurduğu toza döndüler,

Sokak çamuru gibi savurup attım.

⁴³Halkımın çekişmelerinden beni kurtardın,

Ulusların önderi yaptın,

Tanımadığım halklar bana kulluk ediyor.

⁴⁴Duyar duymaz sözümü dinlediler,

Yabancılar bana yaltaklandılar.

⁴⁵Yabancıların betleri benizleri attı,

Titreyerek çıktılar kalelerinden.

⁴⁶RAB yaşıyor! Kayam'a övgüler olsun!

Yücelsin kurtarıcım Tanrı!

⁴⁷O'dur öcümü alan,

Halkları bana bağımlı kılan.

⁴⁸Düşmanlarımdan kurtarır,

Başkaldıranlardan üstün kılar beni,

Zorbaların elinden alır.

⁴⁹^*Bunun için uluslar arasında sana şükredeceğim, ya RAB,

Adını ilahilerle öveceğim.

⁵⁰RAB kralını büyük zaferlere ulaştırır,

Meshettiği* krala, Davut'a ve soyuna

Sonsuza dek sevgi gösterir.

19. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹Gökler Tanrı'nın görkemini açıklamakta,

Gökkubbe ellerinin eserini duyurmakta.

²Gün güne söz söyler,

Gece geceye bilgi verir.

³Ne söz geçer orada, ne de konuşma,

Sesleri duyulmaz.

⁴^*Ama sesleri yeryüzünü dolaşır,

Sözleri dünyanın dört bucağına ulaşır.

Güneş için göklerde çadır kurdu Tanrı.

⁵Gerdekten çıkan güveye benzer güneş,

Koşuya çıkacak atlet gibi sevinir.

⁶Göğün bir ucundan çıkar,

Öbür ucuna döner,

Hiçbir şey gizlenmez sıcaklığından.

⁷RAB'bin yasası yetkindir, cana can katar,

RAB'bin buyrukları güvenilirdir,

Saf adama bilgelik verir,

⁸RAB'bin kuralları doğrudur, yüreği sevindirir,

RAB'bin buyrukları arıdır, gözleri aydınlatır.

⁹RAB korkusu paktır, sonsuza dek kalır,

RAB'bin ilkeleri gerçek, tamamen adildir.

¹⁰Onlara altından, bol miktarda saf altından çok istek duyulur,

Onlar baldan, süzme petek balından tatlıdır.

¹¹Uyarırlar kulunu,

Onlara uyanların ödülü büyüktür.

¹²Kim yanlışlarını görebilir?

Bağışla göremediğim kusurlarımı,

¹³Bilerek işlenen günahlardan koru kulunu,

İzin verme bana egemen olmalarına!

O zaman büyük isyandan uzak,

Kusursuz olurum.

¹⁴Ağzımdan çıkan sözler,

Yüreğimdeki düşünceler,

Kabul görsün senin önünde,

Ya RAB, kayam, kurtarıcım benim^c!

20. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹Sıkıntılı gününde RAB seni yanıtlasın,

Yakup'un Tanrısı'nın adı seni korusun!

²Yardım göndersin sana kutsal yerden,

Siyon'dan destek versin.

³Bütün tahıl sunularını* anımsasın,

Yakmalık sunularını* kabul etsin! Sela*

⁴Gönlünce versin sana,

Bütün tasarılarını gerçekleştirsin!

⁵O zaman zaferini sevinç çığlıklarıyla kutlayacağız,

Tanrımız'ın adıyla sancaklarımızı dikeceğiz.

RAB senin bütün dileklerini yerine getirsin.

⁶Şimdi anladım ki, RAB meshettiği* kralı kurtarıyor,

Sağ elinin kurtarıcı gücüyle

Kutsal göklerinden ona yanıt veriyor.

⁷Bazıları savaş arabalarına,

Bazıları atlarına güvenir,

Bizse Tanrımız RAB'bin adına güveniriz.

⁸Onlar çöküyor, düşüyorlar;

Bizse kalkıyor, dimdik duruyoruz.

⁹Ya RAB, kralı kurtar!

Yanıtla bizi sana yakardığımız gün!

21. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹Ya RAB, kral seviniyor gösterdiğin güce.

Sevinçten coşuyor verdiğin zaferle!

²Gönlünün istediğini verdin,

Ağzından çıkan dileği geri çevirmedin. Sela*

³Onu güzel armağanlarla karşıladın,

Başına saf altından taç koydun.

⁴Senden yaşam istedi, verdin ona:

Uzun, sonsuz bir ömür.

⁵Sağladığın zaferle büyük yüceliğe erişti,

Onu görkem ve büyüklükle donattın.

⁶Üzerine sürekli bereket yağdırdın,

Varlığınla onu sevince boğdun.

⁷Çünkü kral RAB'be güvenir,

Yüceler Yücesi'nin sevgisi sayesinde sarsılmaz.

⁸Elin bütün düşmanlarına erişecek,

Sağ elin senden nefret edenlere uzanacak.

⁹Öfkelendiğin an, ya RAB,

Kızgın fırına döndüreceksin onları;

Gazapla yutacak,

Ateşle tüketeceksin.

¹⁰Yok edeceksin çocuklarını yeryüzünden,

Soylarını insanlar arasından.

¹¹Düzenler kursalar sana,

Aldatmaya çalışsalar,

Yine de başarılı olamazlar.

¹²Çünkü sırtlarını döndüreceksin,

Yayını yüzlerine doğru gerince.

¹³Yüceliğini göster, ya RAB, gücünle!

Ezgiler söyleyip ilahilerle öveceğiz kudretini.

22. Mezmur

Müzik şefi için - “Tan Geyiği” makamında -

Davut'un mezmuru

¹^*Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin?

Niçin bana yardım etmekten,

Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?

²Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun,

Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.

³Oysa sen kutsalsın,

İsrail'in övgüleri üzerine taht kuran sensin.

⁴Sana güvendiler atalarımız,

Sana dayandılar, onları kurtardın.

⁵Sana yakarıp kurtuldular,

Sana güvendiler, aldanmadılar.

⁶Ama ben insan değil, toprak kurduyum,

İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.

⁷^*Beni gören herkes alay ediyor,

Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki,

⁸^*“Sırtını RAB'be dayadı, kurtarsın bakalım onu,

Madem onu seviyor, yardım etsin!”

⁹Oysa beni ana rahminden çıkaran,

Ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin.

¹⁰Doğuşumdan beri sana teslim edildim,

Ana rahminden beri Tanrım sensin.

¹¹Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda,

Yardım edecek kimse yok.

¹²Boğalar kuşatıyor beni,

Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.

¹³Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibi

Ağızlarını açıyorlar bana.

¹⁴Su gibi dökülüyorum,

Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor;

Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.

¹⁵^*Gücüm çömlek parçası gibi kurudu,

Dilim damağıma yapışıyor;

Beni ölüm toprağına yatırdın.

¹⁶Köpekler kuşatıyor beni,

Kötüler sürüsü çevremi sarıyor,

Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.

¹⁷Bütün kemiklerimi sayar oldum,

Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.

¹⁸^*Giysilerimi aralarında paylaşıyor,

Elbisem için kura çekiyorlar.

¹⁹Ama sen, ya RAB, uzak durma;

Ey gücüm benim, yardımıma koş!

²⁰Canımı kılıçtan,

Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!

²¹Kurtar beni aslanın ağzından,

Yaban öküzlerinin boynuzundan.

Yanıt ver bana!

²²^*Adını kardeşlerime duyurayım,

Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım:

²³Ey sizler, RAB'den korkanlar, O'na övgüler sunun!

Ey Yakup soyu, O'nu yüceltin!

Ey İsrail soyu, O'na saygı gösterin!

²⁴Çünkü O mazlumun çektiği sıkıntıyı hafife almadı,

Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi;

Kendisini yardıma çağırdığında ona kulak verdi.

²⁵Övgü konum sen olacaksın büyük toplulukta,

Senden korkanların önünde yerine getireceğim adaklarımı.

²⁶Yoksullar yiyip doyacak,

RAB'be yönelenler O'na övgü sunacak.

Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!

²⁷Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RAB'be dönecek,

Ulusların bütün soyları O'nun önünde yere kapanacak.

²⁸Çünkü egemenlik RAB'bindir,

Ulusları O yönetir.

²⁹Yeryüzündeki bütün zenginler doyacak

Ve O'nun önünde yere kapanacak,

Toprağa gidenler,

Ölümlerine engel olamayanlar,

Eğilecekler O'nun önünde.

³⁰Gelecek kuşaklar O'na kulluk edecek,

Rab yeni kuşaklara anlatılacak.

³¹O'nun kurtarışını,

“Rab yaptı bunları” diyerek,

Henüz doğmamış bir halka duyuracaklar.

23. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹RAB çobanımdır,

Eksiğim olmaz.

²^*Beni yemyeşil çayırlarda yatırır,

Sakin suların kıyısına götürür.

³İçimi tazeler,

Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder.

⁴Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile,

Kötülükten korkmam.

Çünkü sen benimlesin.

Çomağın, değneğin güven verir bana.

⁵Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın,

Başıma yağ sürersin,

Kâsem taşıyor.

⁶Ömrüm boyunca yalnız iyilik ve sevgi izleyecek beni,

Hep RAB'bin evinde oturacağım.

24. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹^*RAB'bindir yeryüzü ve içindeki her şey,

Dünya ve üzerinde yaşayanlar;

²Çünkü O'dur denizler üzerinde onu kuran,

Sular üzerinde durduran.

³RAB'bin dağına kim çıkabilir,

Kutsal yerinde kim durabilir?

⁴^*Elleri pak, yüreği temiz olan,

Gönlünü putlara kaptırmayan,

Yalan yere ant içmeyen.

⁵RAB kutsar böylesini,

Kurtarıcısı Tanrı aklar.

⁶O'na yönelenler,

Yakup'un Tanrısı'nın yüzünü arayanlar

İşte böyledir. Sela*

⁷Kaldırın başınızı, ey kapılar!

Açılın, ey eski kapılar!

Yüce Kral girsin içeri!

⁸Kimdir bu Yüce Kral?

O RAB'dir, güçlü ve yiğit,

Savaşta yiğit olan RAB.

⁹Kaldırın başınızı, ey kapılar!

Açılın, ey eski kapılar!

Yüce Kral girsin içeri!

¹⁰Kimdir bu Yüce Kral?

Her Şeye Egemen

RAB'dir bu Yüce Kral! Sela

25. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹Ya RAB, bütün varlığımla sana yaklaşıyorum,

²Ey Tanrım, sana güveniyorum, utandırma beni,

Düşmanlarım zafer kahkahası atmasın!

³Sana umut bağlayan hiç kimse utanca düşmez;

Nedensiz hainlik edenler utanır.

⁴Ya RAB, yollarını bana öğret,

Yönlerini bildir.

⁵Bana gerçek yolunda öncülük et, eğit beni;

Çünkü beni kurtaran Tanrı sensin.

Bütün gün umudum sende.

⁶Ya RAB, sevecenliğini ve sevgini anımsa;

Çünkü onlar öncesizlikten beri aynıdır.

⁷Gençlik günahlarımı, isyanlarımı anımsama,

Sevgine göre anımsa beni,

Çünkü sen iyisin, ya RAB.

⁸RAB iyi ve doğrudur,

Onun için günahkârlara yol gösterir.

⁹Alçakgönüllülere adalet yolunda öncülük eder,

Kendi yolunu öğretir onlara.

¹⁰RAB'bin bütün yolları sevgi ve sadakate dayanır

Antlaşmasındaki buyruklara uyanlar için.

¹¹Ya RAB, adın uğruna

Suçumu bağışla, çünkü suçum büyük.

¹²Kim RAB'den korkarsa,

RAB ona seçeceği yolu gösterir.

¹³Gönenç içinde yaşayacak o insan,

Soyu ülkeyi sahiplenecek.

¹⁴RAB kendisinden korkanlarla paylaşır sırrını,

Onlara açıklar antlaşmasını.

¹⁵Gözlerim hep RAB'dedir,

Çünkü ayaklarımı ağdan O çıkarır.

¹⁶Halime bak, lütfet bana;

Çünkü garip ve mazlumum.

¹⁷Yüreğimdeki sıkıntılar artıyor,

Kurtar beni dertlerimden!

¹⁸Üzüntüme, acılarıma bak,

Bütün günahlarımı bağışla!

¹⁹Düşmanlarıma bak, ne kadar çoğaldılar,

Nasıl da benden nefret ediyorlar!

²⁰Canımı koru, kurtar beni!

Hayal kırıklığına uğratma, çünkü sana sığınıyorum!

²¹Dürüstlük, doğruluk korusun beni,

Çünkü umudum sendedir.

²²Ey Tanrı, kurtar İsrail'i

Bütün sıkıntılarından!

26. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹Beni haklı çıkar, ya RAB,

Çünkü dürüst bir yaşam sürdüm;

Sarsılmadan RAB'be güvendim.

²Dene beni, ya RAB, sına;

Duygularımı, düşüncelerimi yokla.

³Çünkü sevgini hep göz önünde tutuyor,

Senin gerçeğini yaşıyorum ben.

⁴Yalancılarla oturmam,

İkiyüzlülerin suyuna gitmem.

⁵Kötülük yapanlar topluluğundan nefret ederim,

Fesatçıların arasına girmem.

⁶Suçsuzluğumu göstermek için ellerimi yıkar,

Sunağının çevresinde dönerim, ya RAB,

⁷Yüksek sesle şükranımı duyurmak

Ve bütün harikalarını anlatmak için.

⁸Severim, ya RAB, yaşadığın evi,

Görkeminin bulunduğu yeri.

⁹Günahkârların,

Eli kanlı adamların yanısıra canımı alma.

¹⁰Onların elleri kötülük aletidir,

Sağ elleri rüşvet doludur.

¹¹Ama ben dürüst yaşarım,

Kurtar beni, lütfet bana!

¹²Ayağım emin yerde duruyor.

Topluluk içinde sana övgüler sunacağım, ya RAB.

27. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹RAB benim ışığım, kurtuluşumdur,

Kimseden korkmam.

RAB yaşamımın kalesidir,

Kimseden yılmam.

²Hasımlarım, düşmanlarım olan kötüler,

Beni yutmak için üzerime gelirken

Tökezleyip düşerler.

³Karşımda bir ordu konaklasa,

Kılım kıpırdamaz,

Bana karşı savaş açılsa,

Yine güvenimi yitirmem.

⁴RAB'den tek dileğim, tek isteğim şu:

RAB'bin güzelliğini seyretmek,

Tapınağında O'na hayran olmak için

Ömrümün bütün günlerini O'nun evinde geçirmek.

⁵Çünkü O kötü günde beni çardağında gizleyecek,

Çadırının emin yerinde saklayacak,

Yüksek bir kaya üzerine çıkaracak beni.

⁶O zaman çevremi saran düşmanlarıma karşı

Başım yukarı kalkacak,

Sevinçle haykırarak kurbanlar sunacağım O'nun çadırında,

O'nu ezgilerle, ilahilerle öveceğim.

⁷Sana yakarıyorum, ya RAB, kulak ver sesime,

Lütfet, yanıtla beni!

⁸Ya RAB, içimden bir ses duydum:

“Yüzümü ara!” dedin,

İşte yüzünü arıyorum.

⁹Yüzünü benden gizleme,

Kulunu öfkeyle geri çevirme!

Bana hep yardımcı oldun;

Bırakma, terk etme beni,

Ey beni kurtaran Tanrı!

¹⁰Annemle babam beni terk etseler bile,

RAB beni kabul eder.

¹¹Ya RAB, yolunu öğret bana,

Düşmanlarıma karşı

Düz yolda bana öncülük et.

¹²Beni hasımlarımın keyfine bırakma,

Çünkü yalancı tanıklar dikiliyor karşıma,

Ağızları şiddet saçıyor.

¹³Yaşam diyarında

RAB'bin iyiliğini göreceğimden kuşkum yok.

¹⁴Umudunu RAB'be bağla,

Güçlü ve yürekli ol;

Umudunu RAB'be bağla!

28. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹Ya RAB, sana yakarıyorum,

Kayam benim, kulak tıkama sesime;

Çünkü sen sessiz kalırsan,

Ölüm çukuruna inen ölülere dönerim ben.

²Seni yardıma çağırdığımda,

Ellerimi kutsal konutuna doğru açtığımda,

Kulak ver yalvarışlarıma.

³Beni kötülerle, haksızlık yapanlarla

Aynı kefeye koyup cezalandırma.

Onlar komşularıyla dostça konuşur,

Ama yüreklerinde kötülük beslerler.

⁴^*Eylemlerine, yaptıkları kötülüklere göre onları yanıtla;

Yaptıklarının, hak ettiklerinin karşılığını ver.

⁵Onlar RAB'bin yaptıklarına,

Ellerinin eserine önem vermezler;

Bu yüzden RAB onları yıkacak,

Bir daha ayağa kaldırmayacak.

⁶RAB'be övgüler olsun!

Çünkü yalvarışımı duydu.

⁷RAB benim gücüm, kalkanımdır,

O'na yürekten güveniyor ve yardım görüyorum.

Yüreğim coşuyor,

Ezgilerimle O'na şükrediyorum.

⁸RAB halkının gücüdür,

Meshettiği* kralın zafer kalesidir.

⁹Halkını kurtar, kendi halkını kutsa;

Çobanlık et onlara, sürekli destek ol!

29. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹^*Ey ilahi varlıklar, RAB'bi övün,

RAB'bin gücünü, yüceliğini övün,

²RAB'bin görkemini adına yaraşır biçimde övün,

Kutsal giysiler içinde RAB'be tapının!

³RAB'bin sesi sulara hükmediyor,

Yüce Tanrı gürlüyor,

RAB engin sulara hükmediyor.

⁴RAB'bin sesi güçlüdür,

RAB'bin sesi görkemlidir.

⁵RAB'bin sesi sedir ağaçlarını kırar,

Lübnan sedirlerini parçalar.

⁶Lübnan'ı buzağı gibi,

Siryon Dağı'nı yabanıl öküz yavrusu gibi sıçratır.

⁷RAB'bin sesi şimşek gibi çakar,

⁸RAB'bin sesi çölü titretir,

RAB Kadeş Çölü'nü sarsar.

⁹RAB'bin sesi geyikleri doğurtur^ç,

Ormanları çıplak bırakır.

O'nun tapınağında herkes “Yücesin!” diye haykırır.

¹⁰RAB tufan üstünde taht kurdu,

O sonsuza dek kral kalacak.

¹¹RAB halkına güç verir,

Halkını esenlikle kutsar!

30. Mezmur

Tapınak adanırken söylenen bir ilahi -

Davut'un mezmuru

¹Seni yüceltmek istiyorum, ya RAB,

Çünkü beni kurtardın,

Düşmanlarımı bana güldürmedin.

²Ya RAB Tanrım,

Sana yakardım, bana şifa verdin.

³Ya RAB, beni ölüler diyarından çıkardın,

Yaşam verdin bana, ölüm çukuruna düşürmedin.

⁴Ey RAB'bin sadık kulları, O'nu ilahilerle övün,

Kutsallığını anarak O'na şükredin.

⁵Çünkü öfkesi bir an sürer,

Lütfu ise bir ömür;

Gözyaşlarınız belki bir gece akar,

Ama sabahla sevinç doğar.

⁶Huzur duyunca dedim ki,

“Asla sarsılmayacağım!”

⁷Ya RAB, lütfunla beni güçlü bir dağ gibi

Sarsılmaz kıldın;

Ama sen yüzünü gizleyince,

Dehşete düştüm.

⁸Ya RAB, sana sesleniyorum,

Rab'be yalvarıyorum:

⁹“Ne yararı olur senin için dökülen kanımın,

Ölüm çukuruna inersem?

Toprak sana övgüler sunar mı,

Senin sadakatini ilan eder mi?

¹⁰Dinle, ya RAB, acı bana;

Yardımcım ol, ya RAB!”

¹¹Yasımı şenliğe döndürdün,

Çulumu çıkarıp beni sevinçle kuşattın.

¹²Öyle ki, gönlüm seni ilahilerle övsün, susmasın!

Ya RAB Tanrım, sana sürekli şükredeceğim.

31. Mezmur

(Mez.71:1-3)

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹Ya RAB, sana sığınıyorum.

Utandırma beni hiçbir zaman!

Adaletinle kurtar beni!

²Kulak ver bana,

Çabuk yetiş, kurtar beni;

Bir kaya ol bana sığınmam için,

Güçlü bir kale ol kurtulmam için!

³Madem kayam ve kalem sensin,

Öncülük et, yol göster bana

Kendi adın uğruna.

⁴Bana kurdukları tuzaktan uzak tut beni,

Çünkü sığınağım sensin.

⁵^*Ruhumu ellerine bırakıyorum,

Ya RAB, sadık Tanrı, kurtar beni.

⁶Değersiz putlara bel bağlayanlardan tiksinirim,

RAB'be güvenirim ben.

⁷Sadakatinden ötürü sevinip coşacağım,

Çünkü düşkün halimi görüyor,

Çektiğim sıkıntıları biliyorsun,

⁸Beni düşman eline düşürmedin,

Bastığım yerleri genişlettin.

⁹Acı bana, ya RAB, sıkıntıdayım,

Üzüntü gözümü, canımı, içimi kemiriyor.

¹⁰Ömrüm acıyla,

Yıllarım iniltiyle tükeniyor,

Suçumdan ötürü gücüm zayıflıyor,

Kemiklerim eriyor.

¹¹Düşmanlarım yüzünden rezil oldum,

Özellikle komşularıma.

Tanıdıklarıma dehşet salar oldum;

Beni sokakta görenler benden kaçar oldu.

¹²Gönülden çıkmış bir ölü gibi unutuldum,

Kırılmış bir çömleğe döndüm.

¹³^*Birçoğunun fısıldaştığını duyuyorum,

Her yer dehşet içinde,

Bana karşı anlaştılar,

Canımı almak için düzen kurdular.

¹⁴Ama ben sana güveniyorum, ya RAB,

“Tanrım sensin!” diyorum.

¹⁵Hayatım senin elinde,

Kurtar beni düşmanlarımın pençesinden,

Ardıma düşenlerden.

¹⁶Yüzün kulunu aydınlatsın,

Sevgi göster, kurtar beni!

¹⁷Utandırma beni, ya RAB, sana sesleniyorum;

Kötüler utansın, ölüler diyarında sesleri kesilsin.

¹⁸Sussun o yalancı dudaklar;

Doğru insana karşı

Gururla, tepeden bakarak,

Küçümseyerek konuşan dudaklar.

¹⁹İyiliğin ne büyüktür, ya RAB,

Onu senden korkanlar için saklarsın,

Herkesin gözü önünde,

Sana sığınanlara iyi davranırsın.

²⁰İnsanların düzenlerine karşı,

Koruyucu huzurunla üzerlerine kanat gerersin;

Saldırgan dillere karşı

Onları çardağında gizlersin.

²¹RAB'be övgüler olsun,

Kuşatılmış bir kentte

Sevgisini bana harika biçimde gösterdi.

²²Telaş içinde demiştim ki,

“Huzurundan atıldım!”

Ama yardıma çağırınca seni,

Yalvarışımı işittin.

²³RAB'bi sevin, ey O'nun sadık kulları!

RAB kendisine bağlı olanları korur,

Büyüklenenlerin ise tümüyle hakkından gelir.

²⁴Ey RAB'be umut bağlayanlar,

Güçlü ve yürekli olun!

32. Mezmur

Davut'un mezmuru - Maskil^d

¹^*Ne mutlu isyanı bağışlanan,

Günahı örtülen insana!

²Suçu RAB tarafından sayılmayan,

Ruhunda hile bulunmayan insana ne mutlu!

³Sustuğum sürece

Kemiklerim eridi,

Gün boyu inlemekten.

⁴Çünkü gece gündüz

Elin üzerimde ağırlaştı.

Dermanım tükendi yaz sıcağında gibi. Sela*

⁵^*Günahımı açıkladım sana,

Suçumu gizlemedim.

“RAB'be isyanımı itiraf edeceğim” deyince,

Günahımı, suçumu bağışladın. Sela

⁶Bu nedenle her sadık kulun

Ulaşılır olduğun zaman sana dua etsin.

Engin sular taşsa bile ona erişemez.

⁷Sığınağım sensin,

Beni sıkıntıdan korur,

Çevremi kurtuluş ilahileriyle kuşatırsın. Sela

⁸Eğiteceğim seni, gideceğin yolu göstereceğim,

Öğüt vereceğim sana,

Gözüm sendedir.

⁹At ya da katır gibi anlayışsız olmayın;

Onları idare etmek için gem ve dizgin gerekir,

Yoksa sana yaklaşmazlar.

¹⁰Kötülerin acısı çoktur,

Ama RAB'be güvenenleri O'nun sevgisi kuşatır.

¹¹Ey doğru insanlar, sevinç kaynağınız RAB olsun, coşun;

Ey yüreği temiz olanlar,

Hepiniz sevinç çığlıkları atın!

33. Mezmur

¹Ey doğru insanlar, RAB'be sevinçle haykırın!

Dürüstlere O'nu övmek yaraşır.

²Lir çalarak RAB'be şükredin,

On telli çenk eşliğinde O'nu ilahilerle övün.

³^*O'na yeni bir ezgi söyleyin,

Sevinç çığlıklarıyla sazınızı konuşturun.

⁴Çünkü RAB'bin sözü doğrudur,

Her işi sadakatle yapar.

⁵Doğruluğu, adaleti sever,

RAB'bin sevgisi yeryüzünü doldurur.

⁶Gökler RAB'bin sözüyle,

Gök cisimleri ağzından çıkan solukla yaratıldı.

⁷Deniz sularını bir araya toplar,

Engin suları ambarlara depolar.

⁸Bütün yeryüzü RAB'den korksun,

Dünyada yaşayan herkes O'na saygı duysun.

⁹Çünkü O söyleyince, her şey var oldu;

O buyurunca, her şey belirdi.

¹⁰RAB ulusların planlarını bozar,

Halkların tasarılarını boşa çıkarır.

¹¹Ama RAB'bin planları sonsuza dek sürer,

Yüreğindeki tasarılar kuşaklar boyunca değişmez.

¹²Ne mutlu Tanrısı RAB olan ulusa,

Kendisi için seçtiği halka!

¹³RAB göklerden bakar,

Bütün insanları görür.

¹⁴Oturduğu yerden,

Yeryüzünde yaşayan herkesi gözler.

¹⁵Herkesin yüreğini yaratan,

Yaptıkları her şeyi tartan O'dur.

¹⁶Ne büyük ordularıyla zafer kazanan kral var,

Ne de büyük gücüyle kurtulan yiğit.

¹⁷Zafer için at boş bir umuttur,

Büyük gücüne karşın kimseyi kurtaramaz.

¹⁸Ama RAB'bin gözü kendisinden korkanların,

Sevgisine umut bağlayanların üzerindedir;

¹⁹Böylece onları ölümden kurtarır,

Kıtlıkta yaşamalarını sağlar.

²⁰Umudumuz RAB'dedir,

Yardımcımız, kalkanımız O'dur.

²¹O'nda sevinç bulur yüreğimiz,

Çünkü O'nun kutsal adına güveniriz.

²²Madem umudumuz sende,

Sevgin üzerimizde olsun, ya RAB!

34. Mezmur ^*

Davut'un mezmuru

Avimelek'in önünde kendini deli gösterip kovulduğu,

gittiği zaman

¹Her zaman RAB'be övgüler sunacağım,

Övgüsü dilimden düşmeyecek.

²RAB'le övünürüm,

Mazlumlar işitip sevinsin!

³Benimle birlikte RAB'bin büyüklüğünü duyurun,

Adını birlikte yüceltelim.

⁴RAB'be yöneldim, yanıt verdi bana,

Bütün korkularımdan kurtardı beni.

⁵O'na bakanların yüzü ışıl ışıl parlar,

Yüzleri utançtan kızarmaz.

⁶Bu mazlum yakardı, RAB duydu,

Bütün sıkıntılarından kurtardı onu.

⁷RAB'bin meleği O'ndan korkanların çevresine ordugah kurar,

Kurtarır onları.

⁸^*Tadın da görün, RAB ne iyidir,

Ne mutlu O'na sığınan adama!

⁹RAB'den korkun, ey O'nun kutsalları,

Çünkü O'ndan korkanın eksiği olmaz.

¹⁰Genç aslanlar bile aç ve muhtaç olur;

Ama RAB'be yönelenlerden hiçbir iyilik esirgenmez.

¹¹Gelin, ey çocuklar, dinleyin beni:

Size RAB korkusunu öğreteyim.

¹²^*Kim yaşamdan zevk almak,

İyi günler görmek istiyorsa,

¹³Dilini kötülükten,

Dudaklarını yalandan uzak tutsun.

¹⁴Kötülükten sakının, iyilik yapın;

Esenliği amaçlayın, ardınca gidin.

¹⁵RAB'bin gözleri doğru kişilerin üzerindedir,

Kulakları onların yakarışına açıktır.

¹⁶RAB kötülük yapanlara karşıdır,

Onların anısını yeryüzünden siler.

¹⁷Doğrular yakarır, RAB duyar;

Bütün sıkıntılarından kurtarır onları.

¹⁸RAB gönlü kırıklara yakındır,

Ruhu ezikleri kurtarır.

¹⁹Doğrunun dertleri çoktur,

Ama RAB hepsinden kurtarır onu.

²⁰^*Bütün kemiklerini korur,

Hiçbiri kırılmaz.

²¹Kötü insanın sonu kötülükle biter,

Cezasını bulur doğrulardan nefret edenler.

²²RAB kullarını kurtarır,

O'na sığınanların hiçbiri ceza görmez.

35. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹Ya RAB, benimle uğraşanlarla sen uğraş,

Benimle savaşanlarla sen savaş!

²Al küçük kalkanla büyük kalkanı,

Yardımıma koş!

³Kaldır mızrağını, kargını beni kovalayanlara,

“Seni ben kurtarırım” de bana!

⁴Canıma kastedenler utanıp rezil olsun!

Utançla geri çekilsin bana kötülük düşünenler!

⁵Rüzgarın sürüklediği saman çöpüne dönsünler,

RAB'bin meleği artlarına düşsün!

⁶Karanlık ve kaygan olsun yolları,

RAB'bin meleği kovalasın onları!

⁷Madem neden yokken bana gizli ağlar kurdular,

Nedensiz çukur kazdılar,

⁸Başlarına habersiz felaket gelsin,

Gizledikleri ağa kendileri tutulsun,

Felakete uğrasınlar.

⁹O zaman RAB'de sevinç bulacağım,

Beni kurtardığı için coşacağım.

¹⁰Bütün varlığımla şöyle diyeceğim:

“Senin gibisi var mı, ya RAB,

Mazlumu zorbanın elinden,

Mazlumu ve yoksulu soyguncudan kurtaran?”

¹¹Kötü niyetli tanıklar türüyor,

Bilmediğim konuları soruyorlar.

¹²İyiliğime karşı kötülük ediyor,

Yalnızlığa itiyorlar beni.

^13-14Oysa onlar hastalanınca ben çula sarınır,

Oruç* tutup alçakgönüllü olurdum.

Duam yanıtsız kalınca,

Bir dost, bir kardeş yitirmiş gibi dolaşırdım.

Kederden belim bükülürdü,

Annesi için yas tutan biri gibi.

¹⁵Ama ben sendeleyince toplanıp sevindiler,

Toplandı bana karşı tanımadığım alçaklar,

Durmadan didiklediler beni.

¹⁶Tanrıtanımaz, alaycı soytarılar gibi,

Diş gıcırdattılar bana.

¹⁷Ne zamana dek seyirci kalacaksın, ya Rab?

Kurtar canımı bunların saldırısından,

Hayatımı bu genç aslanlardan!

¹⁸Büyük toplantıda sana şükürler sunacağım,

Kalabalığın ortasında sana övgüler dizeceğim.

¹⁹^*Sevinmesin boş yere bana düşman olanlar,

Göz kırpmasınlar birbirlerine

Nedensiz benden nefret edenler.

²⁰Çünkü barış sözünü etmez onlar,

Kurnazca düzen kurarlar ülkenin sakin insanlarına.

²¹Beni suçlamak için ağızlarını ardına kadar açtılar:

“Oh! Oh!” diyorlar, “İşte kendi gözümüzle gördük yaptıklarını!”

²²Olup biteni sen de gördün, ya RAB, sessiz kalma,

Ya Rab, benden uzak durma!

²³Uyan, kalk savun beni,

Uğraş hakkım için, ey Tanrım ve Rab'bim!

²⁴Adaletin uyarınca haklı çıkar beni, ya RAB, Tanrım benim!

Gülmesinler halime!

²⁵Demesinler içlerinden:

“Oh! İşte buydu dileğimiz!”,

Konuşmasınlar ardımdan:

“Yedik başını!” diye.

²⁶Utansın kötü halime sevinenler,

Kızarsın yüzleri hepsinin;

Gururla karşıma dikilenler

Utanca, rezalete bürünsün.

²⁷Benim haklı çıkmamı isteyenler,

Sevinç çığlıkları atıp coşsunlar;

Şöyle desinler sürekli:

“Kulunun esenliğinden hoşlanan RAB yücelsin!”

²⁸O zaman gün boyu adaletin,

Övgülerin dilimden düşmeyecek.

36. Mezmur

Müzik şefi için - RAB'bin kulu Davut'un mezmuru

¹^*Günah fısıldar kötü insana,

Yüreğinin dibinden:

Tanrı korkusu yoktur onda.

²Kendini öyle beğenmiş ki,

Suçunu görmez, ondan tiksinmez.

³Ağzından kötülük ve yalan akar,

Akıllanmaktan, iyilik yapmaktan vazgeçmiş.

⁴Yatağında bile fesat düşünür,

Olumsuz yolda direnir, reddetmez kötülüğü.

⁵Ya RAB, sevgin göklere,

Sadakatin gökyüzüne erişir.

⁶Doğruluğun ulu dağlara benzer,

Adaletin uçsuz bucaksız enginlere.

İnsanı da, hayvanı da koruyan sensin, ya RAB.

⁷Sevgin ne değerli, ey Tanrı!

Kanatlarının gölgesine sığınır insanoğlu.

⁸Evindeki bolluğa doyarlar,

Zevklerinin ırmağından içirirsin onlara.

⁹Çünkü yaşam kaynağı sensin,

Senin ışığınla aydınlanırız.

¹⁰Sürekli göster

Seni tanıyanlara sevgini,

Yüreği temiz olanlara doğruluğunu.

¹¹Gururlunun ayağı bana varmasın,

Kötülerin eli beni kovmasın.

¹²Kötülük yapanlar oracıkta düştüler,

Yıkıldılar, kalkamazlar artık.

37. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹Kötülük edenlere kızıp üzülme,

Suç işleyenlere özenme!

²Çünkü onlar ot gibi hemen solacak,

Yeşil bitki gibi kuruyup gidecek.

³Sen RAB'be güven, iyilik yap,

Ülkede otur, sadakatle çalış.

⁴RAB'den zevk al,

O senin yüreğinin dileklerini yerine getirecektir.

⁵Her şeyi RAB'be bırak,

O'na güven, O gerekeni yapar.

⁶O senin doğruluğunu ışık gibi,

Hakkını öğle güneşi gibi

Aydınlığa çıkarır.

⁷RAB'bin önünde sakin dur, sabırla bekle;

Kızıp üzülme işi yolunda olanlara,

Kötü amaçlarına kavuşanlara.

⁸Kızmaktan kaçın, bırak öfkeyi,

Üzülme, yalnız kötülüğe sürükler bu seni.

⁹Çünkü kötülerin kökü kazınacak,

Ama RAB'be umut bağlayanlar ülkeyi miras alacak.

¹⁰Yakında kötünün sonu gelecek,

Yerini arasan da bulunmayacak.

¹¹^*Ama alçakgönüllüler ülkeyi miras alacak,

Derin bir huzurun zevkini tadacak.

¹²Kötü insan doğru insana düzen kurar,

Diş gıcırdatır.

¹³Ama Rab kötüye güler,

Çünkü bilir onun sonunun geldiğini.

¹⁴Kılıç çekti kötüler, yaylarını gerdi,

Mazlumu, yoksulu yıkmak,

Doğru yolda olanları öldürmek için.

¹⁵Ama kılıçları kendi yüreklerine saplanacak,

Yayları kırılacak.

¹⁶Doğrunun azıcık varlığı,

Pek çok kötünün servetinden iyidir.

¹⁷Çünkü kötülerin gücü kırılacak,

Ama doğrulara RAB destek olacak.

¹⁸RAB yetkinlerin her gününü gözetir,

Onların mirası sonsuza dek sürecek.

¹⁹Kötü günde utanmayacaklar,

Kıtlıkta karınları doyacak.

²⁰Ama kötüler yıkıma uğrayacak;

RAB'bin düşmanları kır çiçekleri gibi kuruyup gidecek,

Duman gibi dağılıp yok olacak.

²¹Kötüler ödünç alır, geri vermez;

Doğrularsa cömertçe verir.

²²RAB'bin kutsadığı insanlar ülkeyi miras alacak,

Lanetlediği insanların kökü kazınacak.

²³RAB insana sağlam adım attırır,

İnsanın yolundan hoşnut olursa.

²⁴Düşse bile yıkılmaz insan,

Çünkü elinden tutan RAB'dir.

²⁵Gençtim, ömrüm tükendi,

Ama hiç görmedim doğru insanın terk edildiğini,

Soyunun ekmek dilendiğini.

²⁶O hep cömertçe ödünç verir,

Soyu kutsanır.

²⁷Kötülükten kaç, iyilik yap;

Sonsuz yaşama kavuşursun.

²⁸Çünkü RAB doğruyu sever,

Sadık kullarını terk etmez.

Onlar sonsuza dek korunacak,

Kötülerinse kökü kazınacak.

²⁹Doğrular ülkeyi miras alacak,

Orada sonsuza dek yaşayacak.

³⁰Doğrunun ağzından bilgelik akar,

Dilinden adalet damlar.

³¹Tanrısı'nın yasası yüreğindedir,

Ayakları kaymaz.

³²Kötü, doğruya pusu kurar,

Onu öldürmeye çalışır.

³³Ama RAB onu kötünün eline düşürmez,

Yargılanırken mahkûm etmez.

³⁴RAB'be umut bağla, O'nun yolunu tut,

Ülkeyi miras almak üzere seni yükseltecektir.

Kötülerin kökünün kazındığını göreceksin.

³⁵Kötü ve acımasız adamı gördüm,

İlk dikildiği toprakta yeşeren ağaç gibi

Dal budak salıyordu;

³⁶Geçip gitti, yok oldu,

Aradım, bulunmaz oldu.

³⁷Yetkin adamı gözle, doğru adama bak,

Çünkü yarınlar barışseverindir.

³⁸Ama başkaldıranların hepsi yok olacak,

Kötülerin kökü kazınacak.

³⁹Doğruların kurtuluşu RAB'den gelir,

Sıkıntılı günde onlara kale olur.

⁴⁰RAB onlara yardım eder, kurtarır onları,

Kötülerin elinden alıp özgür kılar,

Çünkü kendisine sığınırlar.

38. Mezmur

Anma sunusu için Davut'un mezmuru

¹Ya RAB, öfkelenip azarlama beni,

Gazapla yola getirme!

²Okların içime saplandı,

Elin üzerime indi.

³Öfken yüzünden sağlığım bozuldu,

Günahım yüzünden rahatım kaçtı.

⁴Çünkü suçlarım başımdan aştı,

Taşınmaz bir yük gibi sırtımda ağırlaştı.

⁵Akılsızlığım yüzünden

Yaralarım iğrenç, irinli.

⁶Eğildim, iki büklüm oldum,

Gün boyu yaslı dolaşıyorum.

⁷Çünkü belim ateş içinde,

Sağlığım bozuk.

⁸Tükendim, ezildim alabildiğine,

İnliyorum yüreğimin acısından.

⁹Ya Rab, bütün özlemlerimi bilirsin,

İniltilerim senden gizli değil.

¹⁰Yüreğim çarpıyor, gücüm tükeniyor,

Gözlerimin feri bile söndü.

¹¹Eşim dostum kaçar oldu derdimden,

Yakınlarım uzak duruyor benden.

¹²Canıma susayanlar bana tuzak kuruyor,

Zararımı isteyenler kuyumu kazıyor,

Gün boyu hileler düşünüyorlar.

¹³Ama ben bir sağır gibi duymuyorum,

Bir dilsiz gibi ağzımı açmıyorum;

¹⁴Duymaz,

Ağzında yanıt bulunmaz bir adama döndüm.

¹⁵Umudum sende, ya RAB,

Sen yanıtlayacaksın, ya Rab, Tanrım benim!

¹⁶Çünkü dua ediyorum: “Halime sevinmesinler,

Ayağım kayınca böbürlenmesinler!”

¹⁷Düşmek üzereyim,

Acım hep içimde.

¹⁸Suçumu itiraf ediyorum,

Günahım yüzünden kaygılanıyorum.

¹⁹Ama düşmanlarım güçlü ve dinç,

Yok yere benden nefret edenler çok.

²⁰İyiliğe karşı kötülük yapanlar bana karşı çıkar,

İyiliğin peşinde olduğum için.

²¹Beni terk etme, ya RAB!

Ey Tanrım, benden uzak durma!

²²Yardımıma koş,

Ya Rab, kurtuluşum benim!

39. Mezmur

Müzik Şefi Yedutun için - Davut'un mezmuru

¹Karar verdim: “Adımlarıma dikkat edeceğim,

Dilimi günahtan sakınacağım;

Karşımda kötü biri oldukça,

Ağzıma gem vuracağım.”

²Dilimi tutup sustum,

Hep kaçındım konuşmaktan, yararı olsa bile.

Acım alevlendi,

³Yüreğim tutuştu içimde,

Ateş aldı derin derin düşünürken,

Şu sözler döküldü dilimden:

⁴“Bildir bana, ya RAB, sonumu,

Sayılı günlerimi;

Bileyim ömrümün ne kadar kısa olduğunu!

⁵Yalnız bir karış ömür verdin bana,

Hiç kalır hayatım senin önünde.

Her insan bir soluktur sadece,

En güçlü çağında bile. Sela*

⁶“Bir gölge gibi dolaşır insan,

Boş yere çırpınır,

Mal biriktirir, kime kalacağını bilmeden.

⁷“Ne bekleyebilirim şimdi, ya Rab?

Umudum sende.

⁸Kurtar beni bütün isyanlarımdan,

Aptalların hakaretine izin verme.

⁹Sustum, açmayacağım ağzımı;

Çünkü sensin bunu yapan.

¹⁰Uzaklaştır üzerimden yumruklarını,

Tokadının altında mahvoldum.

¹¹Sen insanı suçundan ötürü

Azarlayarak yola getirirsin,

Güve gibi tüketirsin sevdiği şeyleri.

Her insan bir soluktur sadece. Sela

¹²“Duamı işit, ya RAB,

Kulak ver yakarışıma,

Gözyaşlarıma kayıtsız kalma!

Çünkü ben bir garibim senin yanında,

Bir yabancı, atalarım gibi.

¹³Uzaklaştır üzerimden bakışlarını,

Göçüp yok olmadan mutlu olayım!”

40. Mezmur

(Mez.70:1-5)

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹RAB'bi sabırla bekledim;

Bana yönelip yakarışımı duydu.

²Ölüm çukurundan,

Balçıktan çıkardı beni,

Ayaklarımı kaya üzerinde tuttu,

Kaymayayım diye.

³Ağzıma yeni bir ezgi,

Tanrımız'a bir övgü ilahisi koydu.

Çokları görüp korkacak

Ve RAB'be güvenecekler.

⁴Ne mutlu RAB'be güvenen insana,

Gururluya, yalana sapana ilgi duymayana.

⁵Ya RAB, Tanrım,

Harikaların, düşüncelerin ne çoktur bizim için;

Sana eş koşulmaz!

Duyurmak, anlatmak istesem yaptıklarını,

Saymakla bitmez.

⁶^*Kurbandan, sunudan hoşnut olmadın,

Ama kulaklarımı açtın.

Yakmalık sunu*, günah sunusu* da istemedin.

^7-8O zaman şöyle dedim: “İşte geldim;

Kutsal Yazı tomarında benim için yazılmıştır.

Ey Tanrım, senin isteğini yapmaktan zevk alırım ben,

Yasan yüreğimin derinliğindedir.”

⁹Büyük toplantıda müjdelerim senin zaferini,

Sözümü esirgemem,

Ya RAB, bildiğin gibi!

¹⁰Zaferini içimde gizlemem,

Bağlılığını ve kurtarışını duyururum,

Sevgini, sadakatini saklamam büyük topluluktan.

¹¹Ya RAB, esirgeme sevecenliğini benden!

Sevgin, sadakatin hep korusun beni!

¹²Sayısız belalar çevremi sardı,

Suçlarım bana yetişti, önümü göremiyorum;

Başımdaki saçlardan daha çoklar,

Çaresiz kaldım.

¹³Ne olur, ya RAB, kurtar beni!

Yardımıma koş, ya RAB!

¹⁴Utansın canımı almaya çalışanlar,

Yüzleri kızarsın!

Geri dönsün zararımı isteyenler,

Rezil olsunlar!

¹⁵Bana, “Oh! Oh!” çekenler

Dehşete düşsün utançlarından!

¹⁶Sende neşe ve sevinç bulsun

Bütün sana yönelenler!

“RAB yücedir!” desin hep

Senin kurtarışını özleyenler!

¹⁷Bense mazlum ve yoksulum,

Düşün beni, ya Rab.

Yardımcım ve kurtarıcım sensin,

Geç kalma, ey Tanrım!

41. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹Ne mutlu yoksulu düşünene!

RAB kurtarır onu kötü günde.

²Korur RAB, yaşatır onu,

Ülkede mutlu kılar,

Terk etmez düşmanlarının eline.

³Destek olur RAB ona

Yatağa düşünce;

Hastalandığında sağlığa kavuşturur onu.

⁴“Acı bana, ya RAB!” dedim,

“Şifa ver bana, çünkü sana karşı günah işledim!”

⁵Kötü konuşuyor düşmanlarım ardımdan:

“Ne zaman ölecek adı batası?” diyorlar.

⁶Biri beni görmeye geldi mi, boş laf ediyor,

Fesat topluyor içinde,

Sonra dışarı çıkıp fesadı yayıyor.

⁷Benden nefret edenlerin hepsi

Fısıldaşıyor aralarında bana karşı,

Zararımı düşünüyorlar,

⁸“Başına öyle kötü bir şey geldi ki” diyorlar,

“Yatağından kalkamaz artık.”

⁹^*Ekmeğimi yiyen, güvendiğim yakın dostum bile

İhanet etti bana.

¹⁰Bari sen acı bana, ya RAB, kaldır beni.

Bunların hakkından geleyim.

¹¹Düşmanım zafer çığlığı atmazsa,

O zaman anlarım benden hoşnut kaldığını.

¹²Dürüstlüğümden ötürü bana destek olur,

Sonsuza dek beni huzurunda tutarsın.

¹³^*Öncesizlikten sonsuza dek,

Övgüler olsun İsrail'in Tanrısı RAB'be!

Amin! Amin!

2.KİTAP

42. Mezmur^e

Müzik şefi için - Korahoğulları'nın Maskili

¹Geyik akarsuları nasıl özlerse,

Canım da seni öyle özler, ey Tanrı!

²Canım Tanrı'ya, yaşayan Tanrı'ya susadı;

Ne zaman görmeye gideceğim Tanrı'nın yüzünü?

³Gözyaşlarım ekmeğim oldu gece gündüz,

Gün boyu, “Nerede senin Tanrın?” dedikleri için.

⁴Anımsayınca içim içimi yiyor,

Nasıl toplulukla birlikte yürür,

Tanrı'nın evine kadar alaya öncülük ederdim,

Sevinç ve şükran sesleri arasında,

Bayram eden bir kalabalıkla birlikte.

⁵Neden üzgünsün, ey gönlüm,

Neden içim huzursuz?

Tanrı'ya umut bağla,

Çünkü O'na yine övgüler sunacağım;

O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.

^6-7Gönlüm üzgün,

Bu yüzden seni anımsıyorum, ey Tanrım.

Şeria yöresinde, Hermon ve Misar dağlarında

Çağlayanların gümbürdeyince,

Enginler birbirine sesleniyor,

Bütün dalgaların, sellerin üzerimden geçiyor.

⁸Gündüz RAB sevgisini gösterir,

Gece ilahi söyler, dua ederim

Yaşamımın Tanrısı'na.

⁹Kayam olan Tanrım'a diyorum ki,

“Neden beni unuttun?

Niçin düşmanlarımın baskısı altında

Yaslı gezeyim?”

¹⁰Gün boyu hasımlarım: “Nerede senin Tanrın?” diyerek

Bana sataştıkça,

Kemiklerim kırılıyor sanki.

¹¹Neden üzgünsün, ey gönlüm,

Neden içim huzursuz?

Tanrı'ya umut bağla,

Çünkü O'na yine övgüler sunacağım;

O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.

43. Mezmur

¹Hakkımı ara, ey Tanrı,

Savun beni vefasız ulusa karşı,

Kurtar hileci, haksız insandan.

²Çünkü sen Tanrım, kalemsin;

Neden beni reddettin?

Niçin düşmanlarımın baskısı altında

Yaslı gezeyim?

³Gönder ışığını, gerçeğini,

Yol göstersinler bana,

Senin kutsal dağına, konutuna götürsünler beni.

⁴O zaman Tanrı'nın sunağına,

Neşe, sevinç kaynağım Tanrı'ya gideceğim

Ve sana, ey Tanrı, Tanrım benim,

Lirle şükredeceğim.

⁵Neden üzgünsün, ey gönlüm,

Neden içim huzursuz?

Tanrı'ya umut bağla,

Çünkü O'na yine övgüler sunacağım;

O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.

44. Mezmur

Müzik şefi için - Korahoğulları'nın Maskili

¹Ey Tanrı, kulaklarımızla duyduk,

Atalarımız anlattı bize,

Neler yaptığını onların gününde, eski günlerde.

²Elinle ulusları kovdun,

Ama atalarımıza yer verdin;

Halkları kırdın,

Ama atalarımızın yayılmasını sağladın.

³Onlar ülkeyi kılıçla kazanmadılar,

Kendi bilekleriyle zafere ulaşmadılar.

Senin sağ elin, bileğin, yüzünün ışığı sayesinde oldu bu;

Çünkü sen onları sevdin.

⁴Ey Tanrı, kralım sensin,

Buyruk ver de Yakup soyu kazansın!

⁵Senin sayende düşmanlarımızı püskürteceğiz,

Senin adınla karşıtlarımızı ezeceğiz.

⁶Çünkü ben yayıma güvenmem,

Kılıcım da beni kurtarmaz;

⁷Ancak sensin bizi düşmanlarımızdan kurtaran,

Bizden nefret edenleri utanca boğan.

⁸Her gün Tanrı'yla övünür,

Sonsuza dek adına şükran sunarız. Sela*

⁹Ne var ki, reddettin bizi, aşağıladın,

Artık ordularımızla savaşa çıkmıyorsun.

¹⁰Düşman karşısında bizi gerilettin,

Bizden tiksinenler bizi soydu.

¹¹Kasaplık koyuna çevirdin bizi,

Ulusların arasına dağıttın.

¹²Yok pahasına sattın halkını,

Üstelik satıştan hiçbir şey kazanmadan.

¹³Bizi komşularımızın yüzkarası,

Çevremizdekilerin eğlencesi, alay konusu ettin.

¹⁴Ulusların diline düşürdün bizi,

Gülüyor halklar halimize.

¹⁵Rezilliğim gün boyu karşımda,

Utancımdan yerin dibine geçtim

¹⁶Hakaret ve sövgü duya duya,

Öç almak isteyen düşman karşısında.

¹⁷Bütün bunlar başımıza geldi,

Yine de seni unutmadık,

Antlaşmana ihanet etmedik,

¹⁸Döneklik etmedik,

Adımlarımız senin yolundan sapmadı.

¹⁹Oysa sen bizi ezdin, ülkemizi çakalların uğrağı ettin,

Üstümüzü koyu karanlıkla örttün.

²⁰Eğer Tanrımız'ın adını unutsaydık,

Yabancı bir ilaha ellerimizi açsaydık,

²¹Tanrı bunu ortaya çıkarmaz mıydı?

Çünkü O yürekteki gizleri bilir.

²²^*Senin uğruna her gün öldürülüyoruz,

Kasaplık koyun sayılıyoruz.

²³Uyan, ya Rab! Niçin uyuyorsun?

Kalk! Sonsuza dek terk etme bizi!

²⁴Niçin yüzünü gizliyorsun?

Neden mazlum halimizi, üzerimizdeki baskıyı unutuyorsun?

²⁵Çünkü yere serildik,

Bedenimiz toprağa yapıştı.

²⁶Kalk, yardım et bize!

Kurtar bizi sevgin uğruna!

45. Mezmur

Müzik şefi için - “Zambaklar” makamında

Korahoğulları'nın Maskili - Aşk ilahisi

¹Yüreğimden güzel sözler taşıyor,

Kral için söylüyorum şiirlerimi,

Dilim usta bir yazarın kalemi gibi olsun.

²Sen insanların en güzelisin,

Lütuf saçılmış dudaklarına.

Çünkü Tanrı seni sonsuza dek kutsamış.

³Ey yiğit savaşçı, kuşan kılıcını beline,

Görkemine, yüceliğine bürün.

⁴At sırtında görkeminle, zaferle ilerle,

Gerçek ve adalet uğruna^f

Sağ elin korkunç işler göstersin.

⁵Okların sivridir,

Kral düşmanlarının yüreğine saplanır,

Halklar ayaklarının altına serilir.

⁶^*Ey Tanrı, tahtın sonsuzluklar boyunca kalıcıdır^g,

Krallığının asası adalet asasıdır.

⁷Doğruluğu sever, kötülükten nefret edersin.

Bunun için Tanrı, senin Tanrın,

Seni sevinç yağıyla

Arkadaşlarından daha çok meshetti*.

⁸Giysilerinin tümü mür*, öd, tarçın kokuyor;

Fildişi saraylardan gelen çalgı sesleri seni eğlendiriyor!

⁹Kral kızları senin saygın kadınların arasında,

Kraliçe, Ofir altınları içinde senin sağında duruyor.

¹⁰Dinle, ey kral kızı, bak, kulak ver,

Halkını, baba evini unut.

¹¹Kral senin güzelliğine vuruldu,

Efendin olduğu için önünde eğil.

¹²Sur halkı armağan getirecek,

Halkın zenginleri lütfunu kazanmak isteyecek.

¹³Kral kızı odasında ışıl ışıl parıldıyor,

Giysisi altınla dokunmuş.

¹⁴İşlemeli giysiler içinde kralın önüne çıkarılacak,

Arkadaşları, ona eşlik eden kızlar sana getirilecek.

¹⁵Sevinç ve coşkuyla götürülecek,

Kralın sarayına girecekler.

¹⁶Atalarının yerini oğulların alacak,

Onları önder yapacaksın bütün ülkeye.

¹⁷Adını kuşaklar boyunca yaşatacağım,

Böylece halklar sonsuza dek övecek seni.

46. Mezmur

Müzik şefi için - Tiz sesliler^h için -

Korahoğulları'nın ezgisi

¹Tanrı sığınağımız ve gücümüzdür,

Sıkıntıda hep yardıma hazırdır.

²Bu yüzden korkmayız yeryüzü altüst olsa,

Dağlar denizlerin bağrına devrilse,

³Sular kükreyip köpürse,

Kabaran deniz dağları titretse bile. Sela*

⁴Bir ırmak var ki, suları sevinç getirir Tanrı kentine,

Yüceler Yücesi'nin kutsal konutuna.

⁵Tanrı onun ortasındadır,

Sarsılmaz o kent.

Gün doğarken Tanrı ona yardım eder.

⁶Uluslar kükrüyor, krallıklar sarsılıyor,

Tanrı gürleyince yeryüzü eriyip gidiyor.

⁷Her Şeye Egemen RAB bizimledir,

Yakup'un Tanrısı kalemizdir. Sela

⁸Gelin, görün RAB'bin yaptıklarını,

Yeryüzüne getirdiği yıkımları.

⁹Savaşları durdurur yeryüzünün dört bucağında,

Yayları kırar, mızrakları parçalar,

Kalkanları^ı yakar.

¹⁰“Sakin olun, bilin ki, Tanrı benim!

Uluslar arasında yüceleceğim,

Yeryüzünde yüceleceğim!”

¹¹Her Şeye Egemen RAB bizimledir,

Yakup'un Tanrısı kalemizdir. Sela

47. Mezmur

Müzik şefi için - Korahoğulları'nın mezmuru

¹Ey bütün uluslar, el çırpın!

Sevinç çığlıkları atın Tanrı'nın onuruna!

²Ne müthiştir yüce RAB,

Bütün dünyanın ulu Kralı.

³Halkları altımıza,

Ulusları ayaklarımızın dibine serer.

⁴Sevdiği Yakup'un gururu olan mirasımızı

O seçti bizim için. Sela*

⁵RAB Tanrı sevinç çığlıkları,

Boru sesleri arasında yükseldi.

⁶Ezgiler sunun Tanrı'ya, ezgiler;

Ezgiler sunun Kralımız'a, ezgiler!

⁷Çünkü Tanrı bütün dünyanın kralıdır,

Maskilⁱ sunun!

⁸Tanrı kutsal tahtına oturmuş,

Krallık eder uluslara.

⁹Ulusların önderleri

İbrahim'in Tanrısı'nın halkıyla bir araya gelmiş;

Çünkü Tanrı'ya aittir yeryüzü kralları.

O çok yücedir.

48. Mezmur

İlahi - Korahoğulları'nın mezmuru

¹RAB büyüktür ve yalnız O övülmeye değer

Tanrımız'ın kentinde, kutsal dağında.

²^*Yükselir zarafetle,

Bütün yeryüzünün sevinci Siyon Dağı,

Safon'un^j doruğu, ulu Kral'ın kenti.

³Tanrı onun kalelerinde

Sağlam kule olarak gösterdi kendini.

⁴Krallar toplandı,

Birlikte Siyon'un üzerine yürüdüler.

⁵Ama onu görünce şaşkına döndüler,

Dehşete düşüp kaçtılar.

⁶Doğum sancısı tutan kadın gibi,

Bir titreme aldı onları orada.

⁷Doğu rüzgarının parçaladığı ticaret gemileri gibi

Yok ettin onları.

⁸Her Şeye Egemen RAB'bin kentinde,

Tanrımız'ın kentinde,

Nasıl duyduksa, öyle gördük.

Tanrı onu sonsuza dek güvenlik içinde tutacak. Sela*

⁹Ey Tanrı, tapınağında,

Ne kadar vefalı olduğunu düşünüyoruz.

¹⁰Adın gibi, ey Tanrı, övgün de

Dünyanın dört bucağına varıyor.

Sağ elin zafer dolu.

¹¹Sevinsin Siyon Dağı,

Coşsun Yahuda kentleri

Senin yargılarınla!

¹²Siyon'un çevresini gezip dolanın,

Kulelerini sayın,

¹³Surlarına dikkatle bakın,

Kalelerini yoklayın ki,

Gelecek kuşağa anlatasınız:

¹⁴Bu Tanrı sonsuza dek bizim Tanrımız olacak,

Bize hep yol gösterecektir.

49. Mezmur

Müzik şefi için - Korahoğulları'nın mezmuru

¹Ey bütün halklar, dinleyin!

Kulak verin hepiniz, ey dünyada yaşayanlar,

²Halk çocukları, bey çocukları,

Zenginler, yoksullar!

³Bilgelik dökülecek ağzımdan,

Anlayış sağlayacak içimdeki düşünceler,

⁴Kulak vereceğim özdeyişlere,

Lirle yorumlayacağım bilmecemi.

⁵Niçin korkayım kötü günlerde

Niyeti bozuk düşmanlarım çevremi sarınca?

⁶Onlar varlıklarına güvenir,

Büyük servetleriyle böbürlenirler.

⁷Kimse kimsenin hayatının bedelini ödeyemez,

Tanrı'ya fidye veremez.

⁸Çünkü hayatın fidyesi büyüktür,

Kimse ödemeye yeltenmemeli.

⁹Böyle olmasa,

Sonsuza dek yaşar insan,

Mezar yüzü görmez.

¹⁰Kuşkusuz herkes biliyor bilgelerin öldüğünü,

Aptallarla budalaların yok olduğunu.

Mallarını başkalarına bırakıyorlar.

¹¹Mezarları, sonsuza dek evleri,

Kuşaklar boyu konutları olacak^k,

Topraklarına kendi adlarını verseler bile.

¹²Bütün gösterişine karşın geçicidir insan,

Ölüp giden hayvanlar gibi.

¹³Budalaların yolu,

Onların sözünü onaylayanların sonu budur. Sela*

¹⁴Sürü gibi ölüler diyarına sürülecekler,

Ölüm güdecek onları.

Tan ağarınca doğrular onlara egemen olacak,

Cesetleri çürüyecek,

Ölüler diyarı onlara konut olacak.

¹⁵Ama Tanrı beni

Ölüler diyarının pençesinden kurtaracak

Ve yanına alacak. Sela

¹⁶Korkma biri zenginleşirse,

Evinin görkemi artarsa.

¹⁷Çünkü ölünce hiçbir şey götüremez,

Görkemi onunla mezara gitmez.

¹⁸Yaşarken kendini mutlu saysa bile,

Başarılı olunca övülse bile.

¹⁹Atalarının kuşağına katılacak,

Onlar ki asla ışık yüzü görmeyecekler.

²⁰Bütün gösterişine karşın anlayışsızdır insan,

Ölüp giden hayvanlar gibi.

50. Mezmur

Asaf'ın mezmuru

¹Güçlü olan Tanrı, RAB konuşuyor;

Güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar

Yeryüzünün tümüne sesleniyor.

²Güzelliğin doruğu Siyon'dan

Parıldıyor Tanrı.

³Tanrımız geliyor, sessiz kalmayacak,

Önünde yanan ateş her şeyi kül ediyor,

Çevresinde şiddetli bir fırtına esiyor.

⁴Halkını yargılamak için

Yere göğe sesleniyor:

⁵“Toplayın önüme sadık kullarımı,

Kurban keserek benimle antlaşma yapanları.”

⁶Gökler O'nun doğruluğunu duyuruyor,

Çünkü yargıç Tanrı'nın kendisidir. Sela*

⁷“Ey halkım, dinle de konuşayım,

Ey İsrail, sana karşı tanıklık edeyim:

Ben Tanrı'yım, senin Tanrın'ım!

⁸Kurbanlarından ötürü seni azarlamıyorum,

Yakmalık sunuların* sürekli önümde.

⁹Ne evinden bir boğa,

Ne de ağıllarından bir teke alacağım.

¹⁰Çünkü bütün orman yaratıkları,

Dağlardaki bütün hayvanlar benimdir.

¹¹Dağlardaki bütün kuşları korurum,

Kırlardaki bütün yabanıl hayvanlar benimdir.

¹²Acıksam sana söylemezdim,

Çünkü bütün dünya ve içindekiler benimdir.

¹³Ben boğa eti yer miyim?

Ya da keçi kanı içer miyim?

¹⁴Tanrı'ya şükran kurbanı sun,

Yüceler Yücesi'ne adadığın adakları yerine getir.

¹⁵Sıkıntılı gününde seslen bana,

Seni kurtarırım, sen de beni yüceltirsin.

¹⁶Ama Tanrı kötüye şöyle diyor:

“Kurallarımı ezbere okumaya

Ya da antlaşmamı ağzına almaya ne hakkın var?

¹⁷Çünkü yola getirilmekten nefret ediyor,

Sözlerimi arkana atıyorsun.

¹⁸Hırsız görünce onunla dost oluyor,

Zina edenlere ortak oluyorsun.

¹⁹Ağzını kötülük için kullanıyor,

Dilini yalana koşuyorsun.

²⁰Oturup kardeşine karşı konuşur,

Annenin oğluna kara çalarsın.

²¹Sen bunları yaptın, ben sustum,

Beni kendin gibi sandın.

Seni azarlıyorum,

Suçlarını gözünün önüne seriyorum.

²²“Dikkate alın bunu, ey Tanrı'yı unutan sizler!

Yoksa parçalarım sizi, kurtaran olmaz.

²³Kim şükran kurbanı sunarsa beni yüceltir;

Yolunu düzeltene kurtarışımı göstereceğim.”

51. Mezmur ^*

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

Davut Bat-Şeva'yla yattıktan sonra

Peygamber Natan kendisine geldiği zaman

¹Ey Tanrı, lütfet bana,

Sevgin uğruna;

Sil isyanlarımı,

Sınırsız merhametin uğruna.

²Tümüyle yıka beni suçumdan,

Arıt beni günahımdan.

³Çünkü biliyorum isyanlarımı,

Günahım sürekli karşımda.

⁴^*Sana karşı, yalnız sana karşı günah işledim,

Senin gözünde kötü olanı yaptım.

Bu nedenle, söylediklerinde haklı,

Yargılarında adilsin.

⁵Nitekim suç içinde doğdum ben,

Günah içinde annem bana hamile kaldı.

⁶Madem sen gönülde sadakat istiyorsun,

Bilgelik öğret bana yüreğimin derinliklerinde.

⁷Beni mercanköşkotuyla arıt, paklanayım,

Yıka beni, kardan beyaz olayım.

⁸Neşe, sevinç sesini duyur bana,

Bayram etsin ezdiğin kemikler.

⁹Bakma günahlarıma,

Sil bütün suçlarımı.

¹⁰Ey Tanrı, temiz bir yürek yarat,

Yeniden kararlı bir ruh var et içimde.

¹¹Beni huzurundan atma,

Kutsal Ruhun'u benden alma.

¹²Geri ver bana sağladığın kurtuluş sevincini,

Bana destek ol, istekli bir ruh ver.

¹³Başkaldıranlara senin yollarını öğreteyim,

Günahkârlar geri dönsün sana.

¹⁴Kurtar beni kan dökme suçundan,

Ey Tanrı, beni kurtaran Tanrı,

Dilim senin kurtarışını ilahilerle övsün.

¹⁵Ya Rab, aç dudaklarımı,

Ağzım senin övgülerini duyursun.

¹⁶Çünkü sen kurbandan hoşlanmazsın,

Yoksa sunardım sana,

Yakmalık sunudan* hoşnut kalmazsın.

¹⁷Senin kabul ettiğin kurban alçakgönüllü bir ruhtur,

Alçakgönüllü ve pişman bir yüreği hor görmezsin, ey Tanrı.

¹⁸Lütfet, Siyon'a iyilik yap,

Yeruşalim'in surlarını onar.

¹⁹O zaman doğru sunulan kurbanlar,

Yakmalık sunular, tümüyle yakmalık sunular,

Seni hoşnut kılar;

O zaman sunağında boğalar sunulur.

52. Mezmur ^*

Müzik şefi için - Davut'un Maskili

Edomlu Doek gelip Saul'a “Davut Ahimelek'in

evine girdi” diye bildirdiği zaman

^1-2Niçin kötülüğünle böbürlenirsin, ey kabadayı,

Tanrı'nın sadık kullarına karşı

Bütün gün dilin yıkım tasarlar

Keskin ustura gibi, ey hilekâr.

³İyilikten çok kötülüğü,

Doğru konuşmaktan çok yalanı seversin. Sela*

⁴Seni hileli dil seni!

Her yıkıcı sözü seversin.

⁵Ama Tanrı seni sonsuza dek yıkacak,

Seni kapıp çadırından fırlatacak,

Yaşam diyarından kökünü sökecek. Sela

⁶Doğrular bunu görünce korkacak,

Gülerek şöyle diyecekler:

⁷“İşte bu adam, Tanrı'ya sığınmak istemedi,

Servetinin bolluğuna güvendi,

Başkalarını yıkarak güçlendi!”

⁸Ama ben Tanrı'nın evinde yeşeren zeytin ağacı gibiyim,

Sonsuza dek Tanrı'nın sevgisine güvenirim.

⁹Sürekli sana şükrederim yaptıkların için,

Sadık kullarının önünde umut bağlarım,

Çünkü adın iyidir.

53. Mezmur

(Mez.14)

Müzik şefi için - Mahalat^l makamında

Davut'un Maskili

¹^*Akılsız içinden, “Tanrı yok!” der.

İnsanlar bozuldu, iğrençlik aldı yürüdü,

İyilik eden yok.

²Tanrı göklerden bakar oldu insanlara,

Akıllı, Tanrı'ya yönelen biri var mı diye.

³Hepsi saptı,

Tümü yozlaştı,

İyilik eden yok,

Bir kişi bile!

⁴Suç işleyenler görmüyor mu?

Halkımı ekmek yer gibi yiyor,

Tanrı'ya yakarmıyorlar.

⁵Ama korkulmayacak yerde korkacaklar,

Çünkü Tanrı seni kuşatanların kemiklerini dağıtacak,

Onları reddettiği için hepsini utandıracak.

⁶Keşke İsrail'in kurtuluşu Siyon'dan gelse!

Tanrı halkını eski gönencine kavuşturunca,

Yakup soyu sevinecek, İsrail halkı coşacak.

54. Mezmur ^*

Müzik şefi için - Telli sazlarla Davut'un Maskili

Zifliler gelip Saul'a: “Davut aramızda

gizleniyor” dedikleri zaman

¹Ey Tanrı, beni adınla kurtar,

Gücünle akla beni!

²Ey Tanrı, duamı dinle,

Kulak ver ağzımdan çıkan sözlere.

³Çünkü küstahlar bana saldırıyor,

Zorbalar canımı almak istiyor,

Tanrı'ya aldırmıyorlar. Sela*

⁴İşte Tanrı benim yardımcımdır,

Tek desteğim Rab'dir.

⁵Düşmanlarım yaptıkları kötülüğün cezasını bulsun,

Sadakatin uyarınca yok et onları.

⁶Ya RAB, sana gönülden bir kurban sunacağım,

Adına şükredeceğim, çünkü adın iyidir.

⁷Beni bütün sıkıntılarımdan kurtardın,

Gözlerim düşmanlarımın yok oluşunu gördü.

55. Mezmur

Müzik şefi için - Telli sazlarla Davut'un Maskili

¹Ey Tanrı, kulak ver duama,

Sırt çevirme yalvarışıma!

²Dikkatini çevir, yanıt ver bana.

Düşüncelerim beni rahatsız ediyor, şaşkınım

³Düşman sesinden, kötünün baskısından;

Çünkü sıkıntıya sokuyorlar beni,

Öfkeyle üstüme üstüme geliyorlar.

⁴Yüreğim sızlıyor içimde,

Ölüm dehşeti çöktü üzerime.

⁵Korku ve titreme sardı beni,

Ürperti kapladı içimi.

⁶“Keşke güvercin gibi kanatlarım olsaydı!”

Dedim kendi kendime, “Uçar, rahatlardım.

⁷Uzaklara kaçar,

Çöllerde konaklardım. Sela*

⁸Sert rüzgara, kasırgaya karşı

Hemen bir barınak bulurdum.”

⁹Şaşkına çevir kötüleri, ya Rab, karıştır dillerini,

Çünkü kentte şiddet ve çatışma görüyorum.

¹⁰Gece gündüz kent surları üzerinde dolaşırlar,

Haksızlık, fesat dolu kentin içi.

¹¹Yıkıcılık kentin göbeğinde,

Zorbalık, hile eksilmez meydanından.

¹²Beni aşağılayan bir düşman olsaydı,

Katlanabilirdim;

Bana küstahlık eden bir hasım olsaydı,

Gizlenebilirdim.

¹³Ama sensin, bana denk,

Yoldaşım, yakın arkadaşım.

¹⁴Birlikte tatlı tatlı yarenlik eder,

Toplulukla Tanrı'nın evine giderdik.

¹⁵Ölüm yakalasın düşmanlarımı ansızın,

Diri diri ölüler diyarına insinler;

Çünkü içleri ve evleri kötülük dolu.

¹⁶Bense Tanrı'ya seslenirim,

RAB kurtarır beni.

¹⁷Sabah, öğlen, akşam kederimden feryat ederim,

O işitir sesimi.

¹⁸Bana karşı girişilen savaştan

Esenlikle kurtarır canımı,

Sayısı çok da olsa karşıtlarımın.

¹⁹Öncesizlikten bu yana tahtında oturan Tanrı,

Duyacak ve ezecek onları. Sela

Çünkü hiç değişmiyor

Ve Tanrı'dan korkmuyorlar.

²⁰Yoldaşım dostlarına saldırarak

Yaptığı antlaşmayı bozdu.

²¹Ağzından bal damlar,

Ama yüreğinde savaş var.

Sözleri yağdan yumuşak,

Ama yalın birer kılıçtır.

²²^*Yükünü RAB'be bırak,

O sana destek olur.

Asla izin vermez

Doğru insanın sarsılmasına.

²³Ama sen, ey Tanrı, ölüm çukuruna atacaksın kötüleri,

Günlerinin yarısını görmeyecek katillerle hainler;

Bense sana güveniyorum.

56. Mezmur ^*

Müzik şefi için

“Uzak Yabanıl Fıstık Ağaçlarındaki Güvercin”

makamında Davut'un Miktamı -

Gat Kenti'nde Filistliler kendisini yakaladığı zaman

¹Acı bana, ey Tanrı,

Çünkü ayak altında çiğniyor insanlar beni,

Gün boyu saldırıp eziyorlar.

²Düşmanlarım ayak altında çiğniyor beni her gün,

Küstahça saldırıyor çoğu.

³Sana güvenirim korktuğum zaman.

⁴Tanrı'ya, sözünü övdüğüm Tanrı'ya

Güvenirim ben, korkmam.

İnsan bana ne yapabilir?

⁵Gün boyu sözlerimi çarpıtıyorlar,

Hakkımda hep kötülük tasarlıyorlar.

⁶Fesatlık için uğraşıyor, pusuya yatıyor,

Adımlarımı gözlüyor, canımı almak istiyorlar.

⁷Kötülüklerinin cezasından kurtulacaklar mı?

Ey Tanrı, halkları öfkeyle yere çal!

⁸Çektiğim acıları kaydettin,

Gözyaşlarımı tulumunda biriktirdin!

Bunlar defterinde yazılı değil mi?

⁹Seslendiğim zaman,

Düşmanlarım geri çekilecek.

Biliyorum, Tanrı benden yana.

¹⁰Sözünü övdüğüm Tanrı'ya,

Sözünü övdüğüm RAB'be,

¹¹Tanrı'ya güvenirim ben, korkmam;

İnsan bana ne yapabilir?

¹²Ey Tanrı, sana adaklar adamıştım,

Şükran kurbanları sunmalıyım şimdi.

¹³Çünkü canımı ölümden kurtardın,

Ayaklarımı tökezlemekten korudun;

İşte yaşam ışığında, Tanrı huzurunda yürüyorum.

57. Mezmur ^*

(Mez.108:1-5)

Müzik şefi için - “Yok Etme” makamında Davut'un Miktamı -

Saul'dan kaçıp mağaraya sığındığı zaman

¹Acı bana, ey Tanrı, acı,

Çünkü sana sığınıyorum;

Felaket geçinceye kadar,

Kanatlarının gölgesine sığınacağım.

²Yüce Tanrı'ya,

Benim için her şeyi yapan Tanrı'ya sesleniyorum.

³Gökten gönderip beni kurtaracak,

Beni ezmek isteyenleri azarlayacak, Sela*

Sevgisini, sadakatini gösterecektir.

⁴Aslanların arasındayım,

Alev kusan insanlar arasında yatarım,

Mızrak gibi, ok gibi dişleri,

Keskin kılıç gibi dilleri.

⁵Yüceliğini göster göklerin üstünde, ey Tanrı,

Görkemin bütün yeryüzünü kaplasın!

⁶Ayaklarım için ağ serdiler,

Çöktüm;

Yoluma çukur kazdılar,

İçine kendileri düştüler. Sela

⁷Kararlıyım, ey Tanrı, kararlıyım,

Ezgiler, ilahiler söyleyeceğim.

⁸Uyan, ey canım,

Uyan, ey lir, ey çenk,

Seheri ben uyandırayım!

⁹Halkların arasında sana şükürler sunayım, ya Rab,

Ulusların arasında seni ilahilerle öveyim.

¹⁰Çünkü sevgin göklere erişir,

Sadakatin gökyüzüne ulaşır.

¹¹Yüceliğini göster göklerin üstünde, ey Tanrı,

Görkemin bütün yeryüzünü kaplasın!

58. Mezmur

Müzik şefi için - “Yok Etme” makamında Davut'un Miktamı

¹Ey yöneticiler^m, gerçekten adil mi karar verirsiniz?

Doğru mu yargılarsınız insanları?

²Hayır! Hep haksızlık tasarlarsınız içinizde,

Zorbalık saçar elleriniz yeryüzüne.

³Kötüler daha ana rahmindeyken yoldan çıkar,

Doğdu doğalı yalan söyleyerek sapar.

⁴Zehirleri yılan zehiri gibidir.

Kulakları tıkalı bir kobrayı andırırlar,

⁵Usta büyücülerin,

Afsuncuların sesini duymak istemeyen bir kobrayı.

⁶Ey Tanrı, kır onların ağzında dişlerini,

Sök genç aslanların azı dişlerini, ya RAB!

⁷Akıp giden su gibi yok olsunlar.

Yaylarını gerince oklarının ucu kırılsın.

⁸Süründükçe eriyen sümüklüböceğe dönsünler.

Düşük çocuk gibi güneş yüzü görmesinler.

⁹Kazanlarınız diken ateşini daha duymadan,

Yaşı da kurusu da kasırgayla savrulacak kötülerin.

¹⁰Doğru adam alınan öcü görünce sevinecek

Ve ayaklarını kötünün kanında yıkayacak.

¹¹O zaman insanlar, “Gerçekten doğrulara ödül var” diyecek,

“Gerçekten dünyayı yargılayan bir Tanrı var.”

59. Mezmur ^*

Müzik şefi için - “Yok Etme” makamında Davut'un Miktamı -

Saul'un Davut'u öldürtmek için adam gönderip

evini gözetlediği zaman

¹Kurtar beni düşmanlarımdan, ey Tanrım,

Kalem ol hasımlarıma karşı.

²Kurtar beni suç işleyenlerden,

Uzak tut kanlı katillerden.

³Bak, canımı almak için pusu kuruyorlar,

Güçlüler bana karşı birleşiyorlar,

Oysa başkaldırmadım, günahım yok, ya RAB.

⁴Suç işlemediğim halde,

Koşuşup hazırlanıyorlar.

Kalk bana yardım etmek için, halime bak!

⁵Sen, ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı,

İsrail'in Tanrısı,

Uyan bütün ulusları cezalandırmak için,

Acıma bu suçlu hainlere! Sela*

⁶Akşam döner, köpek gibi hırlayıp

Sinsi sinsi kenti dolaşırlar.

⁷Bak, neler dökülür ağızlarından,

Kılıç çıkar dudaklarından.

“Kim duyacak?” derler.

⁸Ama sen onlara gülersin, ya RAB,

Bütün uluslarla eğlenirsin.

⁹Gücüm sensin, seni gözlüyorum,

Çünkü kalemsin, ey Tanrı.

¹⁰Tanrım sevgisiyle karşılar beni,

Bana düşmanlarımın yıkımını gösterir.

¹¹Onları öldürme, yoksa halkım unutur,

Gücünle dağıt ve alçalt onları,

Ya Rab, kalkanımız bizim.

¹²Ağızlarının günahı, dudaklarından çıkan söz yüzünden,

Gururlarının tuzağına düşsünler.

Okudukları lanet, söyledikleri yalan yüzünden

¹³Yok et onları gazabınla, yok et, tükensinler;

Bilsinler ki, Tanrı'nın Egemenliği Yakup soyundan

Yeryüzünün ucuna kadar ulaşır. Sela

¹⁴Akşam döner, köpek gibi hırlayıp

Sinsi sinsi kenti dolaşırlar.

¹⁵Yiyecek bulmak için gezerler,

Doymazlarsa ulurlar.

¹⁶Bense gücün için sabah ezgiler söyleyecek,

Sevgini sevinçle dile getireceğim.

Çünkü sen bana kale,

Sıkıntılı günümde sığınak oldun.

¹⁷Gücüm sensin, seni ilahilerle öveceğim,

Çünkü kalem, beni seven Tanrı sensin.

60. Mezmur ^*

Müzik şefi için - “Antlaşma Zambağı” makamında

Davut'un öğretici Miktamı

Davut'un Aram-Naharayimliler ve Aram-Sovalılar'la

çarpıştığı ve Yoav geri dönüp Tuz Vadisi'nde

on iki bin Edomlu öldürdüğü zaman

¹Bizi reddettin, parladın bize karşı, ey Tanrı,

Öfkelendin; eski halimize döndür bizi!

²Salladın yeri, yarıklar açtın;

Onar çatlaklarını, çünkü yer sarsılıyor.

³Halkına sıkıntı çektirdin,

Sersemletici bir şarap içirdin bize.

⁴Sancak verdin senden korkanlara,

Okçulara karşıⁿ açsınlar diye. Sela*

⁵Kurtar bizi sağ elinle, yardım et,

Sevdiklerin özgürlüğe kavuşsun diye!

⁶Tanrı şöyle konuştu kutsal yerinde:

“Şekem'i sevinçle bölüştürecek,

Sukkot Vadisi'ni ölçeceğim.

⁷Gilat benimdir, Manaşşe de benim,

Efrayim miğferim,

Yahuda asam.

⁸Moav yıkanma leğenim,

Edom'un üzerine çarığımı fırlatacağım^o,

Filist'e zaferle haykıracağım.”

⁹Kim beni surlu kente götürecek?

Kim bana Edom'a kadar yol gösterecek?

¹⁰Ey Tanrı, sen bizi reddetmedin mi?

Ordularımıza öncülük etmiyor musun artık?

¹¹Yardım et bize düşmana karşı,

Çünkü boştur insan yardımı.

¹²Tanrı'yla zafer kazanırız,

O çiğner düşmanlarımızı.

61. Mezmur

Müzik şefi için - Telli sazlarla - Davut'un mezmuru

¹Ey Tanrı, yakarışımı işit,

Duama kulak ver!

²Sana seslenirim yeryüzünün öbür ucundan,

Yüreğime hüzün çökünce.

Erişemeyeceğim yüksek bir kayaya çıkar beni,

³Çünkü sen benim için sığınak,

Düşmana karşı güçlü bir kule oldun.

⁴Çadırında sonsuza dek oturmak

Ve kanatlarının gölgesine sığınmak isterim. Sela*

⁵Çünkü sen, ey Tanrı, adaklarımı duydun,

Adından korkanların mirasını bana verdin.

⁶Kralın günlerine gün kat,

Yılları yüzyıllar olsun!

⁷Tanrı'nın huzurunda sonsuza dek tahtında otursun;

Onu sevgin ve sadakatinle koru!

⁸O zaman adını hep ilahilerle öveceğim,

Her gün adaklarımı yerine getireceğim.

62. Mezmur

Müzik Şefi Yedutun için - Davut'un mezmuru

¹Canım yalnız Tanrı'da huzur bulur,

Kurtuluşum O'ndan gelir.

²Tek kayam, kurtuluşum,

Kalem O'dur, asla sarsılmam.

³Birini ezmek için daha ne vakte kadar

Hep birlikte üstüne saldıracaksınız,

Eğri bir duvara,

Yerinden oynamış bir çite saldırır gibi?

⁴Tek düşünceleri onu doruktan indirmektir.

Yalandan zevk alırlar.

Ağızlarıyla hayırdua ederken,

İçlerinden lanet okurlar. Sela*

⁵Ey canım, yalnız Tanrı'da huzur bul,

Çünkü umudum O'ndadır.

⁶Tek kayam, kurtuluşum,

Kalem O'dur, sarsılmam.

⁷Kurtuluşum ve onurum Tanrı'ya bağlıdır,

Güçlü kayam, sığınağım O'dur.

⁸Ey halkım, her zaman O'na güven,

İçini dök O'na,

Çünkü Tanrı sığınağımızdır. Sela

⁹Sıradan insan ancak bir soluk,

Soylu insansa bir yalandır.

Tartıya konduğunda ikisi birlikte soluktan hafiftir.

¹⁰Zorbalığa güvenmeyin, yağma malla övünmeyin;

Varlığınız artsa bile, ona gönül bağlamayın.

¹¹Tanrı bir şey söyledi,

Ben iki şey duydum:

Güç Tanrı'nındır,

¹²^*Sevgi de senin, ya Rab!

Çünkü sen herkese, yaptığının karşılığını verirsin.

63. Mezmur ^*

Yahuda kırlarında bulunduğu zaman - Davut'un mezmuru

¹Ey Tanrı, sensin benim Tanrım,

Seni çok özlüyorum,

Canım sana susamış,

Kurak, yorucu, susuz bir diyarda,

Bütün varlığımla seni arıyorum.

²Kutsal yerde baktım sana,

Gücünü, görkemini görmek için.

³Senin sevgin yaşamdan iyidir,

Bu yüzden dudaklarım seni yüceltir.

⁴Ömrümce sana övgüler sunacağım,

Senin adınla ellerimi kaldıracağım.

⁵Zengin yiyeceklere doyarcasına doyacağım sana,

Şakıyan dudaklarla ağzım sana övgüler sunacak.

⁶Yatağıma uzanınca seni anarım,

Gece boyunca derin derin seni düşünürüm.

⁷Çünkü sen bana yardımcı oldun,

Kanatlarının gölgesinde sevincimi dile getiririm.

⁸Canım sana sımsıkı sarılır,

Sağ elin bana destek olur.

⁹Ama canımı almak isteyenler,

Yerin derinliklerine inecek,

¹⁰Kılıcın ağzına atılacak,

Çakallara yem olacak.

¹¹Kralsa Tanrı'da sevinç bulacak.

Tanrı'nın adıyla ant içenlerin hepsi övünecek,

Yalancıların ağzıysa kapanacak.

64. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹Ey Tanrı, kulak ver sesime yakındığım zaman,

Hayatımı düşman korkusundan koru.

²Kötülerin gizli tasarılarından,

O suçlu güruhun şamatasından esirge beni.

³Onlar dillerini kılıç gibi bilemiş,

Acı sözlerini ok gibi hedefe yöneltmişler,

⁴Pusularından masum insanın üzerine atmak için.

Ansızın vururlar, hiç çekinmeden.

⁵Birbirlerini kötülük yapmaya iter,

Gizli tuzaklar tasarlarken,

“Kim görecek?” derler.

⁶Haksızlık yapmayı düşünür,

“Kusursuz bir plan yaptık!” derler.

İnsanın içi ve yüreği derin bir sırdır, bilinmez.

⁷Ama Tanrı onlara ok atacak,

Ansızın yaralanacaklar.

⁸Dilleri yüzünden yıkıma uğrayacaklar,

Hallerini gören herkes alayla baş sallayacak.

⁹Bütün insanlar korkuya kapılacak,

Tanrı'nın işini duyuracak,

O'nun yaptıkları üzerinde düşünecekler.

¹⁰Doğru insan RAB'de sevinç bulacak,

O'na sığınacak,

Bütün temiz yürekliler O'nu övecek.

65. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru - İlahi

¹Ey Tanrı, Siyon'da seni övgü bekliyor^ö,

Yerine getirilecek sana adanan adaklar.

²Ey sen, duaları işiten,

Bütün insanlar sana gelecek.

³Suçlarımızın altında ezildik,

Ama sen isyanlarımızı bağışlarsın.

⁴Ne mutlu avlularında otursun diye

Seçip kendine yaklaştırdığın kişiye!

Evinin, kutsal tapınağının

Nimetlerine doyacağız.

⁵Ey bizi kurtaran Tanrı,

Müthiş işler yaparak

Zaferle yanıtlarsın bizi.

Sen yeryüzünün dört bucağında,

Uzak denizlerdekilerin umudusun;

⁶Kudret kuşanan,

Gücüyle dağları kuran,

⁷Denizlerin kükremesini,

Dalgaların gümbürtüsünü,

Halkların kargaşasını yatıştıran sensin.

⁸Dünyanın öbür ucunda yaşayanlar

Korkuya kapılır senin belirtilerin karşısında.

Doğudan batıya kadar insanlara

Sevinç çığlıkları attırırsın.

⁹Toprağa bakar, çok verimli kılarsın,

Onu zenginliğe boğarsın.

Ey Tanrı, ırmakların suyla doludur,

İnsanlara tahıl sağlarsın,

Çünkü sen toprağı şöyle hazırlarsın:

¹⁰Sabanın açtığı yarıkları bolca sular,

Sırtlarını düzlersin.

Yağmurla toprağı yumuşatır,

Ürünlerine bereket katarsın.

¹¹İyiliklerinle yılı taçlandırırsın,

Arabalarının geçtiği yollardan bolluk akar,

¹²Otlaklar yeşillenir,

Tepeler sevince bürünür,

¹³Çayırlar sürülerle bezenir,

Vadiler ekinle örtünür,

Sevinçten haykırır, ezgi söylerler.

66. Mezmur

Müzik şefi için - İlahi - Mezmur

¹Ey yeryüzündeki bütün insanlar,

Tanrı'ya sevinç çığlıkları atın!

²Adının yüceliğine ilahiler söyleyin,

O'na görkemli övgüler sunun!

³“Ne müthiş işlerin var!” deyin Tanrı'ya,

“Öyle büyük gücün var ki,

Düşmanların eğiliyor önünde.

⁴Bütün yeryüzü sana tapınıyor,

İlahiler okuyor, adını ilahilerle övüyor.” Sela*

⁵Gelin, bakın Tanrı'nın neler yaptığına!

Ne müthiş işler yaptı insanlar arasında:

⁶^*^*Denizi karaya çevirdi,

Atalarımız yaya geçtiler ırmaktan.

Yaptığına sevindik orada.

⁷Kudretiyle sonsuza dek egemenlik sürer,

Gözleri ulusları süzer;

Başkaldıranlar gurura kapılmasın! Sela

⁸Ey halklar, Tanrımız'a şükredin,

Övgülerini duyurun.

⁹Hayatımızı koruyan,

Ayaklarımızın kaymasına izin vermeyen O'dur.

¹⁰Sen bizi sınadın, ey Tanrı,

Gümüş arıtır gibi arıttın.

¹¹Ağa düşürdün bizi,

Sırtımıza ağır yük vurdun.

¹²İnsanları başımıza çıkardın,

Ateşten, sudan geçtik.

Ama sonra bizi bolluğa kavuşturdun.

¹³Yakmalık sunularla* evine gireceğim,

Adaklarımı yerine getireceğim,

¹⁴Sıkıntı içindeyken dudaklarımdan dökülen,

Ağzımdan çıkan adakları.

¹⁵Yakılan koçların dumanıyla semiz hayvanlardan

Sana yakmalık sunular sunacağım,

Tekeler, sığırlar kurban edeceğim. Sela

¹⁶Gelin, dinleyin, ey sizler, Tanrı'dan korkanlar,

Benim için neler yaptığını size anlatayım.

¹⁷Ağzımla O'na yakardım,

Övgüsü dilimden düşmedi.

¹⁸Yüreğimde kötülüğe yer verseydim,

Rab beni dinlemezdi.

¹⁹Oysa Tanrı dinledi beni,

Kulak verdi duamın sesine.

²⁰Övgüler olsun Tanrı'ya,

Çünkü duamı geri çevirmedi,

Sevgisini benden esirgemedi.

67. Mezmur

Müzik şefi için - Telli sazlarla - Mezmur - İlahi

¹Tanrı bize lütfetsin, bolluk versin,

Yüzünün ışığı üzerimize parlasın. Sela*

²Öyle ki, yeryüzünde yolun,

Bütün uluslar arasında kurtarıcı gücün bilinsin.

³Halklar sana şükretsin, ey Tanrı,

Bütün halklar sana şükretsin!

⁴Uluslar sevinsin, sevinçten çığlık atsın,

Çünkü sen halkları adaletle yargılarsın,

Yeryüzündeki uluslara yol gösterirsin. Sela

⁵Halklar sana şükretsin, ey Tanrı,

Bütün halklar sana şükretsin!

⁶Toprak ürününü verdi,

Tanrı, Tanrımız, bizi bolluğa kavuştursun.

⁷Tanrı bize bolluk versin,

Dünyanın dört bucağındakiler O'ndan korksun!

68. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru - İlahi

¹Kalksın Tanrı, dağılsın düşmanları,

Kaçsın önünden O'ndan nefret edenler!

²Dağıtsın onları dağılan duman gibi;

Ateşin karşısında eriyen balmumu gibi

Yok olsun kötüler Tanrı'nın önünde!

³Ancak doğrular sevinsin,

Bayram etsinler Tanrı'nın önünde,

Neşeyle coşsunlar.

⁴Tanrı'ya ezgiler söyleyin, adını ilahilerle övün,

Çölleri geçecek biniciye yol hazırlayın^p;

O'nun adı RAB'dir, bayram edin önünde!

⁵Kutsal konutundaki Tanrı,

Öksüzlerin babası, dul kadınların savunucusudur.

⁶Tanrı kimsesizlere ev verir,

Tutsakları özgürlüğe ve gönence kavuşturur,

Ama başkaldıranlar kurak yerde oturur.

⁷^*Ey Tanrı, sen halkına öncülük ettiğinde,

Çölde yürüdüğünde, Sela*

⁸Yer sarsıldı,

Göklerden yağmur boşandı Tanrı'nın önünde,

Sina Dağı sarsıldı

Tanrı'nın, İsrail'in Tanrısı'nın önünde.

⁹Bol yağmurlar yağdırdın, ey Tanrı,

Canlandırdın yorgun düşen yurdunu.

¹⁰Halkın oraya yerleşti,

İyiliğinle mazlumların geçimini sağladın, ey Tanrı.

¹¹Rab buyruk verdi,

Büyük bir kadın topluluğu duyurdu müjdeyi:

¹²“Kaçıyor, kaçıyor orduların kralları!

Evi bekleyen kadınlar ganimeti paylaşıyor.

¹³Ağılların arasında uyurken,

Kanatları gümüş, tüyleri pırıl pırıl altınla kaplı

Bir güvercine benzersiniz.”

¹⁴Her Şeye Gücü Yeten, kralları dağıtırken,

Sanki Salmon Dağı'na kar yağıyordu.

¹⁵Ey Başan Dağı, Tanrı Dağı!

Ey Başan Dağı, dorukları ulu dağ!

¹⁶Ey ulu dağlar, niçin yan gözle bakıyorsunuz

Tanrı'nın yerleşmek için seçtiği dağa?

Evet, RAB orada sonsuza dek oturacaktır.

¹⁷Tanrı'nın savaş arabaları sayısızdır,

Rab kutsallık içinde Sina'dan geldi.

¹⁸^*Sen yükseğe çıktın, tutsakları peşine taktın,

İnsanlardan, başkaldıranlardan bile armağanlar aldın,

Oraya yerleşmek için, ya RAB Tanrı.

¹⁹Her gün yükümüzü taşıyan Rab'be,

Bizi kurtaran Tanrı'ya övgüler olsun. Sela

²⁰Tanrımız kurtarıcı bir Tanrı'dır,

Ölümden kurtarış yalnız Egemen RAB'be özgüdür.

²¹Kuşkusuz Tanrı düşmanlarının başını,

Suçlu yaşayanların kıllı kafasını ezer.

²²Rab, “Onları Başan'dan,

Denizin derinliklerinden geri getireceğim” der,

²³“Öyle ki, ayaklarını düşmanlarının kanına batırasın,

Köpeklerinin dili de onlardan payını alsın.”

²⁴Ey Tanrı, senin zafer alayını,

Tanrım'ın, Kralım'ın kutsal yere törenle gelişini gördüler:

²⁵Başta okuyucular, arkada çalgıcılar,

Ortada tef çalan genç kızlar.

²⁶“Ey sizler, İsrail soyundan gelenler,

Toplantılarınızda Tanrı'ya, RAB'be övgüler sunun!”

²⁷Önde en küçük oymak Benyamin,

Kalabalık halinde Yahuda önderleri,

Zevulun ve Naftali önderleri oradalar!

^28-29Ey Tanrı, Yeruşalim'deki tapınağından göster gücünü,

Bizim için kullandığın gücünü, ey Tanrı.

Krallar sana armağanlar sunacak.

³⁰Azarla kamışlar arasında yaşayan hayvanı,

Halkların buzağılarıyla boğalar sürüsünü^r,

Çiğne ayaklarınla gümüşe gönül verenleri,

Dağıt savaştan zevk alan halkları!

³¹Mısır'dan elçiler gelecek,

Kûşlular* ellerini Tanrı'ya doğru kaldırıverecek.

³²Ey yeryüzünün krallıkları, Tanrı'ya ezgiler söyleyin,

İlahilerle övün Rab'bi, Sela

³³Göklere, kadim göklere binmiş olanı.

İşte sesiyle, güçlü sesiyle gürlüyor!

³⁴Tanrı'nın gücünü tanıyın;

O'nun yüceliği İsrail'in üzerinde,

Gücü göklerdedir.

³⁵Ne heybetlisin, ey Tanrı, tapınağında!

İsrail'in Tanrısı'na,

Halkına güç, kudret veren Tanrı'ya övgüler olsun!

69. Mezmur

Müzik şefi için - “Zambaklar” makamında - Davut'un mezmuru

¹Kurtar beni, ey Tanrı,

Sular boyuma ulaştı.

²Dipsiz batağa gömülüyorum,

Basacak yer yok.

Derin sulara battım,

Sellere kapıldım.

³Tükendim feryat etmekten,

Boğazım kurudu;

Gözlerimin feri sönüyor

Tanrım'ı beklemekten.

⁴^*Yok yere benden nefret edenler

Saçlarımdan daha çok.

Kalabalıktır canıma kasteden haksız düşmanlarım.

Çalmadığım malı nasıl geri verebilirim?

⁵Akılsızlığımı biliyorsun, ey Tanrı,

Suçlarım senden gizli değil.

⁶Ya Rab, Her Şeye Egemen RAB,

Utanmasın sana umut bağlayanlar benim yüzümden!

Ey İsrail'in Tanrısı,

Benim yüzümden sana yönelenler rezil olmasın!

⁷Senin uğruna hakarete katlandım,

Utanç kapladı yüzümü.

⁸Kardeşlerime yabancı,

Annemin öz oğullarına uzak kaldım.

⁹^*^*Çünkü evin için gösterdiğim gayret beni yiyip bitirdi,

Sana edilen hakaretlere ben uğradım.

¹⁰Oruç* tutup ağlayınca,

Yine hakarete uğradım.

¹¹Çula büründüğüm zaman

Alay konusu oldum.

¹²Kent kapısında oturanlar beni çekiştiriyor,

Sarhoşların türküsü oldum.

¹³Ama benim duam sanadır, ya RAB.

Ey Tanrı, sevginin bolluğuyla,

Güvenilir kurtarışınla uygun gördüğünde

Yanıtla beni.

¹⁴Beni çamurdan kurtar,

İzin verme batmama;

Benden nefret edenlerden,

Derin sulardan kurtulayım.

¹⁵Seller beni sürüklemesin,

Engin beni yutmasın,

Ölüm çukuru ağzını üstüme kapamasın.

¹⁶Yanıt ver bana, ya RAB,

Çünkü sevgin iyidir.

Yüzünü çevir bana büyük merhametinle!

¹⁷Kulundan yüzünü gizleme,

Çünkü sıkıntıdayım, hemen yanıtla beni!

¹⁸Yaklaş bana, kurtar canımı,

Al başımdan düşmanlarımı.

¹⁹Bana nasıl hakaret edildiğini,

Utandığımı, rezil olduğumu biliyorsun;

Düşmanlarımın hepsi senin önünde.

²⁰Hakaret kalbimi kırdı, dertliyim,

Acılarımı paylaşacak birini bekledim, çıkmadı,

Avutacak birini aradım, bulamadım.

²¹^*Yiyeceğime zehir kattılar,

Sirke içirdiler susadığımda.

²²^*Önlerindeki sofra tuzak olsun onlara,

Yandaşları için kapan olsun!

²³Gözleri kararsın, göremesinler!

Bellerini hep bükük tut!

²⁴Gazabını yağdır üzerlerine,

Öfkenin ateşi yapışsın yakalarına!

²⁵^*Issız kalsın konakları,

Çadırlarında oturan olmasın!

²⁶Çünkü senin vurduğun insanlara zulmediyor,

Yaraladığın insanların acısını konuşuyorlar.

²⁷Ceza yağdır başlarına,

Senin tarafından aklanmasınlar!

²⁸^*Yaşam kitabından silinsin adları,

Doğrularla yan yana yazılmasınlar!

²⁹Bense ezilmiş ve kederliyim,

Senin kurtarışın, ey Tanrı, bana bir kale olsun!

³⁰Tanrı'nın adını ezgilerle öveceğim,

Şükranlarımla O'nu yücelteceğim.

³¹RAB'bi bir öküzden,

Boynuzlu, tırnaklı bir boğadan

Daha çok hoşnut eder bu.

³²Mazlumlar bunu görünce sevinsin,

Ey Tanrı'ya yönelen sizler, yüreğiniz canlansın.

³³Çünkü RAB yoksulları işitir,

Kendi tutsak halkını hor görmez.

³⁴O'na övgüler sunun, ey yer, gök,

Denizler ve onlardaki bütün canlılar!

³⁵Çünkü Tanrı Siyon'u kurtaracak,

Yahuda kentlerini onaracak;

Halk oraya yerleşip sahibi olacak.

³⁶Kullarının çocukları orayı miras alacak,

O'nun adını sevenler orada oturacak.

70. Mezmur

(Mez.40:13-17)

Müzik şefi için - Anma sunusu için - Davut'un mezmuru

¹Ey Tanrı, kurtar beni!

Yardımıma koş, ya RAB!

²Utansın canımı almaya çalışanlar,

Yüzleri kızarsın!

Geri dönsün zararımı isteyenler,

Rezil olsunlar!

³Bana, “Oh! Oh!” çekenler

Geri çekilsin utançlarından!

⁴Sende neşe ve sevinç bulsun

Bütün sana yönelenler!

“Tanrı yücedir!” desin hep

Senin kurtarışını özleyenler!

⁵Bense, mazlum ve yoksulum,

Ey Tanrı, yardımıma koş!

Yardımcım ve kurtarıcım sensin,

Geç kalma, ya RAB!

71. Mezmur

(Mez.31:1-4)

¹Ya RAB, sana sığınıyorum,

Utandırma beni hiçbir zaman!

²Adaletinle kurtar beni, tehlikeden uzaklaştır,

Kulak ver bana, kurtar beni!

³Sığınacak kayam ol,

Her zaman başvurabileceğim;

Buyruk ver, kurtulayım,

Çünkü kayam ve kalem sensin.

⁴Ey Tanrım, kurtar beni

Kötünün elinden, haksızın, gaddarın pençesinden!

⁵Çünkü umudum sensin, ey Egemen RAB,

Gençliğimden beri dayanağım sensin.

⁶Doğduğum günden beri sana güveniyorum,

Beni ana rahminden çıkaran sensin.

Övgülerim hep sanadır.

⁷Birçokları için iyi bir örnek oldum,

Çünkü sen güçlü sığınağımsın.

⁸Ağzımdan sana övgü eksilmez,

Gün boyu yüceliğini anarım.

⁹Yaşlandığımda beni reddetme,

Gücüm tükendiğinde beni terk etme!

¹⁰Çünkü düşmanlarım benden söz ediyor,

Beni öldürmek isteyenler birbirine danışıyor,

¹¹“Tanrı onu terk etti” diyorlar,

“Kovalayıp yakalayın,

Kurtaracak kimsesi yok!”

¹²Ey Tanrı, benden uzak durma,

Tanrım, yardımıma koş!

¹³Utansın, yok olsun beni suçlayanlar,

Utanca, rezalete bürünsün kötülüğümü isteyenler.

¹⁴Ama ben her zaman umutluyum,

Sana övgü üstüne övgü dizeceğim.

¹⁵Gün boyu senin zaferini,

Kurtarışını anlatacağım,

Ölçüsünü bilmesem de.

¹⁶Ey Egemen RAB, gelip yiğitliklerini,

Senin, yalnız senin zaferini duyuracağım.

¹⁷Ey Tanrı, çocukluğumdan beri beni sen yetiştirdin,

Senin harikalarını hâlâ anlatıyorum.

¹⁸Yaşlanıp saçlarıma ak düşse bile

Terk etme beni, ey Tanrı,

Gücünü gelecek kuşağa,

Kudretini sonrakilere anlatana dek.

¹⁹Ey Tanrı, doğruluğun göklere erişiyor,

Büyük işler yaptın,

Senin gibisi var mı, ey Tanrı?

²⁰Sen ki, bana birçok kötü sıkıntı gösterdin,

Bana yeniden yaşam verecek,

Beni toprağın derinliklerinden çıkaracaksın.

²¹Saygınlığımı artıracak,

Yine beni avutacaksın.

²²Ben de seni,

Senin sadakatini çenkle öveceğim, ey Tanrım,

Lir çalarak seni ilahilerle öveceğim,

Ey İsrail'in Kutsalı!

²³Seni ilahilerle överken,

Dudaklarımla, varlığımla sevincimi dile getireceğim,

Çünkü sen beni kurtardın.

²⁴Dilim gün boyu senin zaferinden söz edecek,

Çünkü kötülüğümü isteyenler

Utanıp rezil oldu.

72. Mezmur

Süleyman'ın mezmuru

¹Ey Tanrı, adaletini krala,

Doğruluğunu kral oğluna armağan et.

²Senin halkını doğrulukla,

Mazlum kullarını adilce yargılasın!

³Dağlar, tepeler,

Halka adilce gönenç getirsin!

⁴Mazlumlara hakkını versin,

Yoksulların çocuklarını kurtarsın,

Zalimleriyse ezsin!

⁵Güneş ve ay durdukça,

Kral kuşaklar boyunca yaşasın^s;

⁶Yeni biçilmiş çayıra düşen yağmur gibi,

Toprağı sulayan bereketli yağmurlar gibi olsun!

⁷Onun günlerinde doğruluk serpilip gelişsin,

Ay ışıdığı sürece esenlik artsın!

⁸^*Egemenlik sürsün denizden denize,

Fırat'tan yeryüzünün ucuna dek!

⁹Çöl kabileleri diz çöksün önünde,

Düşmanları toz yalasın.

¹⁰Tarşiş'in ve kıyı ülkelerinin kralları

Ona haraç getirsin,

Saba ve Seva kralları armağanlar sunsun!

¹¹Bütün krallar önünde yere kapansın,

Bütün uluslar ona kulluk etsin!

¹²Çünkü yardım isteyen yoksulu,

Dayanağı olmayan düşkünü o kurtarır.

¹³Yoksula, düşküne acır,

Düşkünlerin canını kurtarır.

¹⁴Baskıdan, zorbalıktan özgür kılar onları,

Çünkü onun gözünde onların kanı değerlidir.

¹⁵Yaşasın kral!

Ona Saba altını versinler;

Durmadan dua etsinler onun için,

Gün boyu onu övsünler!

¹⁶Ülkede bol buğday olsun,

Dağ başlarında dalgalansın!

Başakları Lübnan gibi verimli olsun,

Kent halkı ot gibi serpilip çoğalsın!

¹⁷Kralın adı sonsuza dek yaşasın,

Güneş durdukça adı var olsun,

Onun aracılığıyla insanlar kutsansın,

Bütün uluslar “Ne mutlu ona” desin!

¹⁸RAB Tanrı'ya, İsrail'in Tanrısı'na övgüler olsun,

Harikalar yaratan yalnız O'dur.

¹⁹Yüce adına sonsuza dek övgüler olsun,

Bütün yeryüzü O'nun yüceliğiyle dolsun!

Amin! Amin!

²⁰İşay oğlu Davut'un duaları burada bitiyor.

3.KİTAP

73. Mezmur

Asaf'ın mezmuru

¹Tanrı gerçekten İsrail'e,

Yüreği temiz olanlara karşı iyidir.

²Ama benim ayaklarım neredeyse tökezlemiş,

Adımlarım az kalsın kaymıştı.

³Çünkü kötülerin gönencini gördükçe,

Küstahları kıskanıyordum.

⁴Onlar acı nedir bilmezler,

Bedenleri sağlıklı ve semizdir^ş.

⁵Başkalarının derdini bilmez,

Onlar gibi çile çekmezler.

⁶Bu yüzden gurur onların gerdanlığı,

Zorbalık onları örten bir giysi gibidir.

⁷Şişmanlıktan gözleri dışarı fırlar,

İçleri kötülük kazanı gibi kaynar.

⁸İnsanlarla eğlenir, kötü niyetle konuşur,

Tepeden bakar, baskıyla tehdit ederler.

⁹Göklere karşı ağızlarını açarlar,

Boş sözleri yeryüzünü dolaşır.

¹⁰Bu yüzden halk onlardan yana döner,

Sözlerini ağzı açık dinler.

¹¹Derler ki, “Tanrı nasıl bilir?

Bilgisi var mı Yüceler Yücesi'nin?”

¹²İşte böyledir kötüler,

Hep tasasız, sürekli varlıklarını artırırlar.

¹³Anlaşılan boş yere yüreğimi temiz tutmuşum,

Ellerimi yıkamışım suçsuzum diye.

¹⁴Gün boyu içim içimi yiyor,

Her sabah azap çekiyorum.

¹⁵“Ben de onlar gibi konuşayım” deseydim,

Senin çocuklarına ihanet etmiş olurdum.

¹⁶Bunu anlamak için düşündüğümde,

Zor geldi bana,

¹⁷Tanrı'nın Tapınağı'na girene dek;

O zaman anladım sonlarının ne olacağını.

¹⁸Gerçekten onları kaygan yere koyuyor,

Yıkıma sürüklüyorsun.

¹⁹Nasıl da bir anda yok oluyor,

Siliniveriyorlar dehşet içinde!

²⁰Uyanan birisi için rüya nasılsa,

Sen de uyanınca, ya Rab,

Hor göreceksin onların görüntüsünü.

²¹Kalbim kırıldığında,

İçim acı dolduğunda,

²²Akılsız ve bilgisizdim,

Karşında bir hayvan gibi.

²³Yine de sürekli seninleyim,

Sağ elimden tutarsın beni.

²⁴Öğütlerinle yol gösterir,

Beni sonunda yüceliğe eriştirirsin.

²⁵Senden başka kimim var göklerde?

İstemem senden başkasını yeryüzünde.

²⁶Bedenim ve yüreğim tükenebilir,

Ama Tanrı yüreğimde güç,

Bana düşen paydır sonsuza dek.

²⁷Kuşkusuz yok olacak senden uzak duranlar,

Ortadan kaldıracaksın sana vefasızlık edenleri.

²⁸Ama benim için en iyisi Tanrı'ya yakın olmaktır;

Bütün işlerini duyurayım diye

Sığınak yaptım Egemen RAB'bi kendime.

74. Mezmur

Asaf'ın Maskili

¹Ey Tanrı, neden bizi sonsuza dek reddettin?

Niçin otlağının koyunlarına karşı öfken tütmekte?

²Anımsa geçmişte sahiplendiğin topluluğu,

Kendi halkın olsun diye kurtardığın oymağı

Ve üzerine konut kurduğun Siyon Dağı'nı.

³Yönelt adımlarını şu onarılmaz yıkıntılara doğru,

Düşman kutsal yerdeki her şeyi yıktı.

⁴Düşmanların bizimle buluştuğun yerde kükredi,

Zafer simgesi olarak kendi bayraklarını dikti.

⁵Gür bir ormana

Baltayla dalar gibiydiler.

⁶Baltayla, balyozla kırdılar,

Bütün oymaları.

⁷Ateşe verdiler tapınağını,

Yerle bir edip kutsallığını bozdular

Adının yaşadığı konutun.

⁸İçlerinden, “Hepsini ezelim!” dediler.

Ülkede Tanrı'yla buluşma yerlerinin tümünü yaktılar.

⁹Artık kutsal simgelerimizi görmüyoruz,

Peygamberler de yok oldu,

İçimizden kimse bilmiyor ne zamana dek...

¹⁰Ey Tanrı, ne zamana dek düşman sana sövecek,

Hasmın senin adını hor görecek?

¹¹Niçin geri çekiyorsun elini?

Çıkar sağ elini bağrından, yok et onları!

¹²Ama geçmişten bu yana kralım sensin, ey Tanrı,

Yeryüzünde kurtuluş sağladın.

¹³^*Gücünle denizi yardın,

Canavarların kafasını sularda parçaladın.

¹⁴Livyatan'ın* başlarını ezdin,

Çölde yaşayanlara onu yem ettin.

¹⁵Kaynaklar, dereler fışkırttın,

Sürekli akan ırmakları kuruttun.

¹⁶Gün senindir, gece de senin,

Ay^t ve güneşi sen yerleştirdin,

¹⁷Yeryüzünün bütün sınırlarını sen saptadın,

Yazı da kışı da yaratan sensin.

¹⁸Anımsa, ya RAB, düşmanın sana nasıl sövdüğünü,

Akılsız bir halkın, adını nasıl hor gördüğünü.

¹⁹Canavara teslim etme kumrunun canını,

Asla unutma düşkün kullarının yaşamını.

²⁰Yaptığın antlaşmayı gözönüne al,

Çünkü ülkenin her karanlık köşesi

Zorbaların inleriyle dolmuş.

²¹Düşkünler boynu bükük geri çevrilmesin,

Mazlumlar, yoksullar adına övgüler dizsin.

²²Kalk, ey Tanrı, davanı savun!

Anımsa akılsızların gün boyu sana nasıl sövdüğünü!

²³Unutma hasımlarının yaygarasını,

Sana başkaldıranların durmadan yükselen patırtısını!

75. Mezmur

Müzik şefi için - “Yok Etme” makamında -

Asaf'ın mezmuru - İlahi

¹Sana şükrederiz, ey Tanrı,

Şükrederiz, çünkü sen yakınsın^u,

Harikaların bunu gösterir.

²“Belirlediğim zaman gelince,

Doğrulukla yargılayacağım” diyor Tanrı,

³“Yeryüzü altüst olunca üzerindekilerle,

Ben pekiştireceğim onun direklerini. Sela*

⁴Övünenlere, ‘Övünmeyin artık!’ dedim;

Kötülere, ‘Kaldırmayın başınızı!

⁵Kaldırmayın başınızı^ü!

Tepeden konuşmayın!’ ”

⁶Çünkü ne doğudan, ne batıdan,

Ne de çöldeki dağlardan doğar yargı.

⁷Yargıç ancak Tanrı'dır,

Birini alçaltır, birini yükseltir.

⁸RAB elinde dolu bir kâse* tutuyor,

Köpüklü, baharat karıştırılmış şarap döküyor;

Yeryüzünün bütün kötüleri

Tortusuna dek yalayıp onu içiyor.

⁹Bense sürekli duyuracağım bunu,

Yakup'un Tanrısı'nı ilahilerle öveceğim:

¹⁰“Kıracağım kötülerin bütün gücünü,

Doğruların gücüyse yükseltilecek.”

76. Mezmur

Müzik şefi için - Telli sazlarla - Asaf'ın mezmuru - İlahi

¹Yahuda'da Tanrı bilinir,

İsrail'de adı uludur;

²Konutu Şalem'dedir^v,

Yaşadığı yer Siyon'da.

³Orada kırdı alevli okları,

Kalkanı, kılıcı, savaş silahlarını. Sela*

⁴Işıl ışıl parıldıyorsun,

Avı bol dağlardan daha görkemli.

⁵Yağmaya uğradı yiğitler,

Uykularına daldılar,

En güçlüleri bile elini kıpırdatamaz oldu.

⁶Ey Yakup'un Tanrısı, sen kükreyince,

Atlarla atlılar son uykularına daldılar.

⁷Yalnız sensin korkulması gereken,

Öfkelenince kim durabilir karşında?

⁸Yargını göklerden açıkladın,

Yeryüzü korkup sessizliğe büründü,

⁹Ey Tanrı, sen yargılamaya,

Ülkedeki mazlumları kurtarmaya kalkınca. Sela

¹⁰İnsanların gazabı bile sana övgüler doğuruyor,

Gazabından kurtulanları çevrene topluyorsun.

¹¹Adaklar adayın Tanrınız RAB'be,

Yerine getirin adaklarınızı,

Armağanlar sunun korkulması gereken Tanrı'ya,

Bütün çevresindekiler.

¹²RAB önderlerin soluğunu keser,

Korku salar yeryüzü krallarına.

77. Mezmur

Müzik Şefi Yedutun için - Asaf'ın mezmuru

¹Yüksek sesle Tanrı'ya yakarıyorum,

Haykırıyorum beni duysun diye.

²Sıkıntılı günümde Rab'be yönelir,

Gece hiç durmadan ellerimi açarım,

Gönlüm avunmaz bir türlü.

³Tanrı'yı anımsayınca inlerim,

Düşündükçe içim daralır. Sela*

⁴Açık tutuyorsun göz kapaklarımı,

Sıkıntıdan konuşamıyorum.

⁵Geçmiş günleri,

Yıllar öncesini düşünüyorum.

⁶Gece ilahilerimi anacağım,

Kendi kendimle konuşacağım,

İnceden inceye soracağım:

⁷“Rab sonsuza dek mi bizi reddedecek?

Lütfunu bir daha göstermeyecek mi?

⁸Sevgisi sonsuza dek mi yok oldu?

Sözü geçerli değil mi artık?

⁹Tanrı unuttu mu acımayı?

Sevecenliğinin yerini öfke mi aldı?” Sela

¹⁰Sonra kendi kendime, “İşte benim derdim bu!” dedim,

“Yüceler Yücesi gücünü göstermiyor artık.”

¹¹RAB'bin işlerini anacağım,

Evet, geçmişteki harikalarını anacağım.

¹²Yaptıkları üzerinde derin derin düşüneceğim,

Bütün işlerinin üzerinde dikkatle duracağım.

¹³Ey Tanrı, yolun kutsaldır!

Hangi ilah Tanrı kadar uludur?

¹⁴Harikalar yaratan Tanrı sensin,

Halklar arasında gücünü gösterdin.

¹⁵Güçlü bileğinle kendi halkını,

Yakup ve Yusuf oğullarını kurtardın. Sela

¹⁶Sular seni görünce, ey Tanrı,

Sular seni görünce çalkalandı,

Enginler titredi.

¹⁷Bulutlar suyunu boşalttı,

Gökler gürledi,

Her yanda okların uçuştu.

¹⁸Kasırgada gürleyişin duyuldu,

Şimşekler dünyayı aydınlattı,

Yer titreyip sarsıldı.

¹⁹Kendine denizde,

Derin sularda yollar açtın,

Ama ayak izlerin belli değildi.

²⁰Musa ve Harun'un eliyle

Halkını bir sürü gibi güttün.

78. Mezmur

Asaf'ın Maskili

¹Dinle, ey halkım, öğrettiklerimi,

Kulak ver ağzımdan çıkan sözlere.

²^*Özdeyişlerle söze başlayacağım,

Eski sırları anlatacağım,

³Duyduğumuzu, bildiğimizi,

Atalarımızın bize anlattığını.

⁴Torunlarından bunları gizlemeyeceğiz;

RAB'bin övgüye değer işlerini,

Gücünü, yaptığı harikaları

Gelecek kuşağa duyuracağız.

⁵RAB Yakup soyuna koşullar bildirdi,

İsrail'e yasa koydu.

Bunları çocuklarına öğretsinler diye

Atalarımıza buyruk verdi.

⁶Öyle ki, gelecek kuşak, yeni doğacak çocuklar bilsinler,

Onlar da kendi çocuklarına anlatsınlar,

⁷Tanrı'ya güven duysunlar,

Tanrı'nın yaptıklarını unutmasınlar,

O'nun buyruklarını yerine getirsinler;

⁸Ataları gibi inatçı, başkaldırıcı,

Yüreği kararsız,

Tanrı'ya sadakatsiz bir kuşak olmasınlar.

⁹Oklarla, yaylarla kuşanmış Efrayimoğulları

Savaş günü sırtlarını döndüler.

¹⁰Tanrı'nın antlaşmasına uymadılar,

O'nun yasasına göre yaşamayı reddettiler.

¹¹Unuttular O'nun işlerini,

Kendilerine gösterdiği harikaları.

¹²^*Mısır'da, Soan^y bölgesinde

Tanrı harikalar yapmıştı atalarının önünde.

¹³^*Denizi yarıp geçirmişti onları,

Bir duvar gibi ayakta tutmuştu suları.

¹⁴^*Gündüz bulutla,

Gece ateş ışığıyla onlara yol göstermişti.

¹⁵^*Çölde kayaları yarmış,

Sanki dipsiz kaynaklardan

Onlara kana kana su içirmişti.

¹⁶Kayadan akarsular fışkırtmış,

Suları ırmak gibi akıtmıştı.

¹⁷Ama onlar çölde Yüceler Yücesi'ne başkaldırarak

Günah işlemeye devam ettiler.

¹⁸^*Canlarının çektiği yiyeceği isteyerek

İçlerinde Tanrı'yı denediler.

¹⁹“Tanrı çölde sofra kurabilir mi?” diyerek,

Tanrı'ya karşı konuştular.

²⁰“Bak, kayaya vurunca sular fışkırdı,

Dereler taştı.

Peki, ekmek de verebilir mi,

Et sağlayabilir mi halkına?”

²¹RAB bunu duyunca çok öfkelendi,

Yakup'a ateş püskürdü,

Öfkesi tırmandı İsrail'e karşı;

²²Çünkü Tanrı'ya inanmıyorlardı,

O'nun kurtarıcılığına güvenmiyorlardı.

²³Yine de RAB buyruk verdi bulutlara,

Kapaklarını açtı göklerin;

²⁴^*Man* yağdırdı onları beslemek için,

Göksel tahıl verdi onlara.

²⁵Meleklerin^z ekmeğini yedi her biri,

Doyasıya yiyecek gönderdi onlara.

²⁶Doğu rüzgarını estirdi göklerde,

Gücüyle güney rüzgarına yol gösterdi.

²⁷Toz gibi et yağdırdı başlarına,

Deniz kumu kadar kuş;

²⁸Ordugahlarının ortasına,

Konakladıkları yerin çevresine düşürdü.

²⁹Yediler, tıka basa doydular,

İsteklerini yerine getirdi Tanrı.

³⁰Ancak onlar isteklerine doymadan,

Daha ağızları doluyken,

³¹Tanrı'nın öfkesi parladı üzerlerine.

En güçlülerini öldürdü,

Yere serdi İsrail yiğitlerini.

³²Yine de günah işlemeye devam ettiler,

O'nun harikalarına inanmadılar.

³³Bu yüzden Tanrı onların günlerini boşluk,

Yıllarını dehşet içinde bitirdi.

³⁴Tanrı onları öldürdükçe O'na yönelmeye,

İstekle O'nu yeniden aramaya başlıyorlardı.

³⁵Tanrı'nın kayaları olduğunu,

Yüce Tanrı'nın kurtarıcıları olduğunu anımsıyorlardı.

³⁶Oysa ağızlarıyla O'na yaltaklanıyor,

Dilleriyle yalan söylüyorlardı.

³⁷^*O'na yürekten bağlı değillerdi,

Antlaşmasına sadık kalmadılar.

³⁸Yine de Tanrı sevecendi,

Suçlarını bağışlıyor, onları yok etmiyordu;

Çok kez öfkesini tuttu,

Bütün gazabını göstermedi.

³⁹Onların yalnızca insan olduğunu anımsadı,

Geçip giden, dönmeyen bir rüzgar gibi.

⁴⁰Çölde kaç kez O'na başkaldırdılar,

Issız yerlerde O'nu gücendirdiler!

⁴¹Defalarca denediler Tanrı'yı,

İncittiler İsrail'in Kutsalı'nı.

⁴²Anımsamadılar O'nun güçlü elini,

Kendilerini düşmandan kurtardığı günü,

⁴³Mısır'da gösterdiği belirtileri,

Soan bölgesinde yaptığı şaşılası işleri.

⁴⁴^*Mısır'ın kanallarını kana çevirdi,

Sularını içemediler.

⁴⁵^*^*Gönderdiği at sinekleri yedi halkı,

Gönderdiği kurbağalar yok etti ülkeyi.

⁴⁶^*Ekinlerini tırtıllara,

Emeklerinin ürününü çekirgelere verdi.

⁴⁷^*Asmalarını doluyla,

Yabanıl incir ağaçlarını iri dolu taneleriyle yok etti.

⁴⁸Büyükbaş hayvanlarını kırgına,

Küçükbaş hayvanlarını yıldırıma teslim etti.

⁴⁹Üzerlerine kızgın öfkesini,

Gazap, hışım, bela

Ve bir alay kötülük meleği gönderdi.

⁵⁰Yol verdi öfkesine,

Canlarını ölümden esirgemedi,

Onları salgın hastalığın pençesine düşürdü.

⁵¹^*Mısır'da bütün ilk doğanları,

Ham'ın çadırlarında bütün ilk çocukları vurdu.

⁵²^*Kendi halkını davar gibi götürdü,

Çölde onları bir sürü gibi güttü.

⁵³^*Onlara güvenlik içinde yol gösterdi, korkmadılar;

Düşmanlarınıysa deniz yuttu.

⁵⁴^*Böylece onları kendi kutsal topraklarının sınırına,

Sağ elinin kazandığı dağlık bölgeye getirdi.

⁵⁵^*Önlerinden ulusları kovdu,

Mülk olarak topraklarını

İsrail oymakları arasında bölüştürdü.

Halkını konutlarına yerleştirdi.

⁵⁶^*Ama onlar yüce Tanrı'yı denediler,

O'na başkaldırdılar,

Koşullarına uymadılar.

⁵⁷Döneklik edip ataları gibi ihanet ettiler,

Güvenilmez bir yay gibi bozuk çıktılar.

⁵⁸Puta taptıkları yerlerle O'nu kızdırdılar,

Putlarıyla O'nu kıskandırdılar.

⁵⁹Tanrı bunları duyunca çok öfkelendi,

İsrail'i büsbütün reddetti.

⁶⁰^*İnsanlar arasında kurduğu çadırı,

Şilo'daki konutunu terk etti.

⁶¹^*Kudretini tutsaklığa,

Görkemini^a düşman eline teslim etti.

⁶²Halkını kılıç önüne sürdü,

Öfkesini kendi halkından çıkardı.

⁶³Gençlerini ateş yuttu,

Kızlarına düğün türküsü söylenmez oldu.

⁶⁴Kâhinleri* kılıç altında öldü,

Dul kadınları ağlayamadı.

⁶⁵O zaman Rab uykudan uyanır gibi,

Şarabın rehavetinden ayılan bir yiğit gibi oldu.

⁶⁶Düşmanlarını püskürttü,

Onları sonsuz utanca boğdu.

⁶⁷Tanrı Yusuf soyunu reddetti,

Efrayim oymağını seçmedi;

⁶⁸Ancak Yahuda oymağını,

Sevdiği Siyon Dağı'nı seçti.

⁶⁹Tapınağını doruklar gibi,

Sonsuzluk için kurduğu yeryüzü gibi yaptı.

⁷⁰^*Kulu Davut'u seçti,

Onu koyun ağılından aldı.

⁷¹Halkı Yakup'u, kendi halkı İsrail'i gütmek için,

Onu yavru kuzuların ardından getirdi.

⁷²Böylece Davut onlara dürüstçe çobanlık etti,

Becerikli elleriyle onlara yol gösterdi.

79. Mezmur

Asaf'ın mezmuru

¹^*Ey Tanrı, uluslar senin yurduna saldırdı,

Kutsal tapınağını kirletti,

Yeruşalim'i taş yığınına çevirdi.

²Kullarının ölülerini yem olarak yırtıcı kuşlara,

Sadık kullarının etini yabanıl hayvanlara verdiler.

³Kanlarını su gibi akıttılar Yeruşalim'in çevresine,

Onları gömecek kimse yok.

⁴Komşularımıza yüzkarası,

Çevremizdekilere eğlence ve oyuncak olduk.

⁵Ne zamana dek, ya RAB?

Sonsuza dek mi sürecek öfken,

Alev gibi yanan kıskançlığın?

⁶^*Öfkeni seni tanımayan ulusların,

Adını anmayan ülkelerin üzerine dök.

⁷Çünkü onlar Yakup soyunu yiyip bitirdiler,

Yurdunu viraneye çevirdiler.

⁸Atalarımızın suçlarını artık önümüze sürme,

Sevecenliğini hemen göster bize,

Çünkü tükendikçe tükendik.

⁹Yardım et bize yüce adın uğruna, ey bizi kurtaran Tanrı,

Kurtar bizi adın uğruna, bağışla günahlarımızı!

¹⁰Niçin uluslar, “Nerede onların Tanrısı?” diye konuşsun,

Kullarının dökülen kanının öcünü alacağını bilsinler,

Gözlerimizle bunu görelim!

¹¹Tutsakların iniltisi senin katına erişsin,

Koru büyük gücünle ölüme mahkûm olanları.

¹²Komşularımızın sana ettikleri hakareti

Yedi kat iade et bağırlarına, ya Rab!

¹³Bizler, kendi halkın, otlağının koyunları

Sonsuza dek şükredeceğiz sana,

Kuşaklar boyunca övgülerini dilimizden düşürmeyeceğiz.

80. Mezmur

Müzik şefi için - “Zambaklar Antlaşması” makamında -

Asaf'ın mezmuru

¹^*Kulak ver, ey İsrail'in çobanı,

Ey Yusuf'u bir sürü gibi güden,

Keruvlar* arasında taht kuran,

Saç ışığını,

²Efrayim, Benyamin, Manaşşe önünde

Uyandır gücünü,

Gel, kurtar bizi!

³Bizi eski halimize kavuştur, ey Tanrı,

Yüzünün ışığıyla aydınlat, kurtulalım!

⁴Ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı,

Ne zamana dek halkının dualarına ateş püsküreceksin?

⁵Onlara ekmek yerine gözyaşı verdin,

Ölçekler dolusu gözyaşı içirdin.

⁶Kavga nedeni ettin bizi komşularımıza,

Düşmanlarımız alay ediyor bizimle.

⁷Bizi eski halimize kavuştur,

Ey Her Şeye Egemen Tanrı,

Yüzünün ışığıyla aydınlat, kurtulalım!

⁸Mısır'dan bir asma çubuğu getirdin,

Ulusları kovup onu diktin.

⁹Onun için toprağı hazırladın,

Kök saldı, bütün ülkeye yayıldı.

¹⁰Gölgesi dağları,

Dalları koca sedir ağaçlarını kapladı.

¹¹Sürgünleri Akdeniz'e,

Filizleri Fırat'a dek uzandı.

¹²Niçin yıktın bağın duvarlarını?

Yoldan geçen herkes üzümünü koparıyor,

¹³Orman domuzları onu yoluyor,

Yabanıl hayvanlar onunla besleniyor.

¹⁴Ey Her Şeye Egemen Tanrı, ne olur, dön bize!

Göklerden bak ve gör,

İlgilen bu asmayla.

¹⁵İlgilen sağ elinin diktiği filizle,

Kendine seçtiğin oğulla!

¹⁶Asman kesilmiş, yakılmış,

Öfkeli bakışların yok etsin düşmanlarını!

¹⁷Elin, sağ kolun olan adamın üzerinde,

Kendine seçtiğin insanın üzerinde olsun!

¹⁸O zaman senden asla ayrılmayacağız;

Yaşam ver bize, adını analım!

¹⁹Ya RAB, ey Her Şeye Egemen Tanrı,

Bizi eski halimize kavuştur,

Yüzünün ışığıyla aydınlat, kurtulalım!

81. Mezmur

Müzik şefi için - Gittit üzerine - Asaf'ın mezmuru

¹Sevincinizi dile getirin gücümüz olan Tanrı'ya,

Sevinç çığlıkları atın Yakup'un Tanrısı'na!

²Çalgıya başlayın, tef çalın,

Tatlı sesli lir ve çenk çınlatın.

³^*Yeni Ay'da, dolunayda,

Boru çalın bayram günümüzde.

⁴Çünkü bu İsrail için bir kuraldır,

Yakup'un Tanrısı'nın ilkesidir.

⁵Tanrı Mısır'a karşı yürüdüğünde,

Yusuf soyuna koydu bu koşulu.

Orada tanımadığım bir ses işittim:

⁶“Sırtındaki yükü kaldırdım,

Ellerin küfeden kurtuldu” diyordu,

⁷^*“Sıkıntıya düşünce seslendin, seni kurtardım,

Gök gürlemesinin ardından sana yanıt verdim,

Meriva^b sularında seni sınadım. Sela*

⁸“Dinle, ey halkım, seni uyarıyorum;

Ey İsrail, keşke beni dinlesen!

⁹^*Aranızda yabancı ilah olmasın,

Başka bir ilaha tapmayın!

¹⁰Seni Mısır'dan çıkaran

Tanrın RAB benim.

Ağzını iyice aç, doldurayım!

¹¹“Ama halkım sesimi dinlemedi,

İsrail bana boyun eğmek istemedi.

¹²Ben de onları inatçı yürekleriyle baş başa bıraktım,

Bildikleri gibi yaşasınlar diye.

¹³Keşke halkım beni dinleseydi,

İsrail yollarımda yürüseydi!

¹⁴Düşmanlarını hemen yere serer,

Hasımlarına el kaldırırdım!

¹⁵Benden nefret edenler bana boyun eğerdi,

Bu böyle sonsuza dek sürerdi.

¹⁶Oysa sizleri en iyi buğdayla besler,

Kayadan akan balla doyururdum.”

82. Mezmur

Asaf'ın mezmuru

¹Tanrı yerini aldı tanrısal kurulda^c,

Yargısını açıklıyor ilahların ortasında:

²“Ne zamana dek haksız karar verecek,

Kötüleri kayıracaksınız? Sela*

³Zayıfın, öksüzün davasını savunun,

Mazlumun, yoksulun hakkını arayın.

⁴Zayıfı, düşkünü kurtarın,

Onları kötülerin elinden özgür kılın.”

⁵Bilmiyor, anlamıyorlar,

Karanlıkta dolaşıyorlar.

Yeryüzünün temelleri sarsılıyor.

⁶^*“ ‘Siz ilahlarsınız’ diyorum,

‘Yüceler Yücesi'nin oğullarısınız hepiniz!’

⁷Yine de insanlar gibi öleceksiniz,

Sıradan bir önder gibi düşeceksiniz!”

⁸Kalk, ey Tanrı, yargıla yeryüzünü!

Çünkü bütün uluslar senindir.

83. Mezmur

İlahi - Asaf'ın mezmuru

¹Ey Tanrı, susma,

Sessiz, hareketsiz kalma!

²Bak, düşmanların kargaşa çıkarıyor,

Senden nefret edenler boy gösteriyor.

³Halkına karşı kurnazlık peşindeler,

Koruduğun insanlara dolap çeviriyorlar.

⁴“Gelin, bu ulusun kökünü kazıyalım” diyorlar,

“İsrail'in adı bir daha anılmasın!”

⁵Hepsi sözbirliği etmiş, düzen kuruyor,

Sana karşı anlaşmaya vardı:

⁶Edomlular, İsmaililer,

Moavlılar, Hacerliler,

⁷Geval, Ammon, Amalek,

Filist ve Sur halkı.

⁸Asur da onlara katıldı,

Lutoğulları'na güç verdiler. Sela*

⁹^*^*Onlara Midyan'a,

Kişon Vadisi'nde Sisera'ya ve Yavin'e yaptığını yap:

¹⁰Onlar Eyn-Dor'da yok oldular,

Toprak için gübreye döndüler.

¹¹^*Onların soylularına Orev ve Zeev'e yaptığını,

Beylerine Zevah ve Salmunna'ya yaptığını yap.

¹²Onlar: “Gelin, sahiplenelim

Tanrı'nın otlaklarını” demişlerdi.

¹³Ey Tanrım, savrulan toza,

Rüzgarın sürüklediği saman çöpüne çevir onları!

¹⁴Orman yangını gibi,

Dağları tutuşturan alev gibi,

¹⁵Fırtınanla kovala,

Kasırganla dehşete düşür onları!

¹⁶Utançla kapla yüzlerini,

Sana yönelsinler, ya RAB.

¹⁷Sonsuza dek utanç ve dehşet içinde kalsınlar,

Rezil olup yok olsunlar.

¹⁸Senin adın RAB'dir,

Anlasınlar yalnız senin yeryüzüne egemen en yüce Tanrı olduğunu.

84. Mezmur

Müzik şefi için - Gittit üzerine -

Korahoğulları'nın mezmuru

¹Ey Her Şeye Egemen RAB,

Ne kadar severim konutunu!

²Canım senin avlularını özlüyor,

İçim çekiyor,

Yüreğim, bütün varlığım

Sana, yaşayan Tanrı'ya sevinçle haykırıyor.

³Kuşlar bile bir yuva,

Kırlangıç, yavrularını koyacak bir yer buldu

Senin sunaklarının yanında,

Ey Her Şeye Egemen RAB, Kralım ve Tanrım!

⁴Ne mutlu senin evinde oturanlara,

Seni sürekli överler! Sela*

⁵Ne mutlu gücünü senden alan insana!

Aklı hep Siyon'u ziyaret etmekte.

⁶Baka Vadisi'nden geçerken,

Pınar başına çevirirler orayı,

İlk yağmurlar orayı berekete boğar.

⁷Gittikçe güçlenir,

Siyon'da Tanrı'nın huzuruna çıkarlar.

⁸Ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı, duamı dinle,

Kulak ver, ey Yakup'un Tanrısı! Sela

⁹Ey Tanrı, kalkanımıza bak,

Meshettiğin* krala lütfet!

¹⁰Senin avlularında bir gün,

Başka yerdeki bin günden iyidir;

Kötülerin çadırında yaşamaktansa,

Tanrım'ın evinin eşiğinde durmayı yeğlerim.

¹¹Çünkü RAB Tanrı bir güneş, bir kalkandır.

Lütuf ve yücelik sağlar;

Dürüstçe yaşayanlardan hiçbir iyiliği esirgemez.

¹²Ey Her Şeye Egemen RAB,

Ne mutlu sana güvenen insana!

85. Mezmur

Müzik şefi için - Korahoğulları'nın mezmuru

¹Ya RAB, ülkenden hoşnut kaldın,

Yakup soyunu eski gönencine kavuşturdun.

²Halkının suçlarını bağışladın,

Bütün günahlarını yok saydın. Sela*

³Bütün gazabını bir yana koydun,

Kızgın öfkenden vazgeçtin.

⁴Ey bizi kurtaran Tanrı, bizi eski halimize getir,

Bize karşı öfkeni dindir!

⁵Sonsuza dek mi öfkeleneceksin bize?

Kuşaktan kuşağa mı sürdüreceksin öfkeni?

⁶Halkın sende sevinç bulsun diye

Bize yeniden yaşam vermeyecek misin?

⁷Ya RAB, sevgini göster bize,

Kurtarışını bağışla!

⁸Kulak vereceğim RAB Tanrı'nın ne diyeceğine;

Halkına, sadık kullarına esenlik sözü verecek,

Yeter ki, bir daha akılsızlık etmesinler.

⁹Evet, O kendisinden korkanları kurtarmak üzeredir,

Görkemi ülkemizde yaşasın diye.

¹⁰Sevgiyle sadakat buluşacak,

Doğrulukla esenlik öpüşecek.

¹¹Sadakat yerden bitecek,

Doğruluk gökten bakacak.

¹²Ve RAB iyi olan neyse, onu verecek,

Toprağımızdan ürün fışkıracak.

¹³Doğruluk önüsıra yürüyecek,

Adımları için yol yapacak.

86. Mezmur

Davut'un duası

¹Kulak ver, ya RAB, yanıtla beni,

Çünkü mazlum ve yoksulum.

²Koru canımı, çünkü senin sadık kulunum.

Ey Tanrım, kurtar sana güvenen kulunu!

³Acı bana, ya Rab,

Çünkü gün boyu sana yakarıyorum.

⁴Sevindir kulunu, ya Rab,

Çünkü dualarımı sana yükseltiyorum.

⁵Sen iyi ve bağışlayıcısın, ya Rab,

Sana yakaran herkese bol sevgi gösterirsin.

⁶Kulak ver duama, ya RAB,

Yalvarışlarımı dikkate al!

⁷Sıkıntılı günümde sana yakarırım,

Çünkü yanıtlarsın beni.

⁸İlahlar arasında senin gibisi yok, ya Rab,

Eşsizdir işlerin.

⁹^*Yarattığın bütün uluslar gelip

Sana tapınacaklar, ya Rab,

Adını yüceltecekler.

¹⁰Çünkü sen ulusun, harikalar yaratırsın,

Tek Tanrı sensin.

¹¹Ya RAB, yolunu bana öğret,

Senin gerçeğine göre yürüyeyim,

Kararlı kıl beni, yalnız senin adından korkayım.

¹²Ya Rab Tanrım, bütün yüreğimle sana şükredeceğim,

Adını sonsuza dek yücelteceğim.

¹³Çünkü bana sevgin büyüktür,

Canımı ölüler diyarının derinliklerinden sen kurtardın.

¹⁴Ey Tanrı, küstahlar bana saldırıyor,

Zorbalar sürüsü, sana aldırmayanlar

Canımı almak istiyor,

¹⁵^*Oysa sen, ya Rab,

Sevecen, lütfeden, tez öfkelenmeyen,

Sevgisi ve sadakati bol bir Tanrı'sın.

¹⁶Yönel bana, acı halime,

Kuluna kendi gücünü ver,

Kurtar hizmetçinin oğlunu.

¹⁷İyiliğinin bir belirtisini göster bana;

Benden nefret edenler görüp utansın;

Çünkü sen, ya RAB, bana yardım ettin,

Beni avuttun.

87. Mezmur

Korahoğulları'nın mezmuru - İlahi

¹RAB Siyon'u kutsal dağlar üzerine kurdu.

²Siyon'un kapılarını

Yakup soyunun bütün konutlarından daha çok sever.

³Ey Tanrı kenti, senin için ne yüce sözler söylenir: Sela*

⁴“Beni tanıyanlar arasında

Rahav^ç ve Babil'i anacağım,

Filist'i, Sur'u, Kûş'u* da;

‘Bu da Siyon'da doğdu’ diyeceğim.”

⁵Evet, Siyon için şöyle denecek:

“Şu da orada doğmuş, bu da,

Yüceler Yücesi onu sarsılmaz kılacak.”

⁶RAB halkları kaydederken,

“Bu da Siyon'da doğmuş” diye yazacak. Sela

⁷Okuyucular, kavalcılar,

“Bütün kaynaklarım sendedir!” diyecek.

88. Mezmur

Korahoğulları'nın mezmuru - İlahi -

Müzik şefi için - “Mahalat Leannot” makamında -

Ezrahlı Heman'ın Maskili

¹Ya RAB, beni kurtaran Tanrı,

Gece gündüz sana yakarıyorum.

²Duam sana erişsin,

Kulak ver yakarışıma.

³Çünkü sıkıntıya doydum,

Canım ölüler diyarına yaklaştı.

⁴Ölüm çukuruna inenler arasında sayılıyorum,

Tükenmiş gibiyim;

⁵Ölüler arasına atılmış,

Artık anımsamadığın,

İlginden yoksun,

Mezarda yatan cesetler gibiyim.

⁶Beni çukurun dibine,

Karanlıklara, derinliklere attın.

⁷Öfken üzerime çöktü,

Dalga dalga kızgınlığınla beni ezdin. Sela*

⁸Yakınlarımı benden uzaklaştırdın,

İğrenç kıldın beni gözlerinde.

Kapalı kaldım, çıkamıyorum.

⁹Üzüntüden gözlerimin feri sönüyor,

Her gün sana yakarıyorum, ya RAB,

Ellerimi sana açıyorum.

¹⁰Harikalarını ölülere mi göstereceksin?

Ölüler mi kalkıp seni övecek? Sela

¹¹Sevgin mezarda,

Sadakatin yıkım diyarında duyurulur mu?

¹²Karanlıklarda harikaların,

Unutulmuşluk diyarında doğruluğun bilinir mi?

¹³Ama ben, ya RAB, yardıma çağırıyorum seni,

Sabah duam sana varıyor.

¹⁴Niçin beni reddediyorsun, ya RAB,

Neden yüzünü benden gizliyorsun?

¹⁵Düşkünüm, gençliğimden beri ölümle burun burunayım,

Dehşetlerinin altında tükendim.

¹⁶Şiddetli gazabın üzerimden geçti,

Saçtığın dehşet beni yedi bitirdi.

¹⁷Bütün gün su gibi kuşattılar beni,

Çevremi tümüyle sardılar.

¹⁸Eşi dostu benden uzaklaştırdın,

Tek dostum karanlık kaldı.

89. Mezmur ^*

Ezrahlı Eytan'ın Maskili

¹RAB'bin sevgisini sonsuza dek ezgilerle öveceğim,

Sadakatini bütün kuşaklara bildireceğim.

²Sevgin sonsuza dek ayakta kalır diyeceğim,

Sadakatini gökler kadar kalıcı kıldın.

³Dedin ki, “Seçtiğim adamla antlaşma yaptım,

Kulum Davut'a şöyle ant içtim:

⁴^*‘Soyunu sonsuza dek sürdüreceğim,

Tahtını kuşaklar boyunca sürekli kılacağım.’ ” Sela*

⁵Ya RAB, gökler över harikalarını,

Kutsallar topluluğunda övülür sadakatin.

⁶Çünkü göklerde RAB'be kim eş koşulur?

Kim benzer RAB'be ilahi varlıklar arasında?

⁷Kutsallar topluluğunda Tanrı korku uyandırır,

Çevresindekilerin hepsinden ulu ve müthiştir.

⁸Ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı,

Senin gibi güçlü RAB var mı?

Sadakatin çevreni sarar.

⁹Sen kudurmuş denizler üzerinde egemenlik sürer,

Dalgalar kabardıkça onları dindirirsin.

¹⁰Sen Rahav'ı^d leş ezer gibi ezdin,

Güçlü kolunla düşmanlarını dağıttın.

¹¹Gökler senindir, yeryüzü de senin;

Dünyanın ve içindeki her şeyin temelini sen attın.

¹²Kuzeyi, güneyi sen yarattın,

Tavor ve Hermon dağları

Sana sevincini dile getiriyor.

¹³Kolun güçlüdür,

Elin kudretli, sağ elin yüce.

¹⁴Tahtın adalet ve doğruluk üzerine kurulu,

Sevgi ve sadakat önünsıra gider.

¹⁵Ne mutlu sevinç çığlıkları atmasını bilen halka, ya RAB!

Yüzünün ışığında yürürler.

¹⁶Gün boyu senin adınla sevinir,

Doğruluğunla yücelirler.

¹⁷Çünkü sen onların gücü ve yüceliğisin,

Lütfun sayesinde gücümüz artar.

¹⁸Kalkanımız RAB'be,

Kralımız İsrail'in Kutsalı'na aittir.

¹⁹Geçmişte bir görüm aracılığıyla,

Sadık kullarına şöyle dedin:

“Bir yiğide yardım ettim,

Halkın içinden bir genci yükselttim.

²⁰^*^*Kulum Davut'u buldum,

Kutsal yağımla onu meshettim*.

²¹Elim ona destek olacak,

Kolum güç verecek.

²²Düşman onu haraca bağlayamayacak^e,

Kötüler onu ezmeyecek.

²³Düşmanlarını onun önünde kıracağım,

Ondan nefret edenleri vuracağım.

²⁴Sadakatim, sevgim ona destek olacak,

Benim adımla gücü yükselecek.

²⁵Sağ elini denizin,

Irmakların üzerine egemen kılacağım.

²⁶‘Babam sensin’ diye seslenecek bana,

‘Tanrım, kurtuluşumun kayası.’

²⁷^*Ben de onu ilk oğlum,

Dünyadaki kralların en yücesi kılacağım.

²⁸Sonsuza dek ona sevgi göstereceğim,

Onunla yaptığım antlaşma hiç bozulmayacak.

²⁹Soyunu sonsuza dek,

Tahtını gökler durduğu sürece sürdüreceğim.

³⁰“Çocukları yasamdan ayrılır,

İlkelerime göre yaşamazsa;

³¹Kurallarımı bozar,

Buyruklarıma uymazsa,

³²İsyanlarını sopayla,

Suçlarını dayakla cezalandıracağım.

³³Ama onu sevmekten vazgeçmeyecek,

Sadakatime sırt çevirmeyeceğim.

³⁴Antlaşmamı bozmayacak,

Ağzımdan çıkan sözü değiştirmeyeceğim.

³⁵Bir kez kutsallığım üstüne ant içtim,

Davut'a yalan söylemeyeceğim.

³⁶Onun soyu sonsuza dek sürecek,

Tahtı karşımda güneş gibi duracak,

³⁷Göklerde güvenilir bir tanık olan ay gibi

Sonsuza dek kalacak.” Sela

³⁸Ama sen reddettin, sırt çevirdin,

Çok öfkelendin meshettiğin* krala.

³⁹Kulunla yaptığın antlaşmadan vazgeçtin,

Onun tacını yere atıp kirlettin.

⁴⁰Yıktın bütün surlarını,

Viran ettin kalelerini.

⁴¹Yoldan geçen herkes onu yağmaladı,

Yüzkarası oldu komşularına.

⁴²Hasımlarının sağ elini onun üstüne kaldırdın,

Bütün düşmanlarını sevindirdin.

⁴³Kılıcının ağzını başka yöne çevirdin,

Savaşta ona yan çıkmadın.

⁴⁴Görkemine son verdin,

Tahtını yere çaldın.

⁴⁵Gençlik günlerini kısalttın,

Onu utanca boğdun. Sela

⁴⁶Ne zamana dek, ya RAB?

Sonsuza dek mi gizleneceksin?

Ne zamana dek öfken alev alev yanacak?

⁴⁷Anımsa ömrümün ne çabuk geçtiğini,

Ne boş yaratmışsın insanoğlunu!

⁴⁸Var mı yaşayıp da ölümü görmeyen,

Ölüler diyarının pençesinden canını kurtaran? Sela

⁴⁹Ya Rab, nerede o eski sevgin?

Davut'a göstereceğine ant içtiğin o sadık sevgin!

^50-51Anımsa, ya Rab, kullarının nasıl rezil olduğunu,

Bütün halkların hakaretini bağrımda nasıl taşıdığımı,

Düşmanlarının hakaretini, ya RAB,

Meshettiğin kralın attığı adıma edilen hakaretleri.

⁵²Sonsuza dek övgüler olsun RAB'be!

Amin! Amin!

4.KİTAP

90. Mezmur

Tanrı adamı Musa'nın duası

¹Ya Rab, barınak oldun bize

Kuşaklar boyunca.

²Dağlar var olmadan,

Daha evreni ve dünyayı yaratmadan,

Öncesizlikten sonsuzluğa dek Tanrı sensin.

³İnsanı toprağa döndürürsün,

“Ey insanoğulları, toprağa dönün!” diyerek.

⁴^*Çünkü senin gözünde bin yıl

Geçmiş bir gün, dün gibi,

Bir gece nöbeti gibidir.

⁵İnsanları bir düş gibi siler, süpürürsün,

Sabah biten ot misali:

⁶Sabah filizlenir, büyür,

Akşam solar, kurur.

⁷Eriyip bitiyoruz senin öfkenden,

Kızgınlığından dehşete düşüyoruz.

⁸Suçlarımızı önüne,

Gizli günahlarımızı yüzünün ışığına çıkardın.

⁹Gazabından kısalıyor günlerimiz,

Bir soluk gibi tükeniyor yıllarımız.

¹⁰Ömrümüz yetmiş yıl sürüyor,

Bilemedin seksen, o da sağlıklıysak;

En güzel yıllar da zahmetle, kederle geçiyor,

Çabucak bitiyor, uçup gidiyoruz.

¹¹Kim bilir gazabının gücünü?

Çünkü öfken sana duyulan korku kadar güçlüdür.

¹²Bu yüzden günlerimizi saymayı bize öğret ki,

Bilgelik kazanalım.

¹³Vazgeç, ya RAB! Öfken ne zamana dek sürecek?

Acı kullarına!

¹⁴Sabah bizi sevginle doyur,

Ömrümüz boyunca sevinçle haykıralım.

¹⁵Kaç gün bizi sıkıntıya soktunsa,

Kaç yıl çile çektirdinse,

O kadar sevindir bizi.

¹⁶Yaptıkların kullarına,

Görkemin onların çocuklarına görünsün.

¹⁷Tanrımız Rab bizden hoşnut kalsın.

Ellerimizin emeğini boşa çıkarma.

Evet, ellerimizin emeğini boşa çıkarma.

91. Mezmur

¹Yüceler Yücesi'nin barınağında oturan,

Her Şeye Gücü Yeten'in gölgesinde barınır.

²“O benim sığınağım, kalemdir” derim RAB için,

“Tanrım'dır, O'na güvenirim.”

³Çünkü O seni avcı tuzağından,

Ölümcül hastalıktan kurtarır.

⁴Seni kanatlarının altına alır,

Onların altına sığınırsın.

O'nun sadakati senin kalkanın, siperin olur.

^5-6Ne gecenin dehşetinden korkarsın,

Ne gündüz uçan oktan,

Ne karanlıkta dolaşan hastalıktan,

Ne de öğleyin yok eden kırgından.

⁷Yanında bin kişi,

Sağında on bin kişi kırılsa bile,

Sana dokunmaz.

⁸Sen yalnız kendi gözlerinle seyredecek,

Kötülerin cezasını göreceksin.

⁹Sen RAB'bi kendine sığınak,

Yüceler Yücesi'ni konut edindiğin için,

¹⁰Başına kötülük gelmeyecek,

Çadırına felaket yaklaşmayacak.

¹¹^*Çünkü Tanrı meleklerine buyruk verecek,

Gideceğin her yerde seni korusunlar diye.

¹²^*Elleri üzerinde taşıyacaklar seni,

Ayağın bir taşa çarpmasın diye.

¹³^*Aslanın, kobranın üzerine basıp geçeceksin,

Genç aslanı, yılanı çiğneyeceksin.

¹⁴“Beni sevdiği için

Onu kurtaracağım” diyor RAB,

“Beni iyi tanıdığı için

Ona kale olacağım.

¹⁵Bana seslenince onu yanıtlayacağım,

Sıkıntıda onun yanında olacağım,

Kurtarıp yücelteceğim onu.

¹⁶Onu uzun ömürle doyuracak,

Ona kurtarışımı göstereceğim.”

92. Mezmur

Mezmur - Şabat Günü* için ilahi

^1-3Ya RAB, sana şükretmek,

Ey Yüceler Yücesi, adını ilahilerle övmek,

Sabah sevgini,

Gece sadakatini,

On telli sazla, çenk ve lirle duyurmak ne güzel!

⁴Çünkü yaptıklarınla beni sevindirdin, ya RAB,

Ellerinin işi karşısında sevinç ilahileri okuyorum.

⁵Yaptıkların ne büyüktür, ya RAB,

Düşüncelerin ne derin!

⁶Aptal insan bilemez,

Budala akıl erdiremez:

⁷Kötüler mantar gibi bitse,

Suçlular pıtrak gibi açsa bile,

Bu onların sonsuza dek yok oluşu demektir.

⁸Ama sen sonsuza dek yücesin, ya RAB.

⁹Ya RAB, düşmanların kesinlikle,

Evet, kesinlikle yok olacak,

Suç işleyen herkes dağılacak.

¹⁰Beni yaban öküzü kadar güçlü kıldın,

Taze zeytinyağını başıma döktün.

¹¹Gözlerim düşmanlarımın bozgununu gördü,

Kulaklarım bana saldıran kötülerin sonunu duydu.

¹²Doğru insan hurma ağacı gibi serpilip gelişecek,

Lübnan sediri gibi yükselecek.

¹³RAB'bin evinde dikilmiş olarak

Tanrımız'ın avlularında serpilip büyüyecek.

¹⁴Böyleleri yaşlanınca da meyve verecek,

Taptaze ve yeşil kalacaklar.

¹⁵“RAB doğrudur! Kayamdır benim!

O'nda haksızlık bulunmaz!” diye duyuracaklar.

93. Mezmur

¹RAB egemenlik sürüyor, görkeme bürünmüş,

Kudret giyinip kuşanmış.

Dünya sağlam kurulmuş, sarsılmaz.

²Ya RAB, tahtın öteden beri kurulmuş,

Varlığın öncesizliğe uzanır.

³Denizler gürlüyor, ya RAB,

Denizler gümbür gümbür gürlüyor,

Denizler dalgalarını çınlatıyor.

⁴Yücelerdeki RAB engin suların gürleyişinden,

Denizlerin azgın dalgalarından

Daha güçlüdür.

⁵Koşulların hep geçerlidir;

Tapınağına kutsallık yaraşır

Sonsuza dek, ya RAB.

94. Mezmur

¹Ya RAB, öç alıcı Tanrı,

Saç ışığını, ey öç alıcı Tanrı!

²Kalk, ey yeryüzünün yargıcı,

Küstahlara hak ettikleri cezayı ver!

³Kötüler ne zamana dek, ya RAB,

Ne zamana dek sevinip coşacak?

⁴Ağızlarından küstahlık dökülüyor,

Suç işleyen herkes övünüyor.

⁵Halkını eziyorlar, ya RAB,

Kendi halkına eziyet ediyorlar.

⁶Dulu, garibi boğazlıyor,

Öksüzleri öldürüyorlar.

⁷“RAB görmez” diyorlar,

“Yakup'un Tanrısı dikkat etmez.”

⁸Ey halkın içindeki budalalar, dikkat edin;

Ey aptallar, ne zaman akıllanacaksınız?

⁹Kulağı yaratan işitmez mi?

Göze biçim veren görmez mi?

¹⁰Ulusları yola getiren yargılamaz mı?

İnsanı eğiten bilmez mi?

¹¹^*RAB insanın düşüncelerinin

Boş olduğunu bilir.

¹²Ne mutlu, ya RAB, yola getirdiğin,

Yasanı öğrettiğin insana!

¹³Kötüler için çukur kazılıncaya dek,

Onu sıkıntılı günlerden kurtarıp rahatlatırsın.

¹⁴Çünkü RAB halkını reddetmez,

Kendi halkını terk etmez.

¹⁵Adalet yine doğruluk üzerine kurulacak,

Yüreği temiz olan herkes ona uyacak.

¹⁶Kötülere karşı beni kim savunacak?

Kim benim için suçlulara karşı duracak?

¹⁷RAB yardımcım olmasaydı,

Şimdiye dek sessizlik diyarına göçmüştüm bile.

¹⁸“Ayağım kayıyor” dediğimde,

Sevgin ayakta tutar beni, ya RAB.

¹⁹Kaygılar içimi sarınca,

Senin avutmaların gönlümü sevindirir.

²⁰Yasaya dayanarak haksızlık yapan koltuk sahibi

Seninle bağdaşır mı?

²¹Onlar doğruya karşı birleşiyor,

Suçsuzu ölüme mahkûm ediyorlar.

²²Ama RAB bana kale oldu,

Tanrım sığındığım kaya oldu.

²³Tanrımız RAB yaptıkları kötülüğü

Kendi başlarına getirecek,

Kötülükleri yüzünden köklerini kurutacak,

Evet, köklerini kurutacak.

95. Mezmur

¹Gelin, RAB'be sevinçle haykıralım,

Bizi kurtaran kayaya sevinç çığlıkları atalım,

²Şükranla huzuruna çıkalım,

O'na sevinç ilahileri yükseltelim!

³Çünkü RAB ulu Tanrı'dır,

Bütün ilahların üstünde ulu kraldır.

⁴Yerin derinlikleri O'nun elindedir,

Dağların dorukları da O'nun.

⁵Deniz O'nundur, çünkü O yarattı,

Karaya da O'nun elleri biçim verdi.

⁶Gelin, tapınalım, eğilelim,

Bizi yaratan RAB'bin önünde diz çökelim.

⁷^*Çünkü O Tanrımız'dır,

Bizse O'nun otlağının halkı,

Elinin altındaki koyunlarız.

Bugün sesini duyarsanız,

⁸^*Meriva'da^f, o gün çölde, Massa'da^g olduğu gibi,

Yüreklerinizi nasırlaştırmayın.

⁹Yaptıklarımı görmelerine karşın,

Atalarınız orada beni sınayıp denediler.

¹⁰Kırk yıl o kuşaktan hep iğrendim,

“Yüreği kötü yola sapan bir halktır” dedim,

“Yollarımı bilmiyorlar.”

¹¹^*^*Bu yüzden öfkeyle ant içtim:

“Huzur diyarıma^h asla girmeyecekler!”

96. Mezmur

(1Ta.16:23-33)

¹Yeni bir ezgi söyleyin RAB'be!

Ey bütün dünya, RAB'be ezgiler söyleyin!

²Ezgi söyleyin, RAB'bin adını övün,

Her gün duyurun kurtarışını!

³Görkemini uluslara,

Harikalarını bütün halklara anlatın!

⁴Çünkü RAB uludur, yalnız O övgüye değer,

İlahlardan çok O'ndan korkulur.

⁵Halkların bütün ilahları bir hiçtir,

Oysa gökleri yaratan RAB'dir.

⁶Yücelik, ululuk O'nun huzurundadır,

Güç ve güzellik O'nun tapınağındadır.

⁷^*Ey bütün halklar, RAB'bi övün,

RAB'bin gücünü, yüceliğini övün,

⁸RAB'bin görkemini adına yaraşır biçimde övün,

Sunular getirip avlularına girin!

⁹Kutsal giysiler içinde RAB'be tapının!

Titreyin O'nun önünde, ey bütün yeryüzündekiler!

¹⁰Uluslara, “RAB egemenlik sürüyor” deyin.

Dünya sağlam kurulmuş, sarsılmaz.

O halkları adaletle yargılar.

¹¹Sevinsin gökler, coşsun yeryüzü!

Gürlesin deniz içindekilerle birlikte!

^12-13^*Bayram etsin kırlar ve üzerindekiler!

O zaman RAB'bin önünde bütün orman ağaçları

Sevinçle haykıracak.

Çünkü O geliyor!

Yeryüzünü yargılamaya geliyor.

Dünyayı adaletle,

Halkları kendi gerçeğiyle yönetecek.

97. Mezmur

¹RAB egemenlik sürüyor, coşsun yeryüzü,

Bütün kıyı halkları sevinsin!

²Bulut ve zifiri karanlık sarmış çevresini,

Doğruluk ve adalettir tahtının temeli.

³Ateş yürüyor O'nun önünde,

Düşmanlarını yakıyor çevrede.

⁴Şimşekleri dünyayı aydınlatır,

Yeryüzü görüp titrer.

⁵Dağlar balmumu gibi erir,

RAB'bin, bütün yeryüzünün Rab'bi önünde.

⁶Gökler O'nun doğruluğunu duyurur,

Bütün halklar görkemini görür.

⁷Utansın puta tapanlar,

Değersiz putlarla övünenler!

RAB'be tapın, ey bütün ilahlar!

⁸Siyon seviniyor yargılarını duyunca, ya RAB,

Yahuda kentleri coşuyor.

⁹Çünkü sensin, ya RAB, bütün yeryüzünün en yücesi,

Bütün ilahların üstündesin, çok ulusun.

¹⁰Ey sizler, RAB'bi sevenler, kötülükten tiksinin.

O sadık kullarının canını korur,

Onları kötülerin elinden kurtarır.

¹¹Doğrulara ışık,

Temiz yüreklilere sevinç saçar.

¹²Ey doğrular, RAB'de sevinç bulun,

Kutsallığını anarak O'na şükredin!

98. Mezmur

Mezmur

¹^*Yeni bir ezgi söyleyin RAB'be.

Çünkü harikalar yaptı,

Zaferler kazandı sağ eli ve kutsal koluyla.

²RAB ulusların gözü önüne serdi kurtarışını,

Zaferini bildirdi.

³İsrail halkına sevgisini,

Sadakatini anımsadı;

Tanrımız'ın zaferini gördü dünyanın dört bucağı.

⁴Sevinç çığlıkları yükseltin RAB'be, ey yeryüzündekiler!

Sevinç ilahileriyle yeri göğü çınlatın!

⁵Lirle ezgiler sunun RAB'be,

Lir ve müzik eşliğinde!

⁶Boru ve borazan eşliğinde

Sevinç çığlıkları atın Kral olan RAB'bin önünde.

⁷Gürlesin deniz ve içindekiler,

Gürlesin yeryüzü ve üzerindekiler.

^8-9El çırpsın ırmaklar,

Sevinçle haykırsın dağlar

RAB'bin önünde!

Çünkü O geliyor

Yeryüzünü yönetmeye.

Dünyayı adaletle,

Halkları doğrulukla yönetecek.

99. Mezmur

¹^*RAB egemenlik sürüyor, titresin halklar!

Keruvlar* arasında tahtına oturmuş,

Sarsılsın yeryüzü!

²RAB Siyon'da uludur,

Yücedir O, bütün halklara egemendir.

³Övsünler büyük, müthiş adını!

O kutsaldır.

⁴Ey adaleti seven güçlü kral,

Eşitliği sen sağladın,

Yakup soyunda doğru ve adil olanı sen yaptın.

⁵Yüceltin Tanrımız RAB'bi,

Ayaklarının taburesi önünde tapının!

O kutsaldır.

⁶Musa'yla Harun O'nun kâhinlerindendi,

Samuel de O'nu adıyla çağıranlar arasındaydı.

RAB'be seslenirlerdi,

O da yanıtlardı.

⁷^*Bulut sütunu içinden onlarla konuştu,

Uydular O'nun buyruklarına,

Kendilerine verdiği kurallara.

⁸Ya RAB Tanrımız, yanıt verdin onlara;

Bağışlayıcı bir Tanrı oldun,

Ama yaptıkları kötülüğü cezasız bırakmadın.

⁹Tanrımız RAB'bi yüceltin,

Tapının O'na kutsal dağında!

Çünkü Tanrımız RAB kutsaldır.

100

100. Mezmur

Mezmur - Şükretmek için

¹Ey bütün dünya, RAB'be sevinç çığlıkları yükseltin!

²O'na neşeyle kulluk edin,

Sevinç ezgileriyle çıkın huzuruna!

³Bilin ki RAB Tanrı'dır.

Bizi yaratan O'dur, biz de O'nunuz^ı,

O'nun halkı, otlağının koyunlarıyız.

⁴Kapılarına şükranla,

Avlularına övgüyle girin!

Şükredin O'na, adına övgüler sunun!

⁵^*Çünkü RAB iyidir,

Sevgisi sonsuzdur.

Sadakati kuşaklar boyunca sürer.

101

101. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹Sevgini ve adaletini ezgilerle anacağım,

Seni ilahilerle öveceğim, ya RAB.

²Dürüst davranmaya özen göstereceğim,

Ne zaman geleceksin bana?

Temiz bir yaşam süreceğim evimde,

³Önümde alçaklığa izin vermeyeceğim.

Tiksinirim döneklerin işinden,

Etkilemez beni.

⁴Uzak olsun benden sapıklık,

Tanımak istemem kötülüğü.

⁵Yok ederim dostunu gizlice çekiştireni,

Katlanamam tepeden bakan, gururlu insana.

⁶Gözüm ülkenin sadık insanları üzerinde olacak,

Yanımda oturmalarını isterim;

Bana dürüst yaşayan kişi hizmet edecek.

⁷Hilekâr evimde oturmayacak,

Yalan söyleyen gözümün önünde durmayacak.

⁸Her sabah ülkedeki kötüleri yok ederek

Bütün haksızları RAB'bin kentinden söküp atacağım.

102

102. Mezmur

Zayıf düşünce derdini RAB'be döken mazlumun duası

¹Ya RAB, duamı işit,

Yakarışım sana erişsin.

²Sıkıntılı günümde yüzünü benden gizleme,

Kulak ver sesime,

Seslenince yanıt ver bana hemen.

³Çünkü günlerim duman gibi yok oluyor,

Kemiklerim ateş gibi yanıyor.

⁴Yüreğim kırgın yemiş ot gibi kurudu,

Ekmek yemeyi bile unuttum.

⁵Bir deri bir kemiğe döndüm

Acı acı inlemekten.

⁶Issız yerlerdeki ishakkuşunu andırıyorum,

Viranelerdeki kukumav gibiyim.

⁷Gözüme uyku girmiyor,

Damda yalnız kalmış bir kuş gibiyim.

⁸Düşmanlarım bütün gün bana hakaret ediyor,

Bana dil uzatanlar adımı lanet için kullanıyor.

^9-10Kızıp öfkelendiğin için

Külü ekmek gibi yiyor,

İçeceğime gözyaşı katıyorum.

Beni kaldırıp bir yana attın.

¹¹Günlerim akşam uzayan gölge gibi yitmekte,

Ot gibi sararmaktayım.

¹²^*Ama sen, sonsuza dek tahtında oturursun, ya RAB,

Ünün kuşaklar boyu sürer.

¹³Kalkıp Siyon'a sevecenlik göstereceksin,

Çünkü onu kayırmanın zamanıdır, beklenen zaman geldi.

¹⁴Kulların onun taşlarından hoşlanır,

Tozunu bile severler.

¹⁵Uluslar RAB'bin adından,

Yeryüzü kralları görkeminden korkacak.

¹⁶Çünkü RAB Siyon'u yeniden kuracak,

Görkem içinde görünecek.

¹⁷Yoksulların duasına kulak verecek,

Yalvarışlarını asla hor görmeyecek.

¹⁸Bunlar gelecek kuşak için yazılsın,

Öyle ki, henüz doğmamış insanlar

RAB'be övgüler sunsun.

¹⁹RAB yücelerdeki kutsal katından aşağı baktı,

Göklerden yeryüzünü gözetledi,

²⁰Tutsakların iniltisini duymak,

Ölüm mahkûmlarını kurtarmak için.

^21-22Böylece halklar ve krallıklar

RAB'be tapınmak için toplanınca,

O'nun adı Siyon'da,

Övgüsü Yeruşalim'de duyurulacak.

²³RAB gücümü kırdı yaşam yolunda,

Ömrümü kısalttı.

²⁴“Ey Tanrım, ömrümün ortasında canımı alma!” dedim.

“Senin yılların kuşaklar boyu sürer!

²⁵^*“Çok önceden attın dünyanın temellerini,

Gökler de senin ellerinin yapıtıdır.

²⁶Onlar yok olacak, ama sen kalıcısın.

Hepsi bir giysi gibi eskiyecek.

Onları bir kaftan gibi değiştireceksin,

Geçip gidecekler.

²⁷Ama sen hep aynısın,

Yılların tükenmeyecek.

²⁸Gözetiminde yaşayacak kullarının çocukları,

Senin önünde duracak soyları.”

103

103. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹RAB'be övgüler sun, ey gönlüm!

O'nun kutsal adına övgüler sun, ey bütün varlığım!

²RAB'be övgüler sun, ey canım!

İyiliklerinin hiçbirini unutma!

³Bütün suçlarını bağışlayan,

Bütün hastalıklarını iyileştiren,

⁴Canını ölüm çukurundan kurtaran,

Sana sevgi ve sevecenlik tacı giydiren,

⁵Yaşam boyu seni iyiliklerle doyuran O'dur,

Bu nedenle gençliğin kartalınki gibi tazelenir.

⁶RAB bütün düşkünlere

Hak ve adalet sağlar.

⁷Kendi yöntemlerini Musa'ya,

İşlerini İsrailliler'e açıkladı.

⁸^*^*RAB sevecen ve lütfedendir,

Tez öfkelenmez, sevgisi engindir.

⁹Sürekli suçlamaz,

Öfkesini sonsuza dek sürdürmez.

¹⁰Bize günahlarımıza göre davranmaz,

Suçlarımızın karşılığını vermez.

¹¹Çünkü gökler yeryüzünden ne kadar yüksekse,

Kendisinden korkanlara karşı sevgisi de o kadar büyüktür.

¹²Doğu batıdan ne kadar uzaksa,

O kadar uzaklaştırdı bizden isyanlarımızı.

¹³Bir baba çocuklarına nasıl sevecen davranırsa,

RAB de kendisinden korkanlara öyle sevecen davranır.

¹⁴Çünkü mayamızı bilir,

Toprak olduğumuzu anımsar.

¹⁵İnsana gelince, ota benzer ömrü,

Kır çiçeği gibi serpilir;

¹⁶Rüzgar üzerine esince yok olur gider,

Bulunduğu yer onu tanımaz.

^17-18Ama RAB kendisinden korkanları sonsuza dek sever,

Antlaşmasına uyan

Ve buyruklarına uymayı anımsayan soylarına adil davranır.

¹⁹RAB tahtını göklere kurmuştur,

O'nun egemenliği her yeri kapsar.

²⁰RAB'be övgüler sunun, ey sizler, O'nun melekleri,

O'nun sözünü dinleyen,

Söylediklerini yerine getiren güç sahipleri!

²¹RAB'be övgüler sunun, ey sizler,

O'nun bütün göksel orduları,

İsteğini yerine getiren kulları!

²²RAB'be övgüler sunun,

Ey O'nun egemen olduğu yerlerdeki bütün yaratıklar!

RAB'be övgüler sun, ey gönlüm!

104

104. Mezmur

¹RAB'be övgüler sun, ey gönlüm!

Ya RAB Tanrım, ne ulusun!

Görkem ve yücelik kuşanmışsın,

²Bir kaftana bürünür gibi ışığa bürünmüşsün.

Gökleri bir çadır gibi geren,

³Evini yukarıdaki sular üzerine kuran,

Bulutları kendine savaş arabası yapan,

Rüzgarın kanatları üzerinde gezen,

⁴^*Rüzgarları kendine haberci,

Yıldırımları hizmetkâr eden sensinⁱ.

⁵Yeryüzünü temeller üzerine kurdun,

Asla sarsılmasın diye.

⁶Engini ona bir giysi gibi giydirdin,

Sular dağların üzerinde durdu.

⁷Sen kükreyince sular kaçtı,

Göğü gürletince hemen çekildi.

⁸Dağları aşıp derelere aktı,

Onlar için belirlediğin yerlere doğru.

⁹Bir sınır koydun önlerine,

Geçmesinler, gelip yeryüzünü bir daha kaplamasınlar diye.

¹⁰Vadilerde fışkırttığın pınarlar,

Dağların arasından akar.

¹¹Bütün kır hayvanlarını suvarır,

Yaban eşeklerinin susuzluğunu giderirler.

¹²Kuşlar yanlarında yuva kurar,

Dalların arasında ötüşürler.

¹³Gökteki evinden dağları sularsın,

Yeryüzü işlerinin meyvesine doyar.

¹⁴Hayvanlar için ot,

İnsanların yararı için bitkiler yetiştirirsin;

İnsanlar ekmeğini topraktan çıkarsın diye,

¹⁵Yüreklerini sevindiren şarabı,

Yüzlerini güldüren zeytinyağını,

Güçlerini artıran ekmeği hep sen verirsin.

¹⁶RAB'bin ağaçları,

Kendi diktiği Lübnan sedirleri suya doyar.

¹⁷Kuşlar orada yuva yapar,

Leyleğin evi ise çamlardadır.

¹⁸Yüksek dağlar dağ keçilerinin uğrağı,

Kayalar kaya tavşanlarının* sığınağıdır.

¹⁹Mevsimleri göstersin diye ayı,

Batacağı zamanı bilen güneşi yarattın.

²⁰Karartırsın ortalığı, gece olur,

Başlar kıpırdamaya orman hayvanları.

²¹Genç aslan av peşinde kükrer,

Tanrı'dan yiyecek ister.

²²Güneş doğunca

İnlerine çekilir, yatarlar.

²³İnsan işine gider,

Akşama dek çalışmak için.

²⁴Ya RAB, ne çok eserin var!

Hepsini bilgece yaptın;

Yeryüzü yarattıklarınla dolu.

²⁵İşte uçsuz bucaksız denizler,

İçinde kaynaşan sayısız canlılar,

Büyük küçük yaratıklar.

²⁶Orada gemiler dolaşır,

İçinde oynaşsın diye yarattığın Livyatan* da orada.

²⁷Hepsi seni bekliyor,

Yiyeceklerini zamanında veresin diye.

²⁸Sen verince onlar toplar,

Sen elini açınca onlar iyiliğe doyar.

²⁹Yüzünü gizleyince dehşete kapılırlar,

Soluklarını kesince ölüp toprak olurlar.

³⁰Ruhun'u gönderince var olurlar,

Yeryüzüne yeni yaşam verirsin.

³¹RAB'bin görkemi sonsuza dek sürsün!

Sevinsin RAB yaptıklarıyla!

³²O bakınca yeryüzü titrer,

O dokununca dağlar tüter.

³³Ömrümce RAB'be ezgiler söyleyecek,

Var oldukça Tanrım'ı ilahilerle öveceğim.

³⁴Düşüncem O'na hoş görünsün,

Sevincim RAB olsun!

³⁵Tükensin dünyadaki günahlılar,

Yok olsun artık kötüler!

RAB'be övgüler sun, ey gönlüm!

RAB'be övgüler sunun!

105

105. Mezmur

(1Ta.16:8-22)

¹^*RAB'be şükredin, O'nu adıyla çağırın,

Halklara duyurun yaptıklarını!

²O'nu ezgilerle, ilahilerle övün,

Bütün harikalarını anlatın!

³Kutsal adıyla övünün,

Sevinsin RAB'be yönelenler!

⁴RAB'be ve O'nun gücüne bakın,

Durmadan O'nun yüzünü arayın!

^5-6Ey sizler, kulu İbrahim'in soyu,

Seçtiği Yakupoğulları,

O'nun yaptığı harikaları,

Olağanüstü işlerini

Ve ağzından çıkan yargıları anımsayın!

⁷Tanrımız RAB O'dur,

Yargıları bütün yeryüzünü kapsar.

^8-9^*^*O antlaşmasını,

Bin kuşak için verdiği sözü,

İbrahim'le yaptığı antlaşmayı,

İshak için içtiği andı sonsuza dek anımsar.

^10-11^*“Hakkınıza düşen mülk olarak

Kenan ülkesini size vereceğim” diyerek,

Bunu Yakup için bir kural,

İsrail'le sonsuza dek geçerli bir antlaşma yaptı.

¹²O zaman bir avuç insandılar,

Sayıca az ve ülkeye yabancıydılar.

¹³Bir ulustan öbürüne,

Bir ülkeden ötekine dolaşıp durdular.

¹⁴^*RAB kimsenin onları ezmesine izin vermedi,

Onlar için kralları bile payladı:

¹⁵“Meshettiklerime* dokunmayın,

Peygamberlerime kötülük etmeyin!” dedi.

¹⁶^*Ülkeye kıtlık gönderdi,

Bütün yiyeceklerini yok etti.

¹⁷^*Önlerinden bir adam göndermişti,

Köle olarak satılan Yusuf'tu bu.

¹⁸^*Zincir vurup incittiler ayaklarını,

Demir halka geçirdiler boynuna,

¹⁹Söyledikleri gerçekleşinceye dek,

RAB'bin sözü onu sınadı.

²⁰^*Kral adam gönderip Yusuf'u salıverdi,

Halklara egemen olan onu özgür kıldı.

²¹^*Onu kendi sarayının efendisi,

Bütün varlığının sorumlusu yaptı;

²²Önderlerini istediği gibi eğitsin,

İleri gelenlerine akıl versin diye.

²³^*^*O zaman İsrail Mısır'a gitti,

Yakup Ham ülkesine yerleşti.

²⁴^*RAB halkını alabildiğine çoğalttı,

Düşmanlarından sayıca artırdı onları.

²⁵Sonunda tutumunu değiştirdi düşmanlarının:

Halkından tiksindiler,

Kullarına kurnazca davrandılar.

²⁶^*Kulu Musa'yı,

Seçtiği Harun'u gönderdi aralarına.

²⁷Onlar gösterdiler RAB'bin belirtilerini,

Ham ülkesinde şaşılası işlerini.

²⁸^*Karanlık gönderip ülkeyi karanlığa bürüdü RAB,

Çünkü Mısırlılar O'nun sözlerine karşı gelmişti.

²⁹^*Kana çevirdi sularını,

Öldürdü balıklarını.

³⁰^*Ülkede kurbağalar kaynaştı

Krallarının odalarına kadar.

³¹^*^*RAB buyurunca sinek sürüleri,

Sivrisinekler üşüştü ülkenin her yanına.

³²^*Dolu yağdırdı yağmur yerine,

Şimşekler çaktırdı ülkelerinde.

³³Bağlarını, incir ağaçlarını vurdu,

Parçaladı ülkenin ağaçlarını.

³⁴^*O buyurunca çekirgeler,

Sayısız yavrular kaynadı.

³⁵Ülkenin bütün bitkilerini yediler,

Toprağın ürününü yiyip bitirdiler.

³⁶^*RAB ülkede ilk doğanların hepsini,

İlk çocuklarını öldürdü.

³⁷^*İsrailliler'i ülkeden altın ve gümüşle çıkardı,

Oymaklarından tek kişi bile tökezlemedi.

³⁸Onlar gidince Mısır sevindi,

Çünkü İsrail korkusu çökmüştü Mısır'ın üzerine.

³⁹^*RAB bulutu bir örtü gibi yaydı üzerlerine,

Gece ateş verdi yollarını aydınlatsın diye.

⁴⁰^*İstediler, bıldırcın gönderdi,

Göksel ekmekle doyurdu karınlarını.

⁴¹^*Kayayı yardı, sular fışkırdı,

Çorak topraklarda bir ırmak gibi aktı.

⁴²Çünkü kutsal sözünü,

Kulu İbrahim'e verdiği sözü anımsadı.

⁴³Halkını sevinç içinde,

Seçtiklerini sevinç çığlıklarıyla ülkeden çıkardı.

⁴⁴^*Ulusların topraklarını verdi onlara.

Halkların emeğini miras aldılar;

⁴⁵Kurallarını yerine getirsinler,

Yasalarına uysunlar diye.

RAB'be övgüler sunun!

106

106. Mezmur

(1Ta.16:34-36)

¹^*Övgüler sunun, RAB'be!

RAB'be şükredin, çünkü O iyidir,

Sevgisi sonsuzdur.

²RAB'bin büyük işlerini kim anlatabilir,

Kim O'na yeterince övgü sunabilir?

³Ne mutlu adalete uyanlara,

Sürekli doğru olanı yapanlara!

⁴Ya RAB, halkına lütfettiğinde anımsa beni,

Onları kurtardığında ilgilen benimle.

⁵Öyle ki, seçtiklerinin gönencini göreyim,

Ulusunun sevincini,

Kendi halkının kıvancını paylaşayım.

⁶Atalarımız gibi biz de günah işledik,

Suç işledik, kötülük ettik.

⁷^*Atalarımız Mısır'dayken

Yaptığın harikaları anlamadı,

Çok kez gösterdiğin sevgiyi anımsamadı,

Denizde, Kamış Denizi'nde* başkaldırdılar.

⁸Buna karşın RAB gücünü göstermek için,

Adı uğruna kurtardı onları.

⁹^*Kamış Denizi'ni azarladı, kurudu deniz,

Yürüdüler enginde O'nun öncülüğünde,

Çölde yürür gibi.

¹⁰Kendilerinden nefret edenlerin elinden aldı onları,

Düşmanlarının pençesinden kurtardı.

¹¹Sular yuttu hasımlarını,

Hiçbiri kurtulmadı.

¹²^*O zaman atalarımız O'nun sözlerine inandılar,

Ezgiler söyleyerek O'nu övdüler.

¹³Ne var ki, RAB'bin yaptıklarını çabucak unuttular,

Öğüt vermesini beklemediler.

¹⁴^*Özlemle kıvrandılar çölde,

Tanrı'yı denediler ıssız yerlerde.

¹⁵Tanrı onlara istediklerini verdi,

Ama üzerlerine yıpratıcı bir hastalık gönderdi.

¹⁶^*Onlar ordugahlarında Musa'yı,

RAB'bin kutsal kulu Harun'u kıskanınca,

¹⁷Yer yarıldı ve Datan'ı yuttu,

Aviram'la yandaşlarının üzerine kapandı.

¹⁸Ateş kavurdu onları izleyenleri,

Alev yaktı kötüleri.

¹⁹^*Bir buzağı heykeli yaptılar Horev'de,

Dökme bir puta tapındılar.

²⁰Tanrı'nın yüceliğini,

Ot yiyen öküz putuna değiştirdiler.

²¹Unuttular kendilerini kurtaran Tanrı'yı,

Mısır'da yaptığı büyük işleri,

²²Ham ülkesinde yarattığı harikaları,

Kamış Denizi kıyısında yaptığı müthiş işleri.

²³Bu yüzden onları yok edeceğini söyledi Tanrı,

Ama seçkin kulu Musa O'nun önündeki gedikte durarak,

Yok edici öfkesinden vazgeçirdi O'nu.

²⁴^*Ardından hor gördüler güzelim ülkeyi,

Tanrı'nın verdiği söze inanmadılar.

²⁵Çadırlarında söylendiler,

Dinlemediler RAB'bin sesini.

^26-27^*Bu yüzden RAB elini kaldırdı

Ve çölde onları yere sereceğine,

Soylarını ulusların arasına saçacağına,

Onları öteki ülkelere dağıtacağına ant içti.

²⁸^*Sonra Baal-Peor'a bel bağladılar,

Ölülere sunulan kurbanları yediler.

²⁹Öfkelendirdiler RAB'bi yaptıklarıyla,

Salgın hastalık çıktı aralarında.

³⁰Ama Pinehas kalkıp araya girdi,

Felaketi önledi.

³¹Bu doğruluk sayıldı ona,

Kuşaklar boyu, sonsuza dek sürecek bu.

³²^*Yine RAB'bi öfkelendirdiler Meriva suları yanında,

Musa'nın başına dert açıldı onlar yüzünden;

³³Çünkü onu sinirlendirdiler,

O da düşünmeden konuştu.

³⁴^*RAB'bin onlara buyurduğu gibi

Yok etmediler halkları,

³⁵Tersine öteki uluslara karıştılar,

Onların törelerini öğrendiler.

³⁶Putlarına taptılar,

Bu da onlara tuzak oldu.

³⁷^*Oğullarını, kızlarını

Cinlere kurban ettiler.

³⁸^*Kenan putlarına kurban olsun diye

Oğullarının, kızlarının kanını,

Suçsuzların kanını döktüler;

Ülke onların kanıyla kirlendi.

³⁹Böylece yaptıklarıyla kirli sayıldılar,

Vefasız duruma düştüler töreleriyle.

⁴⁰^*RAB'bin öfkesi parladı halkına karşı,

Tiksindi kendi halkından.

⁴¹Onları ulusların eline teslim etti.

Onlardan nefret edenler onlara egemen oldu.

⁴²Düşmanları onları ezdi,

Boyun eğdirdi hepsine.

⁴³RAB onları birçok kez kurtardı,

Ama akılları fikirleri başkaldırmaktaydı

Ve alçaltıldılar suçları yüzünden.

⁴⁴RAB yine de ilgilendi sıkıntılarıyla

Yakarışlarını duyunca.

⁴⁵Antlaşmasını anımsadı onlar uğruna,

Eşsiz sevgisinden ötürü vazgeçti yapacaklarından.

⁴⁶Merhamet koydu onları tutsak alanların yüreğine.

⁴⁷^*Kurtar bizi, ey Tanrımız RAB,

Topla bizi ulusların arasından.

Kutsal adına şükredelim,

Yüceliğinle övünelim.

⁴⁸Öncesizlikten sonsuza dek,

İsrail'in Tanrısı RAB'be övgüler olsun!

Bütün halk, “Amin!” desin.

RAB'be övgüler olsun!

107

5.KİTAP

107. Mezmur

¹^*RAB'be şükredin, çünkü O iyidir,

Sevgisi sonsuzdur.

²Böyle desin RAB'bin kurtardıkları,

Düşman pençesinden özgür kıldıkları,

³Doğudan, batıdan, kuzeyden, güneyden^j,

Bütün ülkelerden topladıkları.

⁴Issız çöllerde dolaştılar,

Yerleşecekleri kente giden bir yol bulamadılar.

⁵Aç, susuz,

Sefil oldular.

⁶O zaman sıkıntı içinde RAB'be yakardılar,

RAB kurtardı onları dertlerinden.

⁷Yerleşecekleri bir kente varıncaya dek,

Onlara doğru yolda öncülük etti.

⁸Şükretsinler RAB'be sevgisi için,

İnsanlar yararına yaptığı harikalar için.

⁹Çünkü O susamış canın susuzluğunu giderir,

Aç canı iyiliklerle doyurur.

¹⁰Zincire vurulmuş, acıyla kıvranan tutsaklar,

Karanlıkta, zifiri karanlıkta oturmuştu.

¹¹Çünkü Tanrı'nın buyruklarına karşı çıkmışlardı,

Küçümsemişlerdi Yüceler Yücesi'nin öğüdünü.

¹²Ağır işlerle hayatı onlara zehir etti,

Çöktüler, yardım eden olmadı.

¹³O zaman sıkıntı içinde RAB'be yakardılar,

RAB kurtardı onları dertlerinden;

¹⁴Çıkardı karanlıktan, zifiri karanlıktan,

Kopardı zincirlerini.

¹⁵Şükretsinler RAB'be sevgisi için,

İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!

¹⁶Çünkü tunç* kapıları kırdı,

Demir kapı kollarını parçaladı O.

¹⁷Cezalarını buldu aptallar,

Suçları, isyanları yüzünden.

¹⁸İğrenir olmuşlardı bütün yemeklerden,

Ölümün kapılarına yaklaşmışlardı.

¹⁹O zaman sıkıntı içinde RAB'be yakardılar,

RAB kurtardı onları dertlerinden.

²⁰Sözünü gönderip iyileştirdi onları,

Kurtardı ölüm çukurundan.

²¹Şükretsinler RAB'be sevgisi için,

İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!

²²Şükran kurbanları sunsunlar

Ve sevinç çığlıklarıyla duyursunlar O'nun yaptıklarını!

²³Gemilerle denize açılanlar,

Okyanuslarda iş yapanlar,

²⁴RAB'bin işlerini,

Derinliklerde yaptığı harikaları gördüler.

²⁵Çünkü O buyurunca şiddetli bir fırtına koptu,

Dalgalar şaha kalktı.

²⁶Göklere yükselip diplere indi gemiler,

Sıkıntıdan canları burunlarına geldi gemicilerin,

²⁷Sarhoş gibi sallanıp sendelediler,

Ustalıkları işe yaramadı.

²⁸O zaman sıkıntı içinde RAB'be yakardılar,

RAB kurtardı onları dertlerinden.

²⁹Fırtınayı limanlığa çevirdi,

Yatıştı dalgalar;

³⁰Rahatlayınca sevindiler,

Diledikleri limana götürdü RAB onları.

³¹Şükretsinler RAB'be sevgisi için,

İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!

³²Yüceltsinler O'nu halk topluluğunda,

Övgüler sunsunlar ileri gelenlerin toplantısında.

³³Irmakları çöle çevirir,

Pınarları kurak toprağa,

³⁴Verimli toprağı çorak alana,

Orada yaşayanların kötülüğü yüzünden.

³⁵Çölü su birikintisine çevirir,

Kuru toprağı pınara.

³⁶Açları yerleştirir oraya;

Oturacak bir kent kursunlar,

³⁷Tarlalar ekip bağlar diksinler,

Bol ürün alsınlar diye.

³⁸RAB'bin kutsamasıyla,

Çoğaldılar alabildiğine,

Eksiltmedi hayvanlarını.

³⁹Sonra azaldılar, alçaldılar,

Baskı, sıkıntı ve acı yüzünden.

⁴⁰^*RAB rezalet saçtı soylular üzerine,

Yolu izi belirsiz bir çölde dolaştırdı onları.

⁴¹Ama yoksulu sefaletten kurtardı,

Davar sürüsü gibi çoğalttı ailelerini.

⁴²Doğru insanlar görüp sevinecek,

Kötülerse ağzını kapayacak.

⁴³Aklı olan bunları göz önünde tutsun,

RAB'bin sevgisini dikkate alsın.

108

108. Mezmur

(Mez.57:7-11; 60:5-12)

Ezgi - Davut'un mezmuru

¹Kararlıyım, ey Tanrı,

Bütün varlığımla sana ezgiler, ilahiler söyleyeceğim!

²Uyan, ey lir, ey çenk,

Seheri ben uyandırayım!

³Halkların arasında sana şükürler sunayım, ya RAB,

Ulusların arasında seni ilahilerle öveyim.

⁴Çünkü sevgin göklere erişir,

Sadakatin gökyüzüne ulaşır.

⁵Yüceliğini göster göklerin üstünde, ey Tanrı,

Görkemin bütün yeryüzünü kaplasın!

⁶Kurtar bizi sağ elinle, yardım et,

Sevdiklerin özgürlüğe kavuşsun diye!

⁷Tanrı şöyle konuştu kutsal yerinde:

“Şekem'i sevinçle bölüştürecek,

Sukkot Vadisi'ni ölçeceğim.

⁸Gilat benimdir, Manaşşe de benim,

Efrayim miğferim,

Yahuda asam.

⁹Moav yıkanma leğenim,

Edom'un üzerine çarığımı fırlatacağım^k,

Filist'e zaferle haykıracağım.”

¹⁰Kim beni surlu kente götürecek?

Kim bana Edom'a kadar yol gösterecek?

¹¹Ey Tanrı, sen bizi reddetmedin mi?

Ordularımıza öncülük etmiyor musun artık?

¹²Yardım et bize düşmana karşı,

Çünkü boştur insan yardımı.

¹³Tanrı'yla zafer kazanırız,

O çiğner düşmanlarımızı.

109

109. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹Ey övgüler sunduğum Tanrı,

Sessiz kalma!

²Çünkü kötüler, yalancılar

Bana karşı ağzını açtı,

Karalıyorlar beni.

³Nefret dolu sözlerle beni kuşatıp

Yok yere bana savaş açtılar.

⁴Sevgime karşılık bana düşman oldular,

Bense dua etmekteyim.

⁵İyiliğime kötülük,

Sevgime nefretle karşılık verdiler.

⁶Kötü bir adam koy düşmanın başına,

Sağında onu suçlayan biri dursun!

⁷Yargılanınca suçlu çıksın,

Duası bile günah sayılsın!

⁸^*Ömrü kısa olsun,

Görevini bir başkası üstlensin!

⁹Çocukları öksüz,

Karısı dul kalsın!

¹⁰Çocukları avare gezip dilensin,

Yıkık evlerinden uzakta yiyecek arasın!

¹¹Bütün malları tefecinin ağına düşsün,

Emeğini yabancılar yağmalasın!

¹²Kimse ona sevgi göstermesin,

Öksüzlerine acıyan olmasın!

¹³Soyu kurusun,

Bir kuşak sonra adı silinsin!

¹⁴Atalarının suçları RAB'bin önünde anılsın,

Annesinin günahı silinmesin!

¹⁵Günahları hep RAB'bin önünde dursun,

RAB anılarını yok etsin yeryüzünden!

¹⁶Çünkü düşmanım sevgi göstermeyi düşünmedi,

Ölesiye baskı yaptı mazluma, yoksula,

Yüreği kırık insana.

¹⁷Sevdiği lanet başına gelsin!

Madem kutsamaktan hoşlanmıyor,

Uzak olsun ondan kutsamak!

¹⁸Laneti bir giysi gibi giydi,

Su gibi içine, yağ gibi kemiklerine işlesin lanet!

¹⁹Bir giysi gibi onu örtünsün,

Bir kuşak gibi hep onu sarsın!^l

²⁰Düşmanlarıma, beni kötüleyenlere,

RAB böyle karşılık versin!

²¹Ama sen, ey Egemen RAB,

Adın uğruna bana ilgi göster;

Kurtar beni, iyiliğin, sevgin uğruna!

²²Çünkü düşkün ve yoksulum,

Yüreğim yaralı içimde.

²³Batan güneş gibi geçip gidiyorum,

Çekirge gibi silkilip atılıyorum.

²⁴Dizlerim titriyor oruç* tutmaktan;

Bir deri bir kemiğe döndüm.

²⁵^*Düşmanlarıma yüzkarası oldum;

Beni görünce kafalarını sallıyorlar!

²⁶Yardım et bana, ya RAB Tanrım;

Kurtar beni sevgin uğruna!

²⁷Bilsinler bu işte senin elin olduğunu,

Bunu senin yaptığını, ya RAB!

²⁸Varsın lanet etsin onlar, sen kutsa beni,

Bana saldıranlar utanacak,

Ben kulunsa sevineceğim.

²⁹Rezilliğe bürünsün beni suçlayanlar,

Kaftan giyer gibi utançlarıyla örtünsünler!

³⁰RAB'be çok şükredeceğim,

Kalabalığın arasında O'na övgüler dizeceğim;

³¹Çünkü O yoksulun sağında durur,

Onu yargılayanlardan kurtarmak için.

110

110. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹^*RAB Efendim'e:

“Ben düşmanlarını ayaklarının altına serinceye dek^m

Sağımda otur” diyor.

²RAB Siyon'dan uzatacak kudret asanı,

Düşmanlarının ortasında egemenlik sür!

³Savaşacağın gün

Gönüllü gidecek askerlerin.

Seherin bağrından doğan çiy gibi

Kutsal giysiler içinde

Sana gelecek gençlerin.

⁴^*RAB ant içti, kararından dönmez:

“Melkisedek düzeni uyarınca

Sonsuza dek kâhinsin sen!” dedi.

⁵Rab senin sağındadır,

Kralları ezecek öfkelendiği gün.

⁶Ulusları yargılayacak, ortalığı cesetler dolduracak,

Dünyanın dört bucağında başları ezecek.

⁷Yol kenarındaki dereden su içecek;

Bu yüzden başını dik tutacak.

111

111. Mezmur

¹Övgüler sunun RAB'be!

Doğru insanların toplantısında,

Topluluk içinde,

Bütün yüreğimle RAB'be şükredeceğim.

²RAB'bin işleri büyüktür,

Onlardan zevk alanlar hep onları düşünür.

³O'nun yaptıkları yüce ve görkemlidir,

Doğruluğu sonsuza dek sürer.

⁴RAB unutulmayacak harikalar yaptı,

O sevecen ve lütfedendir.

⁵Kendisinden korkanları besler,

Antlaşmasını sonsuza dek anımsar.

⁶Ulusların topraklarını kendi halkına vermekle

Gösterdi onlara işlerinin gücünü.

⁷Yaptığı her işte sadık ve adildir,

Bütün koşulları güvenilirdir;

⁸Sonsuza dek sürer,

Sadakat ve doğrulukla yapılır.

⁹O halkının kurtuluşunu sağladı,

Antlaşmasını sonsuza dek geçerli kıldı.

Adı kutsal ve müthiştir.

¹⁰^*Bilgeliğin temeli RAB korkusudur,

O'nun kurallarını yerine getiren herkes

Sağduyu sahibi olur.

O'na sonsuza dek övgü sunulur!

112

112. Mezmur

¹Övgüler sunun RAB'be!

Ne mutlu RAB'den korkan insana,

O'nun buyruklarından büyük zevk alana!

²Soyu yeryüzünde güç kazanacak,

Doğruların kuşağı kutsanacak.

³Bolluk ve zenginlik eksilmez evinden,

Sonsuza dek sürer doğruluğu.

⁴Karanlıkta ışık doğar dürüstler için,

Lütfeden, sevecen, doğru insanlar için.

⁵Ne mutlu eli açık olan, ödünç veren,

İşlerini adaletle yürüten insana!

⁶Asla sarsılmaz,

Sonsuza dek anılır doğru insan.

⁷Kötü haberden korkmaz,

Yüreği sarsılmaz, RAB'be güvenir.

⁸Gözü pektir, korku nedir bilmez,

Sonunda düşmanlarının yenilgisini görür.

⁹^*Armağanlar dağıttı, yoksullara verdi;

Doğruluğu sonsuza dek kalıcıdır,

Gücü ve saygınlığı artar.

¹⁰Kötü kişi bunu görünce kudurur,

Dişlerini gıcırdatır, kendi kendini yer, bitirir.

Kötülerin dileği boşa çıkar.

113

113. Mezmur

¹Övgüler sunun RAB'be!

Övgüler sunun, ey RAB'bin kulları,

RAB'bin adına övgüler sunun!

²Şimdiden sonsuza dek

RAB'bin adına şükürler olsun!

³Güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar

RAB'bin adına övgüler sunulmalı!

⁴RAB bütün uluslara egemendir,

Görkemi gökleri aşar.

⁵Var mı Tanrımız RAB gibi,

Yücelerde oturan,

⁶Göklerde ve yeryüzünde olanlara

Bakmak için eğilen?

⁷^*Düşkünü yerden kaldırır,

Yoksulu çöplükten çıkarır;

⁸Soylularla,

Halkının soylularıyla birlikte oturtsun diye.

⁹Kısır kadını evde oturtur,

Çocuk sahibi mutlu bir anne kılar.

RAB'be övgüler sunun!

114

114. Mezmur

¹^*İsrail Mısır'dan çıktığında,

Yakup'un soyu yabancı dil konuşan bir halktan ayrıldığında,

²Yahuda Rab'bin kutsal yeri oldu,

İsrail de O'nun krallığı.

³^*^*Deniz olanı görüp geri çekildi,

Şeria Irmağı tersine aktı.

⁴Dağlar koç gibi,

Tepeler kuzu gibi sıçradı.

⁵Ey deniz, sana ne oldu da kaçtın?

Ey Şeria, neden tersine aktın?

⁶Ey dağlar, niçin koç gibi,

Ey tepeler, niçin kuzu gibi sıçradınız?

^7-8^*Titre, ey yeryüzü,

Kayayı havuza,

Çakmaktaşını pınara çeviren Rab'bin önünde,

Yakup'un Tanrısı'nın huzurunda.

115

115. Mezmur

(Mez.135:13-20)

¹Bizi değil, ya RAB, bizi değil,

Sevgin ve sadakatin uğruna,

Kendi adını yücelt!

²Niçin uluslar:

“Hani, nerede onların Tanrısı?” desin.

³Bizim Tanrımız göklerdedir,

Ne isterse yapar.

⁴^*Oysa onların putları altın ve gümüşten yapılmış,

İnsan elinin eseridir.

⁵Ağızları var, konuşmazlar,

Gözleri var, görmezler,

⁶Kulakları var, duymazlar,

Burunları var, koku almazlar,

⁷Elleri var, hissetmezler,

Ayakları var, yürümezler,

Boğazlarından ses çıkmaz.

⁸Onları yapan, onlara güvenen herkes

Onlar gibi olacak!

⁹Ey İsrail halkı, RAB'be güven,

O'dur yardımcınız ve kalkanınız!

¹⁰Ey Harun soyu, RAB'be güven,

O'dur yardımcınız ve kalkanınız!

¹¹Ey RAB'den korkanlar, RAB'be güvenin,

O'dur yardımcınız ve kalkanınız!

¹²RAB bizi anımsayıp kutsayacak,

İsrail halkını,

Harun soyunu kutsayacak.

¹³^*Küçük, büyük,

Kendisinden korkan herkesi kutsayacak.

¹⁴RAB sizi,

Sizi ve çocuklarınızı çoğaltsın!

¹⁵Yeri göğü yaratan RAB

Sizleri kutsasın.

¹⁶Göklerin öteleri RAB'bindir,

Ama yeryüzünü insanlara vermiştir.

¹⁷Ölüler, sessizlik diyarına inenler,

RAB'be övgüler sunmaz;

¹⁸Biziz RAB'bi öven,

Şimdiden sonsuza dek.

RAB'be övgüler sunun!

116

116. Mezmur

¹RAB'bi seviyorum,

Çünkü O feryadımı duyar.

²Bana kulak verdiği için,

Yaşadığım sürece O'na sesleneceğim.

³Ölüm iplerine dolaşmıştım,

Ölüler diyarının kâbusu yakama yapışmıştı,

Sıkıntıya, acıya gömülmüştüm.

⁴O zaman RAB'bi adıyla çağırdım,

“Aman, ya RAB, kurtar canımı!” dedim.

⁵RAB lütufkâr ve adildir,

Sevecendir Tanrımız.

⁶RAB saf insanları korur,

Tükendiğim zaman beni kurtardı.

⁷Ey canım, yine huzura kavuş,

Çünkü RAB sana iyilik etti.

⁸Sen, ya RAB, canımı ölümden,

Gözlerimi yaştan,

Ayaklarımı sürçmekten kurtardın.

⁹Yaşayanların diyarında,

RAB'bin huzurunda yürüyeceğim.

¹⁰^*İman ettim,

“Büyük acı çekiyorum” dediğim zaman bileⁿ.

¹¹Şaşkınlık içinde,

“Bütün insanlar yalancı” dedim.

¹²Ne karşılık verebilirim RAB'be,

Bana yaptığı onca iyilik için?

¹³Kurtuluş sunusu olarak kadeh kaldırıp

RAB'bi adıyla çağıracağım.

¹⁴Bütün halkının önünde,

RAB'be adadıklarımı yerine getireceğim.

¹⁵RAB'bin gözünde değerlidir^o

Sadık kullarının ölümü.

¹⁶Ya RAB, ben gerçekten senin kulunum;

Kulun, hizmetçinin oğluyum,

Sen çözdün bağlarımı.

¹⁷Ya RAB, seni adınla çağırıp

Şükran kurbanı sunacağım.

¹⁸RAB'be adadıklarımı yerine getireceğim

Bütün halkının önünde,

¹⁹RAB'bin Tapınağı'nın avlularında,

Senin orta yerinde, ey Yeruşalim!

RAB'be övgüler sunun!

117

117. Mezmur

¹^*Ey bütün uluslar, RAB'be övgüler sunun!

Ey bütün halklar, O'nu yüceltin!

²Çünkü bize beslediği sevgi büyüktür,

RAB'bin sadakati sonsuza dek sürer.

RAB'be övgüler sunun!

118

118. Mezmur

¹^*RAB'be şükredin, çünkü O iyidir,

Sevgisi sonsuzdur.

²“Sonsuzdur sevgisi!” desin İsrail halkı.

³“Sonsuzdur sevgisi!” desin Harun'un soyu.

⁴“Sonsuzdur sevgisi!” desin RAB'den korkanlar.

⁵Sıkıntı içinde RAB'be seslendim;

Yanıtladı, rahata kavuşturdu beni.

⁶^*RAB benden yana, korkmam;

İnsan bana ne yapabilir?

⁷RAB benden yana, benim yardımcım,

Benden nefret edenlerin sonuna zaferle bakacağım.

⁸RAB'be sığınmak

İnsana güvenmekten iyidir.

⁹RAB'be sığınmak

Soylulara güvenmekten iyidir.

¹⁰Bütün uluslar beni kuşattı,

RAB'bin adıyla püskürttüm onları.

¹¹Kuşattılar, sardılar beni,

RAB'bin adıyla püskürttüm onları.

¹²Arılar gibi sardılar beni,

Ama diken ateşi gibi sönüverdiler;

RAB'bin adıyla püskürttüm onları.

¹³İtilip kakıldım^ö, düşmek üzereydim,

Ama RAB yardım etti bana.

¹⁴^*RAB gücüm ve ezgimdir,

O kurtardı beni.

¹⁵Sevinç ve zafer çığlıkları

Çınlıyor doğruların çadırlarında:

“RAB'bin sağ eli güçlü işler yapar!

¹⁶RAB'bin sağ eli üstündür,

RAB'bin sağ eli güçlü işler yapar!”

¹⁷Ölmeyecek, yaşayacağım,

RAB'bin yaptıklarını duyuracağım.

¹⁸RAB beni şiddetle yola getirdi,

Ama ölüme terk etmedi.

¹⁹Açın bana adalet kapılarını,

Girip RAB'be şükredeyim.

²⁰İşte budur RAB'bin kapısı!

Doğrular girebilir oradan.

²¹Sana şükrederim, çünkü bana yanıt verdin,

Kurtarıcım oldun.

²²^*^*Yapıcıların reddettiği taş,

Köşenin baş taşı oldu.

²³RAB'bin işidir bu,

Gözümüzde harika bir iş!

²⁴Bugün RAB'bin yarattığı gündür,

Onun için sevinip coşalım!

²⁵^*Ne olur, ya RAB, kurtar bizi,

Ne olur, başarılı kıl bizi!

²⁶^*Kutsansın RAB'bin adıyla gelen!

Kutsuyoruz sizi RAB'bin evinden.

²⁷RAB Tanrı'dır, aydınlattı bizi.

İplerle bağlayın bayram kurbanını^p,

İlerleyin sunağın boynuzlarına kadar.

²⁸Tanrım sensin, şükrederim sana,

Tanrım sensin, yüceltirim seni.

²⁹RAB'be şükredin, çünkü O iyidir,

Sevgisi sonsuzdur.

119

119. Mezmur

(ALEF)^r

¹Ne mutlu yolları temiz olanlara,

RAB'bin yasasına göre yaşayanlara!

²Ne mutlu O'nun öğütlerine uyanlara,

Bütün yüreğiyle O'na yönelenlere!

³Hiç haksızlık etmezler,

O'nun yolunda yürürler.

⁴Koyduğun koşullara

Dikkatle uyulmasını buyurdun.

⁵Keşke kararlı olsam

Senin kurallarına uymakta!

⁶Hiç utanmayacağım,

Bütün buyruklarını izledikçe.

⁷Şükredeceğim sana temiz yürekle,

Adil hükümlerini öğrendikçe.

⁸Kurallarını yerine getireceğim,

Bırakma beni hiçbir zaman!

(BEYT)

⁹Genç insan yolunu nasıl temiz tutar?

Senin sözünü tutmakla.

¹⁰Bütün yüreğimle sana yöneliyorum,

İzin verme buyruklarından sapmama!

¹¹Aklımdan çıkarmam sözünü,

Sana karşı günah işlememek için.

¹²Övgüler olsun sana, ya RAB,

Bana kurallarını öğret.

¹³Ağzından çıkan bütün hükümleri

Dudaklarımla yineliyorum.

¹⁴Sevinç duyuyorum öğütlerini izlerken,

Sanki benim oluyor bütün hazineler.

¹⁵Koşullarını derin derin düşünüyorum,

Yollarını izlerken.

¹⁶Zevk alıyorum kurallarından,

Sözünü unutmayacağım.

(GİMEL)

¹⁷Ben kuluna iyilik et ki yaşayayım,

Sözüne uyayım.

¹⁸Gözlerimi aç,

Yasandaki harikaları göreyim.

¹⁹Garibim bu dünyada,

Buyruklarını benden gizleme!

²⁰İçim tükeniyor,

Her an hükümlerini özlemekten.

²¹Buyruklarından sapan

Lanetli küstahları azarlarsın.

²²Uzaklaştır benden küçümsemeleri, hakaretleri,

Çünkü öğütlerini tutuyorum.

²³Önderler toplanıp beni kötüleseler bile,

Ben kulun senin kurallarını derin derin düşüneceğim.

²⁴Öğütlerin benim zevkimdir,

Bana akıl verirler.

(DALET)

²⁵Toza toprağa serildim,

Sözün uyarınca yaşam ver bana.

²⁶Yaptıklarımı açıkladım, beni yanıtladın;

Kurallarını öğret bana!

²⁷Koşullarını anlamamı sağla ki,

Harikalarının üzerinde düşüneyim.

²⁸İçim eriyor kederden,

Sözün uyarınca güçlendir beni!

²⁹Yalan yoldan uzaklaştır,

Yasan uyarınca lütfet bana.

³⁰Ben sadakat yolunu seçtim,

Hükümlerini uygun gördüm.

³¹Öğütlerine dört elle sarıldım, ya RAB,

Utandırma beni!

³²İçime huzur verdiğin için

Buyrukların doğrultusunda koşacağım.

(HE)

³³Kurallarını nasıl izleyeceğimi öğret bana, ya RAB,

Öyle ki, onları sonuna kadar izleyeyim.

³⁴Anlamamı sağla, yasana uyayım,

Bütün yüreğimle onu yerine getireyim.

³⁵Buyrukların doğrultusunda yol göster bana,

Çünkü yolundan zevk alırım.

³⁶Yüreğimi haksız kazanca değil,

Kendi öğütlerine yönelt.

³⁷Gözlerimi boş şeylerden^s çevir,

Beni kendi yolunda yaşat.

³⁸Senden korkulması için

Ben kuluna verdiğin sözü yerine getir.

³⁹Korktuğum hakaretten uzak tut beni,

Çünkü senin ilkelerin iyidir.

⁴⁰Çok özlüyorum senin koşullarını!

Beni doğruluğunun içinde yaşat!

(VAV)

⁴¹Bana sevgini göster, ya RAB,

Sözün uyarınca kurtar beni!

⁴²O zaman beni aşağılayanlara

Gereken yanıtı verebilirim,

Çünkü senin sözüne güvenirim.

⁴³Gerçeğini ağzımdan düşürme,

Çünkü senin hükümlerine umut bağladım.

⁴⁴Yasana sürekli,

Sonsuza dek uyacağım.

⁴⁵Özgürce yürüyeceğim,

Çünkü senin koşullarına yöneldim ben.

⁴⁶Kralların önünde senin öğütlerinden söz edecek,

Utanç duymayacağım.

⁴⁷Senin buyruklarından zevk alıyor,

Onları seviyorum.

⁴⁸Saygı ve sevgi duyuyorum buyruklarına,

Derin derin düşünüyorum kurallarını.

(ZAYİN)

⁴⁹Kuluna verdiğin sözü anımsa,

Bununla umut verdin bana.

⁵⁰Acı çektiğimde beni avutan budur,

Sözün bana yaşam verir.

⁵¹Çok eğlendiler küstahlar benimle,

Yine de yasandan şaşmadım.

⁵²Geçmişte verdiğin hükümleri anımsayınca,

Avundum, ya RAB.

⁵³Çileden çıkıyorum,

Yasanı terk eden kötüler yüzünden.

⁵⁴Senin kurallarındır ezgilerimin konusu,

Konuk olduğum bu dünyada.

⁵⁵Gece adını anarım, ya RAB,

Yasana uyarım.

⁵⁶Tek yaptığım,

Senin koşullarına uymak.

(HET)

⁵⁷Benim payıma düşen sensin, ya RAB,

Sözlerini yerine getireceğim, dedim.

⁵⁸Bütün yüreğimle sana yakardım.

Lütfet bana, sözün uyarınca.

⁵⁹Tuttuğum yolları düşündüm,

Senin öğütlerine göre adım attım.

⁶⁰Buyruklarına uymak için

Elimi çabuk tuttum, oyalanmadım.

⁶¹Kötülerin ipleri beni sardı,

Yasanı unutmadım.

⁶²Doğru hükümlerin için

Gece yarısı kalkıp sana şükrederim.

⁶³Dostuyum bütün senden korkanların,

Koşullarına uyanların.

⁶⁴Yeryüzü sevginle dolu, ya RAB,

Kurallarını öğret bana!

(TET)

⁶⁵Ya RAB, iyilik ettin kuluna,

Sözünü tuttun.

⁶⁶Bana sağduyu ve bilgi ver,

Çünkü inanıyorum buyruklarına.

⁶⁷Acı çekmeden önce yoldan sapardım,

Ama şimdi sözüne uyuyorum.

⁶⁸Sen iyisin, iyilik edersin;

Bana kurallarını öğret.

⁶⁹Küstahlar yalanlarla beni lekeledi,

Ama ben bütün yüreğimle senin koşullarına uyarım.

⁷⁰Onların yüreği yağ bağladı,

Bense zevk alırım yasandan.

⁷¹İyi oldu acı çekmem;

Çünkü kurallarını öğreniyorum.

⁷²Ağzından çıkan yasa benim için

Binlerce altın ve gümüşten daha değerlidir.

(YOD)

⁷³Senin ellerin beni yarattı, biçimlendirdi.

Anlamamı sağla ki buyruklarını öğreneyim.

⁷⁴Senden korkanlar beni görünce sevinsin,

Çünkü senin sözüne umut bağladım.

⁷⁵Biliyorum, ya RAB, hükümlerin adildir;

Bana acı çektirirken bile sadıksın.

⁷⁶Ben kuluna verdiğin söz uyarınca,

Sevgin beni avutsun.

⁷⁷Sevecenlik göster bana, yaşayayım,

Çünkü yasandan zevk alıyorum.

⁷⁸Utansın küstahlar beni yalan yere suçladıkları için.

Bense senin koşullarını düşünüyorum.

⁷⁹Bana dönsün senden korkanlar,

Öğütlerini bilenler.

⁸⁰Yüreğim kusursuz uysun kurallarına,

Öyle ki, utanç duymayayım.

(KAF)

⁸¹İçim tükeniyor senin kurtarışını özlerken,

Senin sözüne umut bağladım ben.

⁸²Gözümün feri sönüyor söz verdiklerini beklemekten,

“Ne zaman avutacaksın beni?” diye soruyorum.

⁸³Dumandan kararmış tuluma döndüm,

Yine de unutmuyorum kurallarını.

⁸⁴Daha ne kadar bekleyecek kulun?

Ne zaman yargılayacaksın bana zulmedenleri?

⁸⁵Çukur kazdılar benim için

Yasana uymayan küstahlar.

⁸⁶Bütün buyrukların güvenilirdir;

Haksız yere zulmediyorlar, yardım et bana!

⁸⁷Nerdeyse sileceklerdi beni yeryüzünden,

Ama ben senin koşullarından ayrılmadım.

⁸⁸Koru canımı sevgin uyarınca,

Tutayım ağzından çıkan öğütleri.

(LAMET)

⁸⁹Ya RAB, sözün

Göklerde sonsuza dek duruyor.

⁹⁰Sadakatin kuşaklar boyu sürüyor,

Kurduğun yeryüzü sapasağlam duruyor.

⁹¹Bugün hükümlerin uyarınca ayakta duran her şey

Sana kulluk ediyor.

⁹²Eğer yasan zevk kaynağım olmasaydı,

Çektiğim acılardan yok olurdum.

⁹³Koşullarını asla unutmayacağım,

Çünkü onlarla bana yaşam verdin.

⁹⁴Kurtar beni, çünkü seninim,

Senin koşullarına yöneldim.

⁹⁵Kötüler beni yok etmeyi beklerken,

Ben senin öğütlerini inceliyorum.

⁹⁶Kusursuz olan her şeyin bir sonu olduğunu gördüm,

Ama senin buyruğun sınır tanımaz.

(MEM)

⁹⁷Ne kadar severim yasanı!

Bütün gün düşünürüm onun üzerinde.

⁹⁸Buyrukların beni düşmanlarımdan bilge kılar,

Çünkü her zaman aklımdadır onlar.

⁹⁹Bütün öğretmenlerimden daha akıllıyım,

Çünkü öğütlerin üzerinde düşünüyorum.

¹⁰⁰Yaşlılardan daha bilgeyim,

Çünkü senin koşullarına uyuyorum.

¹⁰¹Sakınırım her kötü yoldan,

Senin sözünü tutmak için.

¹⁰²Ayrılmam hükümlerinden,

Çünkü bana sen öğrettin.

¹⁰³Ne tatlı geliyor verdiğin sözler damağıma,

Baldan tatlı geliyor ağzıma!

¹⁰⁴Senin koşullarına uymakla bilgelik kazanıyorum,

Bu yüzden nefret ediyorum her yanlış yoldan.

(NUN)

¹⁰⁵Sözün adımlarım için çıra,

Yolum için ışıktır.

¹⁰⁶Adil hükümlerini izleyeceğime ant içtim,

Andımı tutacağım.

¹⁰⁷Çok sıkıntı çektim, ya RAB;

Koru hayatımı sözün uyarınca.

¹⁰⁸Ağzımdan çıkan içten övgüleri

Kabul et, ya RAB,

Bana hükümlerini öğret.

¹⁰⁹Hayatım her an tehlikede,

Yine de unutmam yasanı.

¹¹⁰Kötüler tuzak kurdu bana,

Yine de sapmadım senin koşullarından.

¹¹¹Öğütlerin sonsuza dek mirasımdır,

Yüreğimin sevincidir onlar.

¹¹²Kararlıyım

Sonuna kadar senin kurallarına uymaya.

(SAMEK)

¹¹³Döneklerden tiksinir,

Senin yasanı severim.

¹¹⁴Sığınağım ve kalkanım sensin,

Senin sözüne umut bağlarım.

¹¹⁵Ey kötüler, benden uzak durun,

Tanrım'ın buyruklarını yerine getireyim.

¹¹⁶Sözün uyarınca destek ol bana, yaşam bulayım;

Umudumu boşa çıkarma!

¹¹⁷Sıkı tut beni, kurtulayım,

Her zaman kurallarını dikkate alayım.

¹¹⁸Kurallarından sapan herkesi reddedersin,

Çünkü onların hileleri boştur.

¹¹⁹Dünyadaki kötüleri cüruf gibi atarsın,

Bu yüzden severim senin öğütlerini.

¹²⁰Bedenim ürperiyor dehşetinden,

Korkuyorum hükümlerinden.

(AYİN)

¹²¹Adil ve doğru olanı yaptım,

Gaddarların eline bırakma beni!

¹²²Güven altına al kulunun mutluluğunu,

Baskı yapmasın bana küstahlar.

¹²³Gözümün feri sönüyor,

Beni kurtarmanı,

Adil sözünü yerine getirmeni beklemekten.

¹²⁴Kuluna sevgin uyarınca davran,

Bana kurallarını öğret.

¹²⁵Ben senin kulunum, bana akıl ver ki,

Öğütlerini anlayabileyim.

¹²⁶Ya RAB, harekete geçmenin zamanıdır,

Yasanı çiğniyorlar.

¹²⁷Bu yüzden senin buyruklarını,

Altından, saf altından daha çok seviyorum;

¹²⁸Koyduğun koşulların hepsini doğru buluyorum,

Her yanlış yoldan tiksiniyorum.

(PE)

¹²⁹Harika öğütlerin var,

Bu yüzden onlara candan uyuyorum.

¹³⁰Sözlerinin açıklanışı aydınlık saçar,

Saf insanlara akıl verir.

¹³¹Ağzım açık, soluk soluğayım,

Çünkü buyruklarını özlüyorum.

¹³²Bana lütufla bak,

Adını sevenlere her zaman yaptığın gibi.

¹³³Adımlarımı pekiştir verdiğin söz uyarınca,

Hiçbir suç bana egemen olmasın.

¹³⁴Kurtar beni insan baskısından,

Koşullarına uyabileyim.

¹³⁵Yüzün aydınlık saçsın kulunun üzerine,

Kurallarını öğret bana.

¹³⁶Oluk oluk yaş akıyor gözlerimden,

Çünkü uymuyorlar yasana.

(SADE)

¹³⁷Sen adilsin, ya RAB,

Hükümlerin doğrudur.

¹³⁸Buyurduğun öğütler doğru

Ve tam güvenilirdir.

¹³⁹Gayretim beni tüketti,

Çünkü düşmanlarım unuttu senin sözlerini.

¹⁴⁰Sözün çok güvenilirdir,

Kulun onu sever.

¹⁴¹Önemsiz ve horlanan biriyim ben,

Ama koşullarını unutmuyorum.

¹⁴²Adaletin sonsuza dek doğrudur,

Yasan gerçektir.

¹⁴³Sıkıntıya, darlığa düştüm,

Ama buyrukların benim zevkimdir.

¹⁴⁴Öğütlerin sonsuza dek doğrudur;

Bana akıl ver ki, yaşayayım.

(KOF)

¹⁴⁵Bütün yüreğimle haykırıyorum,

Yanıtla beni, ya RAB!

Senin kurallarına uyacağım.

¹⁴⁶Sana sesleniyorum,

Kurtar beni,

Öğütlerine uyayım.

¹⁴⁷Gün doğmadan kalkıp yardım dilerim,

Senin sözüne umut bağladım.

¹⁴⁸Verdiğin söz üzerinde düşüneyim diye,

Gece boyunca uyku girmiyor gözüme.

¹⁴⁹Sevgin uyarınca sesime kulak ver,

Hükümlerin uyarınca, ya RAB, yaşam ver bana!

¹⁵⁰Yaklaşıyor kötülük ardınca koşanlar,

Yasandan uzaklaşıyorlar.

¹⁵¹Oysa sen yakınsın, ya RAB,

Bütün buyrukların gerçektir.

¹⁵²Çoktan beri anladım

Öğütlerini sonsuza dek verdiğini.

(REŞ)

¹⁵³Çektiğim sıkıntıyı gör, kurtar beni,

Çünkü yasanı unutmadım.

¹⁵⁴Davamı savun, özgür kıl beni,

Sözün uyarınca koru canımı.

¹⁵⁵Kurtuluş kötülerden uzaktır,

Çünkü senin kurallarına yönelmiyorlar.

¹⁵⁶Çok sevecensin, ya RAB,

Hükümlerin uyarınca koru canımı.

¹⁵⁷Bana zulmedenler, düşmanlarım çok,

Yine de sapmadım senin öğütlerinden.

¹⁵⁸Tiksinerek bakıyorum hainlere,

Çünkü uymuyorlar senin sözüne.

¹⁵⁹Bak, ne kadar seviyorum koşullarını,

Sevgin uyarınca, ya RAB, koru canımı.

¹⁶⁰Sözlerinin temeli gerçektir,

Doğru hükümlerinin tümü sonsuza dek sürecektir.

(SİN ve ŞİN)

¹⁶¹Yok yere zulmediyor bana önderler,

Oysa yüreğim senin sözünle titrer.

¹⁶²Ganimet bulan biri gibi

Verdiğin sözlerde sevinç bulurum.

¹⁶³Tiksinir, iğrenirim yalandan,

Ama senin yasanı severim.

¹⁶⁴Doğru hükümlerin için

Seni günde yedi kez överim.

¹⁶⁵Yasanı sevenler büyük esenlik bulur,

Hiçbir şey sendeletmez onları.

¹⁶⁶Ya RAB, kurtarışına umut bağlar,

Buyruklarını yerine getiririm.

¹⁶⁷Öğütlerine candan uyar,

Onları çok severim.

¹⁶⁸Öğütlerini, koşullarını uygularım,

Çünkü bütün davranışlarımı görürsün sen.

(TAV)

¹⁶⁹Feryadım sana erişsin, ya RAB,

Sözün uyarınca akıl ver bana!

¹⁷⁰Yalvarışım sana ulaşsın;

Verdiğin söz uyarınca kurtar beni!

¹⁷¹Dudaklarımdan övgüler aksın,

Çünkü bana kurallarını öğretiyorsun.

¹⁷²Dilimde sözün ezgilere dönüşsün,

Çünkü bütün buyrukların doğrudur.

¹⁷³Elin bana yardıma hazır olsun,

Çünkü senin koşullarını seçtim ben.

¹⁷⁴Kurtarışını özlüyorum, ya RAB,

Yasan zevk kaynağımdır.

¹⁷⁵Beni yaşat ki, sana övgüler sunayım,

Hükümlerin bana yardımcı olsun.

¹⁷⁶Kaybolmuş koyun gibi avare dolaşıyordum;

Kulunu ara,

Çünkü buyruklarını unutmadım ben.

120

120. Mezmur

Hac ilahisi^ş

¹Sıkıntıya düşünce RAB'be seslendim;

Yanıtladı beni.

²Ya RAB, kurtar canımı yalancı dudaklardan,

Aldatıcı dillerden!

³Ey aldatıcı dil,

RAB ne verecek sana,

Daha ne verecek?

⁴Yiğidin sivri oklarıyla

Retem çalısından alevli korlar!

⁵Vay bana, Meşek'te garip kaldım sanki,

Kedar çadırları arasında oturdum.

⁶Fazla kaldım

Barıştan nefret edenler arasında.

⁷Ben barış yanlısıyım,

Ama söze başladığımda,

Onlar savaşa kalkıyor!

121

121. Mezmur

Hac ilahisi

¹Gözlerimi dağlara kaldırıyorum,

Nereden yardım gelecek?

²Yeri göğü yaratan

RAB'den gelecek yardım.

³O ayaklarının kaymasına izin vermez,

Seni koruyan uyuklamaz.

⁴İsrail'in koruyucusu ne uyur ne uyuklar.

⁵Senin koruyucun RAB'dir,

O sağ yanında sana gölgedir.

⁶Gündüz güneş,

Gece ay sana zarar vermez.

⁷RAB her kötülükten seni korur,

Esirger canını.

⁸Şimdiden sonsuza dek

RAB koruyacak gidişini, gelişini.

122

122. Mezmur

Davut'un hac ilahisi

¹Bana: “RAB'bin evine gidelim” dendikçe

Sevinirim.

²Ayaklarımız senin kapılarında,

Ey Yeruşalim!

³Bitişik nizamda kurulmuş bir kenttir

Yeruşalim!

⁴Oymaklar çıkar oraya, RAB'bin oymakları,

İsrail'e verilen öğüt uyarınca,

RAB'bin adına şükretmek için.

⁵Çünkü orada yargı tahtları,

Davut soyunun tahtları kurulmuştur.

⁶Esenlik dileyin Yeruşalim'e:

“Huzur bulsun seni sevenler!

⁷Surlarına esenlik,

Saraylarına huzur egemen olsun!”

⁸Kardeşlerim, dostlarım için,

“Esenlik olsun sana!” derim.

⁹Tanrımız RAB'bin evi için

İyilik dilerim sana.

123

123. Mezmur

Hac ilahisi

¹Gözlerimi sana kaldırıyorum,

Ey göklerde taht kuran!

²Nasıl kulların gözleri efendilerinin,

Hizmetçinin gözleri hanımının eline bakarsa,

Bizim gözlerimiz de RAB Tanrımız'a öyle bakar,

O bize acıyıncaya dek.

³Acı bize, ya RAB, acı;

Gördüğümüz hakaret yeter de artar.

⁴Rahat yaşayanların alayları,

Küstahların hakareti

Canımıza yetti.

124

124. Mezmur

Davut'un hac ilahisi

¹RAB bizden yana olmasaydı,

Desin şimdi İsrail:

²RAB bizden yana olmasaydı,

İnsanlar bize saldırdığında,

³Diri diri yutarlardı bizi,

Öfkeleri bize karşı alevlenince.

⁴Sular silip süpürürdü bizleri,

Seller geçerdi üzerimizden.

⁵Kabaran sular

Aşardı başımızdan.

⁶Övgüler olsun

Bizi onların ağzına yem etmeyen RAB'be!

⁷Bir kuş gibi

Kurtuldu canımız avcının tuzağından,

Kırıldı tuzak, kurtulduk.

⁸Yeri göğü yaratan

RAB'bin adı yardımcımızdır.

125

125. Mezmur

Hac ilahisi

¹RAB'be güvenenler Siyon Dağı'na benzer,

Sarsılmaz, sonsuza dek durur.

²Dağlar Yeruşalim'i nasıl kuşatmışsa,

RAB de halkını öyle kuşatmıştır,

Şimdiden sonsuza dek.

³Kalmayacak kötülerin asası,

Doğruların payına düşen toprakta,

Yoksa doğrular haksızlığa el uzatabilir.

⁴İyilik et, ya RAB,

İyilere, yüreği temiz olanlara.

⁵Ama kendi halkından eğri yollara sapanları,

RAB kötü uluslarla birlikte kovacak.

İsrail'e esenlik olsun!

126

126. Mezmur

Hac ilahisi

¹RAB sürgünleri Siyon'a geri getirince^t,

Rüya gibi geldi bize.

²Ağzımız gülüşlerle,

Dilimiz sevinç çığlıklarıyla doldu.

“RAB onlar için büyük işler yaptı”

Diye konuşuldu uluslar arasında.

³RAB bizim için büyük işler yaptı,

Sevinç doldu içimiz.

⁴Ya RAB, eski gönencimize kavuştur bizi,

Negev'de suya kavuşan vadiler gibi.

⁵Gözyaşları içinde ekenler,

Sevinç çığlıklarıyla biçecek;

⁶Ağlayarak tohum çuvalını taşıyıp dolaşan,

Sevinç çığlıkları atarak demetlerle dönecek.

127

127. Mezmur

Süleyman'ın hac ilahisi

¹Evi RAB yapmazsa,

Yapıcılar boşuna didinir.

Kenti RAB korumazsa,

Bekçi boşuna bekler.

²Boşuna erken kalkıp

Geç yatıyorsunuz.

Ey zahmetle kazanılan ekmeği yiyenler,

RAB sevdiklerinin rahat uyumasını sağlar.

³Çocuklar RAB'bin verdiği bir armağandır,

Rahmin ürünü bir ödüldür.

⁴Yiğidin elinde nasılsa oklar,

Öyledir gençlikte doğan çocuklar.

⁵Ne mutlu ok kılıfı onlarla dolu insana!

Kent kapısında^u hasımlarıyla tartışırken

Utanç duymayacaklar.

128

128. Mezmur

Hac ilahisi

¹Ne mutlu RAB'den korkana,

O'nun yolunda yürüyene!

²Emeğinin ürününü yiyeceksin,

Mutlu ve başarılı olacaksın.

³Eşin evinde verimli bir asma gibi olacak;

Çocukların zeytin filizleri gibi sofranın çevresinde.

⁴İşte RAB'den korkan kişi

Böyle kutsanacak.

⁵RAB seni Siyon'dan kutsasın!

Yeruşalim'in gönencini göresin,

Bütün yaşamın boyunca!

⁶Çocuklarının çocuklarını göresin!

İsrail'e esenlik olsun!

129

129. Mezmur

Hac ilahisi

¹Gençliğimden beri bana sık sık saldırdılar;

Şimdi söylesin İsrail:

²“Gençliğimden beri bana sık sık saldırdılar,

Ama yenemediler beni.

³Çiftçiler saban sürdüler sırtımda,

Upuzun iz bıraktılar.”

⁴Ama RAB adildir,

Kesti kötülerin bağlarını.

⁵Siyon'dan nefret eden herkes

Utanç içinde geri çekilsin.

⁶Damlardaki ota,

Büyümeden kuruyan ota dönsünler.

⁷Orakçı avucunu,

Demetçi kucağını dolduramaz onunla.

⁸Yoldan geçenler de,

“RAB sizi kutsasın,

RAB'bin adıyla sizi kutsarız” demezler.

130

130. Mezmur

Hac ilahisi

¹Derinliklerden sana sesleniyorum, ya RAB,

²Sesimi işit, ya Rab,

Yalvarışıma iyi kulak ver!

³Ya RAB, sen suçların hesabını tutsan,

Kim ayakta kalabilir, ya Rab?

⁴Ama sen bağışlayıcısın,

Öyle ki senden korkulsun.

⁵RAB'bi gözlüyorum,

Canım RAB'bi gözlüyor,

Umut bağlıyorum O'nun sözüne.

⁶Sabahı gözleyenlerden,

Evet, sabahı gözleyenlerden daha çok,

Canım Rab'bi gözlüyor.

⁷Ey İsrail, RAB'be umut bağla!

Çünkü RAB'de sevgi,

Tam kurtuluş vardır.

⁸^*İsrail'i bütün suçlarından

Fidyeyle O kurtaracaktır.

131

131. Mezmur

Davut'un hac ilahisi

¹Ya RAB, yüreğimde gurur yok,

Gözüm yükseklerde değil.

Büyük işlerle,

Kendimi aşan harika işlerle uğraşmıyorum.

²Tersine, ana kucağında sütten kesilmiş çocuk gibi,

Kendimi yatıştırıp huzur buldum,

Sütten kesilmiş çocuğa döndüm.

³Ey İsrail, RAB'be umut bağla

Şimdiden sonsuza dek!

132

132. Mezmur

(2Ta.6:41-42)

Hac ilahisi

^1-2Ya RAB, Davut'un hatırı için,

Çektiği bütün zorlukları,

Sana nasıl ant içtiğini,

Yakup'un güçlü Tanrısı'na adak adadığını anımsa:

³“Evime gitmeyeceğim,

Yatağıma uzanmayacağım,

⁴Gözlerime uyku girmeyecek,

Göz kapaklarım kapanmayacak,

⁵RAB'be bir yer,

Yakup'un güçlü Tanrısı'na bir konut buluncaya dek.”

⁶^*Antlaşma Sandığı'nın* Efrata'da olduğunu duyduk,

Onu Yaar kırlarında bulduk.

⁷“RAB'bin konutuna gidelim,

Ayağının taburesi önünde tapınalım” dedik.

⁸Çık, ya RAB, yaşayacağın yere,

Gücünü simgeleyen sandıkla birlikte.

⁹Kâhinlerin doğruluğu kuşansın,

Sadık kulların sevinç çığlıkları atsın.

¹⁰Kulun Davut'un hatırı için,

Meshettiğin* krala yüz çevirme.

¹¹^*RAB Davut'a kesin ant içti,

Andından dönmez:

“Senin soyundan birini tahtına oturtacağım.

¹²Eğer oğulların antlaşmama,

Vereceğim öğütlere uyarlarsa,

Onların oğulları da sonsuza dek

Senin tahtına oturacak.”

¹³Çünkü RAB Siyon'u seçti,

Onu konut edinmek istedi.

¹⁴“Sonsuza dek yaşayacağım yer budur” dedi,

“Burada oturacağım, çünkü bunu kendim istedim.

¹⁵Çok bereketli kılacağım erzağını,

Yiyecekle doyuracağım yoksullarını.

¹⁶Kurtuluşla donatacağım kâhinlerini;

Hep sevinç ezgileri söyleyecek sadık kulları.

¹⁷^*Burada Davut soyundan güçlü bir kral çıkaracağım,

Meshettiğim kralın soyunu

Işık olarak sürdüreceğim.

¹⁸Düşmanlarını utanca bürüyeceğim,

Ama onun başındaki taç parıldayacak.”

133

133. Mezmur

Davut'un hac ilahisi

¹Ne iyi, ne güzeldir,

Birlik içinde kardeşçe yaşamak!

²Başa sürülen değerli yağ gibi,

Sakaldan, Harun'un sakalından

Kaftanının yakasına dek inen yağ gibi.

³Hermon Dağı'na yağan çiy

Siyon dağlarına yağıyor sanki.

Çünkü RAB orada bereketi,

Sonsuz yaşamı buyurdu.

134

134. Mezmur

Hac ilahisi

¹Ey sizler, RAB'bin bütün kulları,

RAB'bin Tapınağı'nda gece hizmet edenler,

O'na övgüler sunun!

²Ellerinizi kutsal yere doğru kaldırıp

RAB'be övgüler sunun!

³Yeri göğü yaratan

RAB kutsasın sizi Siyon'dan.

135

135. Mezmur

(Mez.115:4-11)

^1-2RAB'be övgüler sunun!

RAB'bin adına övgüler sunun,

Ey RAB'bin kulları!

Ey sizler, RAB'bin Tapınağı'nda,

Tanrımız'ın Tapınağı'nın avlularında hizmet edenler,

Övgüler sunun!

³RAB'be övgüler sunun,

Çünkü RAB iyidir.

Adını ilahilerle övün,

Çünkü hoştur bu.

⁴RAB kendine Yakup soyunu,

Öz halkı olarak İsrail'i seçti.

⁵Biliyorum, RAB büyüktür,

Rabbimiz bütün ilahlardan üstündür.

⁶RAB ne isterse yapar,

Göklerde, yeryüzünde,

Denizlerde, bütün derinliklerde.

⁷^*Yeryüzünün dört bucağından bulutlar yükseltir,

Yağmur için şimşek çaktırır,

Ambarlarından rüzgar estirir.

⁸İnsanlardan hayvanlara dek

Mısır'da ilk doğanları öldürdü.

⁹Ey Mısır, senin orta yerinde,

Firavunla bütün görevlilerine

Belirtiler, şaşılası işler gösterdi.

¹⁰Birçok ulusu bozguna uğrattı,

Güçlü kralları öldürdü:

¹¹Amorlu kral Sihon'u,

Başan Kralı Og'u,

Bütün Kenan krallarını.

¹²Topraklarını mülk,

Evet, mülk olarak halkı İsrail'e verdi.

¹³Ya RAB, adın sonsuza dek sürecek,

Bütün kuşaklar seni anacak.

¹⁴RAB halkını haklı çıkarır,

Kullarına acır.

¹⁵^*Ulusların putları altın ve gümüşten yapılmış,

İnsan elinin eseridir.

¹⁶Ağızları var, konuşmazlar,

Gözleri var, görmezler,

¹⁷Kulakları var, duymazlar,

Soluk alıp vermezler.

¹⁸Onları yapan, onlara güvenen herkes

Onlar gibi olacak!

¹⁹Ey İsrail halkı, RAB'be övgüler sun!

Ey Harun soyu, RAB'be övgüler sun!

²⁰Ey Levi soyu, RAB'be övgüler sun!

RAB'be övgüler sunun, ey RAB'den korkanlar!

²¹Yeruşalim'de oturan RAB'be

Siyon'dan övgüler sunulsun!

RAB'be övgüler sunun!

136

136. Mezmur

¹^*Şükredin RAB'be, çünkü O iyidir,

Sevgisi sonsuzdur;

²Şükredin tanrılar Tanrısı'na,

Sevgisi sonsuzdur;

³Şükredin rabler Rabbi'ne,

Sevgisi sonsuzdur;

⁴Büyük harikalar yapan tek varlığa,

Sevgisi sonsuzdur;

⁵^*Gökleri bilgece yaratana,

Sevgisi sonsuzdur;

⁶^*Yeri sular üzerine yayana,

Sevgisi sonsuzdur;

⁷^*Büyük ışıklar yaratana,

Sevgisi sonsuzdur;

⁸Gündüze egemen olsun diye güneşi,

Sevgisi sonsuzdur;

⁹Geceye egemen olsun diye ayı ve yıldızları yaratana,

Sevgisi sonsuzdur;

¹⁰^*Mısır'da ilk doğanları öldürene,

Sevgisi sonsuzdur;

^11-12^*Güçlü eli, kudretli koluyla

Sevgisi sonsuzdur;

İsrail'i Mısır'dan çıkarana,

Sevgisi sonsuzdur;

¹³^*Kamış Denizi'ni* ikiye bölene,

Sevgisi sonsuzdur;

¹⁴İsrail'i ortasından geçirene,

Sevgisi sonsuzdur;

¹⁵Firavunla ordusunu Kamış Denizi'ne dökene,

Sevgisi sonsuzdur;

¹⁶Kendi halkını çölde yürütene,

Sevgisi sonsuzdur;

¹⁷Büyük kralları vurana,

Sevgisi sonsuzdur;

¹⁸Güçlü kralları öldürene,

Sevgisi sonsuzdur;

¹⁹^*Amorlu kral Sihon'u,

Sevgisi sonsuzdur;

²⁰^*Başan Kralı Og'u öldürene,

Sevgisi sonsuzdur;

^21-22Topraklarını mülk olarak,

Sevgisi sonsuzdur;

Kulu İsrail'e mülk verene,

Sevgisi sonsuzdur;

²³Düşkün günlerimizde bizi anımsayana,

Sevgisi sonsuzdur;

²⁴Düşmanlarımızdan bizi kurtarana,

Sevgisi sonsuzdur;

²⁵Bütün canlılara yiyecek verene,

Sevgisi sonsuzdur;

²⁶Şükredin Göklerin Tanrısı'na,

Sevgisi sonsuzdur.

137

137. Mezmur

¹Babil ırmakları kıyısında oturup

Siyon'u andıkça ağladık;

²Çevredeki kavaklara

Lirlerimizi astık.

³Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler,

Bize zulmedenler bizden şenlik istiyor,

“Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!” diyorlardı.

⁴Nasıl okuyabiliriz RAB'bin ezgisini

El toprağında?

⁵Ey Yeruşalim, seni unutursam,

Sağ elim kurusun.

⁶Seni anmaz,

Yeruşalim'i en büyük sevincimden üstün tutmazsam,

Dilim damağıma yapışsın!

⁷Yeruşalim'in düştüğü gün,

“Yıkın onu, yıkın temellerine kadar!”

Diyen Edomlular'ın tavrını anımsa, ya RAB.

⁸^*Ey sen, yıkılası Babil kızı,

Bize yaptıklarını

Sana ödetecek olana ne mutlu!

⁹Ne mutlu senin yavrularını tutup

Kayalarda parçalayacak insana!

138

138. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹Bütün yüreğimle sana şükrederim, ya RAB,

İlahlar önünde seni ilahilerle överim.

²Kutsal tapınağına doğru eğilir,

Adına şükrederim,

Sevgin, sadakatin için.

Çünkü adını ve sözünü her şeyden üstün tuttun.

³Seslendiğim gün bana yanıt verdin,

İçime güç koydun, beni yüreklendirdin.

⁴Şükretsin sana, ya RAB, yeryüzü krallarının tümü,

Çünkü ağzından çıkan sözleri işittiler.

⁵Yaptığın işleri ezgilerle övsünler, ya RAB,

Çünkü çok yücesin.

⁶RAB yüksekse de,

Alçakgönüllüleri gözetir,

Küstahları uzaktan tanır.

⁷Sıkıntıya düşersem, canımı korur,

Düşmanlarımın öfkesine karşı el kaldırırsın,

Sağ elin beni kurtarır.

⁸Ya RAB, her şeyi yaparsın benim için.

Sevgin sonsuzdur, ya RAB,

Elinin eserini bırakma!

139

139. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹Ya RAB, sınayıp tanıdın beni.

²Oturup kalkışımı bilirsin,

Niyetimi uzaktan anlarsın.

³Gittiğim yolu, yattığım yeri inceden inceye elersin,

Bütün yaptıklarımdan haberin var.

⁴Daha sözü ağzıma almadan,

Söyleyeceğim her şeyi bilirsin, ya RAB.

⁵Beni çepeçevre kuşattın,

Elini üzerime koydun.

⁶Kaldıramam böylesi bir bilgiyi,

Başa çıkamam, erişemem.

⁷Nereye gidebilirim senin Ruhun'dan,

Nereye kaçabilirim huzurundan?

⁸Göklere çıksam, oradasın,

Ölüler diyarına yatak sersem, yine oradasın.

⁹Seherin kanatlarını alıp uçsam,

Denizin ötesine konsam,

¹⁰Orada bile elin yol gösterir bana,

Sağ elin tutar beni.

¹¹Desem ki, “Karanlık beni kaplasın,

Çevremdeki aydınlık geceye dönsün.”

¹²Karanlık bile karanlık sayılmaz senin için,

Gece, gündüz gibi ışıldar,

Karanlıkla aydınlık birdir senin için.

¹³İç varlığımı sen yarattın,

Annemin rahminde beni sen ördün.

¹⁴Sana övgüler sunarım,

Çünkü müthiş ve harika yaratılmışım.

Ne harika işlerin var!

Bunu çok iyi bilirim.

¹⁵Gizli yerde yaratıldığımda,

Yerin derinliklerinde örüldüğümde,

Bedenim senden gizli değildi.

¹⁶Henüz döl yatağındayken gözlerin gördü beni;

Bana ayrılan günlerin hiçbiri gelmeden,

Hepsi senin kitabına yazılmıştı.

¹⁷Hakkımdaki düşüncelerin ne değerli, ey Tanrı,

Sayıları ne çok!

¹⁸Kum tanelerinden fazladır saymaya kalksam.

Uyanıyorum, hâlâ seninleyim.

¹⁹Ey Tanrı, keşke kötüleri öldürsen!

Ey eli kanlı insanlar, uzaklaşın benden!

²⁰Çünkü senin için kötü konuşuyorlar,

Adını kötüye kullanıyor düşmanların.

²¹Ya RAB, nasıl tiksinmem senden tiksinenlerden?

Nasıl iğrenmem sana başkaldıranlardan?

²²Onlardan tümüyle nefret ediyor,

Onları düşman sayıyorum.

²³Ey Tanrı, yokla beni, tanı yüreğimi,

Sına beni, öğren kaygılarımı.

²⁴Bak, seni gücendiren bir yönüm var mı,

Öncülük et bana sonsuz yaşam yolunda!

140

140. Mezmur

Müzik şefi için - Davut'un mezmuru

¹Ya RAB, kurtar beni kötü insandan,

Koru beni zorbadan.

²Onlar yüreklerinde kötülük tasarlar,

Savaşı sürekli körükler,

³^*Yılan gibi dillerini bilerler,

Engerek zehiri var dudaklarının altında. Sela*

⁴Ya RAB, sakın beni kötünün elinden,

Koru beni zorbadan;

Bana çelme takmayı tasarlıyorlar.

⁵Küstahlar benim için tuzak kurdu,

Haydutlar ağ gerdi;

Yol kenarına kapan koydular benim için. Sela

⁶Sana diyorum, ya RAB: “Tanrım sensin.”

Yalvarışıma kulak ver, ya RAB.

⁷Ey Egemen RAB, güçlü kurtarıcım,

Savaş gününde başımı korudun.

⁸Kötülerin dileklerini yerine getirme, ya RAB,

Tasarılarını ileri götürme!

Yoksa gurura kapılırlar. Sela

⁹Beni kuşatanların başını,

Dudaklarından dökülen fesat kaplasın.

¹⁰Kızgın korlar yağsın üzerlerine!

Ateşe, dipsiz çukurlara atılsınlar,

Bir daha kalkamasınlar.

¹¹İftiracılara ülkede hayat kalmasın,

Felaket zorbaları amansızca avlasın.

¹²Biliyorum, RAB mazlumun davasını savunur,

Yoksulları haklı çıkarır.

¹³Kuşkusuz doğrular senin adına şükredecek,

Dürüstler senin huzurunda oturacak.

141

141. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹Seni çağırıyorum, ya RAB, yardımıma koş!

Sana yakarınca sesime kulak ver!

²^*Duam önünde yükselen buhur gibi,

El açışım akşam sunusu gibi kabul görsün!

³Ya RAB, ağzıma bekçi koy,

Dudaklarımın kapısını koru!

⁴Yüreğim kötülüğe eğilim göstermesin,

Suç işleyenlerin fesadına bulaşmayayım;

Onların nefis yemeklerini tatmayayım.

⁵Doğru insan bana vursa, iyilik sayılır,

Azarlasa, başa sürülen yağ gibidir,

Başım reddetmez onu.

Çünkü duam hep kötülere karşıdır.

⁶Önderleri kayalardan aşağı atılınca,

Dinleyecekler tatlı sözlerimi.

⁷Sabanla sürülüp yarılmış toprak gibi,

Saçılmış kemiklerimiz ölüler diyarının ağzına.

⁸Ancak gözlerim sende, ey Egemen RAB,

Sana sığınıyorum, beni savunmasız bırakma!

⁹Koru beni kurdukları tuzaktan,

Suç işleyenlerin kapanlarından.

¹⁰Ben güvenlik içinde geçip giderken,

Kendi ağlarına düşsün kötüler.

142

142. Mezmur ^*

Davut'un Maskili - Mağaradayken ettiği dua

¹Yüksek sesle yakarıyorum RAB'be,

Yüksek sesle RAB'be yalvarıyorum.

²Önüne döküyorum yakınmalarımı,

Önünde anlatıyorum sıkıntılarımı.

³Bunalıma düştüğümde,

Gideceğim yolu sen bilirsin.

Tuzak kurdular yürüdüğüm yola.

⁴Sağıma bak da gör,

Kimse saymıyor beni,

Sığınacak yerim kalmadı,

Kimse aramıyor beni.

⁵Sana haykırıyorum, ya RAB:

“Sığınağım,

Yaşadığımız bu dünyada nasibim sensin” diyorum.

⁶Haykırışıma kulak ver,

Çünkü çok çaresizim;

Kurtar beni ardıma düşenlerden,

Çünkü benden güçlüler.

⁷Çıkar beni zindandan,

Adına şükredeyim.

O zaman doğrular çevremi saracak,

Bana iyilik ettiğin için.

143

143. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹Duamı işit, ya RAB,

Yalvarışlarıma kulak ver!

Sadakatinle, doğruluğunla yanıtla beni!

²^*Kulunla yargıya girme,

Çünkü hiçbir canlı senin karşında aklanmaz.

³Düşman beni kovalıyor,

Ezip yere seriyor.

Çoktan ölmüş olanlar gibi,

Beni karanlıklarda oturtuyor.

⁴Bu yüzden bunalıma düştüm,

Yüreğim perişan.

⁵Geçmiş günleri anıyor,

Bütün yaptıklarını derin derin düşünüyor,

Ellerinin işine bakıp dalıyorum.

⁶Ellerimi sana açıyorum,

Canım kurak toprak gibi sana susamış. Sela*

⁷Çabuk yanıtla beni, ya RAB,

Tükeniyorum.

Çevirme benden yüzünü,

Yoksa ölüm çukuruna inen ölülere dönerim.

⁸Sabahları duyur bana sevgini,

Çünkü sana güveniyorum;

Bana gideceğim yolu bildir,

Çünkü duam sanadır.

⁹Düşmanlarımdan kurtar beni, ya RAB;

Sana sığınıyorum.

¹⁰Bana istemini yapmayı öğret,

Çünkü Tanrım'sın benim.

Senin iyi Ruhun

Düz yolda bana öncülük etsin!

¹¹Ya RAB, adın uğruna yaşam ver bana,

Doğruluğunla kurtar beni sıkıntıdan.

¹²Sevginden ötürü,

Öldür düşmanlarımı,

Yok et bütün hasımlarımı,

Çünkü senin kulunum ben.

144

144. Mezmur

Davut'un mezmuru

¹Ellerime vuruşmayı,

Parmaklarıma savaşmayı öğreten

Kayam RAB'be övgüler olsun!

²O'dur benim vefalı dostum, kalem,

Kurtarıcım, kulem,

Kalkanım, O'na sığınırım;

O'dur halkları bana boyun eğdiren!

³^*Ya RAB, insan ne ki, onu gözetesin,

İnsan soyu ne ki, onu düşünesin?

⁴İnsan bir soluğu andırır,

Günleri geçici bir gölge gibidir.

⁵Ya RAB, gökleri yar, aşağıya in,

Dokun dağlara, tütsünler.

⁶Şimşek çaktır, dağıt düşmanı,

Savur oklarını, şaşkına çevir onları.

⁷Yukarıdan elini uzat, kurtar beni;

Çıkar derin sulardan,

Al eloğlunun elinden.

⁸Onların ağzı yalan saçar,

Sağ ellerini kaldırır, yalan yere ant içerler.

⁹Ey Tanrı, sana yeni bir ezgi söyleyeyim,

Seni on telli çenkle, ilahilerle öveyim.

¹⁰Sensin kralları zafere ulaştıran,

Kulun Davut'u kötülük kılıcından kurtaran.

¹¹Kurtar beni, özgür kıl

Eloğlunun elinden.

Onların ağzı yalan saçar,

Sağ ellerini kaldırır, yalan yere ant içerler.

¹²O zaman gençliğinde

Sağlıklı yetişen fidan gibi olacak oğullarımız,

Sarayın oymalı sütunları gibi olacak kızlarımız.

¹³Her türlü ürünle dolup taşacak ambarlarımız;

Binlerce, on binlerce yavrulayacak

Çayırlarda davarlarımız.

¹⁴Semiz olacak sığırlarımız;

Surlarımıza gedik açılmayacak,

İnsanlarımız sürgün edilmeyecek,

Meydanlarımızda feryat duyulmayacak!

¹⁵Ne mutlu bunlara sahip olan halka!

Ne mutlu Tanrısı RAB olan halka!

145

145. Mezmur

Davut'un övgü ilahisi

¹Ey Tanrım, ey Kral, seni yücelteceğim,

Adını sonsuza dek öveceğim.

²Seni her gün övecek,

Adını sonsuza dek yücelteceğim.

³RAB büyüktür, yalnız O övgüye yaraşıktır,

Akıl ermez büyüklüğüne.

⁴Yaptıkların kuşaktan kuşağa şükranla anılacak,

Güçlü işlerin duyurulacak.

⁵Düşüneceğim harika işlerini,

İnsanlar büyüklüğünü, yüce görkemini konuşacak.

⁶Yaptığın müthiş işlerin gücünden söz edecekler,

Ben de senin büyüklüğünü duyuracağım.

⁷Eşsiz iyiliğinin anılarını kutlayacak,

Sevinç ezgileriyle övecekler doğruluğunu.

⁸^*RAB lütufkâr ve sevecendir,

Tez öfkelenmez, sevgisi engindir.

⁹RAB herkese iyi davranır,

Sevecenliği bütün yapıtlarını kapsar.

¹⁰Bütün yapıtların sana şükreder, ya RAB,

Sadık kulların sana övgüler sunar.

¹¹Krallığının yüceliğini anlatır,

Kudretini konuşur;

¹²Herkes senin gücünü,

Krallığının yüce görkemini bilsin diye.

¹³Senin krallığın ebedi krallıktır,

Egemenliğin kuşaklar boyunca sürer.

RAB verdiği bütün sözleri tutar,

Her davranışı sadıktır.

¹⁴RAB her düşene destek olur,

İki büklüm olanları doğrultur.

¹⁵Herkesin umudu sende,

Onlara yiyeceklerini zamanında veren sensin.

¹⁶Elini açar,

Bütün canlıları doyurursun dilediklerince.

¹⁷RAB bütün davranışlarında adil,

Yaptığı bütün işlerde sevecendir.

¹⁸RAB kendisine yakaran,

İçtenlikle yakaran herkese yakındır.

¹⁹Dileğini yerine getirir kendisinden korkanların,

Feryatlarını işitir, onları kurtarır.

²⁰RAB korur kendisini seven herkesi,

Yok eder kötülerin hepsini.

²¹RAB'be övgüler sunsun ağzım!

Bütün canlılar O'nun kutsal adına,

Sonsuza dek övgüler dizsin.

146

146. Mezmur

¹RAB'be övgüler sunun!

Ey gönlüm, RAB'be övgüler sun.

²Yaşadıkça RAB'be övgüler sunacak,

Var oldukça Tanrım'a ilahiler söyleyeceğim.

³Önderlere,

Sizi kurtaramayacak insanlara güvenmeyin.

⁴O son soluğunu verince toprağa döner,

O gün tasarıları da biter.

⁵Ne mutlu yardımcısı Yakup'un Tanrısı olan insana,

Umudu Tanrısı RAB'de olana!

⁶Yeri göğü,

Denizi ve içindeki her şeyi yaratan,

Sonsuza dek güvenilir olan,

⁷Ezilenlerin hakkını alan,

Açlara yiyecek sağlayan O'dur.

RAB tutsakları özgür kılar,

⁸Körlerin gözünü açar,

İki büklüm olanları doğrultur,

Doğruları sever.

⁹RAB garipleri korur,

Öksüze, dul kadına yardım eder,

Kötülerin yolunuysa saptırır.

¹⁰RAB Tanrın sonsuza dek, ey Siyon,

Kuşaklar boyunca egemenlik sürecek.

RAB'be övgüler sunun!

147

147. Mezmur

¹RAB'be övgüler sunun!

Ne güzel, ne hoş Tanrımız'ı ilahilerle övmek!

O'na övgü yaraşır.

²RAB yeniden kuruyor Yeruşalim'i,

Bir araya topluyor İsrail'in sürgünlerini.

³O kırık kalplileri iyileştirir,

Yaralarını sarar.

⁴^*Yıldızların sayısını belirler,

Her birini adıyla çağırır.

⁵Rabbimiz büyük ve çok güçlüdür,

Sınırsızdır anlayışı.

⁶RAB mazlumlara yardım eder,

Kötüleri yere çalar.

⁷RAB'be şükran ezgileri okuyun,

Tanrımız'ı lirle, ilahilerle övün.

⁸O'dur gökleri bulutlarla kaplayan,

Yeryüzüne yağmur sağlayan,

Dağlarda ot bitiren.

⁹O yiyecek sağlar hayvanlara,

Bağrışan kuzgun yavrularına.

¹⁰Ne atın gücünden zevk alır,

Ne de insanın yiğitliğinden^ü hoşlanır.

¹¹RAB kendisinden korkanlardan,

Sevgisine umut bağlayanlardan hoşlanır.

¹²RAB'bi yücelt, ey Yeruşalim!

Tanrın'a övgüler sun, ey Siyon!

¹³Çünkü senin kapılarının kol demirlerine güç katar,

İçindeki halkı kutsar.

¹⁴Sınırlarını esenlik içinde tutar,

Seni en iyi buğdayla doyurur.

¹⁵Yeryüzüne buyruğunu gönderir,

Sözü çarçabuk yayılır.

¹⁶Yapağı gibi kar yağdırır,

Kırağıyı kül gibi saçar.

¹⁷Aşağıya iri iri dolu savurur,

Kim dayanabilir soğuğuna?

¹⁸Buyruk verir, eritir buzları,

Rüzgarını estirir, sular akmaya başlar.

¹⁹Sözünü Yakup soyuna,

Kurallarını, ilkelerini İsrail'e bildirir.

²⁰Başka hiçbir ulus için yapmadı bunu,

Onlar O'nun ilkelerini bilmezler.

RAB'be övgüler sunun!

148

148. Mezmur

¹RAB'be övgüler sunun!

Göklerden RAB'be övgüler sunun,

Yücelerde O'na övgüler sunun!

²Ey bütün melekleri, O'na övgüler sunun,

Övgüler sunun O'na, ey bütün göksel orduları!

³Ey güneş, ay, O'na övgüler sunun,

Övgüler sunun O'na, ey ışıldayan bütün yıldızlar!

⁴Ey göklerin gökleri

Ve göklerin üstündeki sular,

O'na övgüler sunun!

⁵RAB'bin adına övgüler sunsunlar,

Çünkü O buyruk verince, var oldular;

⁶Bozulmayacak bir kural koyarak,

Onları sonsuza dek yerlerine oturttu.

⁷Yeryüzünden RAB'be övgüler sunun,

Ey deniz canavarları, bütün enginler,

⁸Şimşek, dolu, kar, bulutlar,

O'nun buyruğuna uyan fırtınalar,

⁹Dağlar, bütün tepeler,

Meyve ağaçları, sedir ağaçları,

¹⁰Yabanıl ve evcil hayvanlar,

Sürüngenler*, uçan kuşlar,

¹¹Yeryüzünün kralları, bütün halklar,

Önderler, yeryüzünün bütün yöneticileri,

¹²Delikanlılar, genç kızlar,

Yaşlılar, çocuklar!

¹³RAB'bin adına övgüler sunsunlar,

Çünkü yalnız O'nun adı yücedir.

O'nun yüceliği yerin göğün üstündedir.

¹⁴RAB kendi halkını güçlü kıldı,

Bütün sadık kullarına,

Kendisine yakın olan halka,

İsrailliler'e ün kazandırdı.

RAB'be övgüler sunun!

149

149. Mezmur

¹RAB'be övgüler sunun!

RAB'be yeni bir ezgi söyleyin,

Sadık kullarının toplantısında

O'nu ezgilerle övün!

²İsrail Yaratıcısı'nda sevinç bulsun,

Siyon halkı Kralları'yla coşsun!

³Dans ederek övgüler sunsunlar O'nun adına,

Tef ve lir çalarak O'nu ilahilerle övsünler!

⁴Çünkü RAB halkından hoşlanır,

Alçakgönüllüleri zafer tacıyla süsler.

⁵Bu onurla mutlu olsun sadık kulları,

Sevinç ezgileri okusunlar yataklarında!

⁶Ağızlarında Tanrı'ya yüce övgüler,

Ellerinde iki ağızlı kılıçla

⁷Uluslardan öç alsınlar,

Halkları cezalandırsınlar,

⁸Krallarını zincire,

Soylularını prangaya vursunlar!

⁹Yazılan kararı onlara uygulasınlar!

Bütün sadık kulları için onurdur bu.

RAB'be övgüler sunun!

150

150. Mezmur

¹RAB'be övgüler sunun!

Kutsal yerde Tanrı'ya övgüler sunun!

Gücünü gösteren göklerde övgüler sunun O'na!

²Övgüler sunun O'na güçlü işleri için!

Övgüler sunun O'na eşsiz büyüklüğüne yaraşır biçimde!

³Boru çalarak O'na övgüler sunun!

Çenkle ve lirle O'na övgüler sunun!

⁴Tef ve dansla O'na övgüler sunun!

Saz ve neyle O'na övgüler sunun!

⁵Zillerle O'na övgüler sunun!

Çınlayan zillerle O'na övgüler sunun!

⁶Bütün canlı varlıklar RAB'be övgüler sunsun!

RAB'be övgüler sunun!

^* 1:3 Yer.17:8

^* 2:1-2 Elç.4:25-26

^p 2:2 “Meshettiği krala”: İbranice “Meshettiğine”.

^* 2:7 Elç.13:32-33; İbr.1:5; 5:5

^* 2:9 Va.2:26-28; 12:5; 19:15

^r 2:9 Masoretik metin “Kıracaksın”, Septuaginta, Süryanice “Güdeceksin”.

^* 3:0 2Sa.15:13-17:22

^s 3:2 “Sela”: Müzikte duruş ifade eden bir terim olduğu sanılıyor.

^* 4:4 Ef.4:26

^* 5:9 Rom.3:13

^ş 6:0 “Sekiz telli sazlarla”: İbranice “Sekizinciye göre”, anlamı kesin olarak bilinmiyor.

^* 6:1 Mez.38:1

^* 6:8 Mat.7:23; Luk.13:27

^t 7:0 “Şigayon”: Anlamı tam olarak bilinmeyen bir müzik terimi.

^* 7:9 Va.2:23

^* 7:14 Eyü.15:35; Yşa.59:4

^u 8:0 “Gittit”: Bir müzik terimi ya da üzüm sıkma mevsiminde okunan bir ilahi olabilir.

^* 8:2 Mat.21:16

^* 8:4 Eyü.7:17-18; Mez.144:3; İbr.2:6-8

^ü 8:5 “Nerdeyse bir tanrı yaptın onu” (bkz.Yar.1:26-28): Septuaginta'da “Onu meleklerden biraz aşağı kıldın” (bkz. İbr.2:6-8).

^* 8:6 1Ko.15:27; Ef.1:22; İbr.2:8

^v 9:0 Birçok İbranice elyazmasında 9. ve 10. Mezmur birleşik yazılır.

^y 9:16 “Higayon”: Anlamı kesin olarak bilinmeyen bir müzik terimi.

^* 10:7 Rom.3:14

^z 12:0 “Sekiz telli sazlarla”: İbranice “Sekizinciye göre”, anlamı kesin olarak bilinmiyor.

^* 14:1-3 Rom.3:10-12

^a 16:0 “Miktam”: Bir edebiyat ya da müzik terimi.

^* 16:8-11 Elç.2:25-28

^* 16:10 Elç.2:31; 13:35

^b 16:10 “Sadık kulunun çürümesine izin vermezsin” ya da “Sadık kulunun ölüm çukurunu görmesine izin vermezsin.”

^* 18:33 Hab.3:19

^* 18:49 Rom.15:8-9

^* 19:4 Rom.10:18

^c 19:14 “Kurtarıcım benim”: Kurtarıcı diye çevrilen İbranice “Goel” sözcüğü “Yakın akraba” anlamına gelir (bkz. Rut 2:20).

^* 22:1 Mat.27:46; Mar.15:34

^* 22:7 Mat.27:39-40; Mar.15:29-30; Luk.23:35

^* 22:8 Mat.27:43

^* 22:15 Mez.69:21; Yu.19:28

^* 22:18 Mat.27:35; Mar.15:24; Luk.23:34; Yu.19:24

^* 22:22 İbr.2:12

^* 23:2 Va.7:17

^* 24:1 1Ko.10:26

^* 24:4 Mat.5:8

^* 28:4 Va.22:12

^* 29:1-2 1Ta.16:29; Mez.96:7-9

^ç 29:9 “Geyikleri doğurtur” ya da “Yabanıl fıstık ağaçlarını eğer”.

^* 31:5 Luk.23:46

^* 31:13 Yer.20:10

^d 32:0 “Maskil”: Anlamı tam olarak bilinmeyen bir müzik veya edebiyat terimi. “Didaktik şiir” anlamına gelebilir.

^* 32:1-2 Rom.4:7-8

^* 32:5 2Sa.12:13

^* 33:3 Mez.98:1; Yşa.42:10; Va.5:9-10

^* 34:0 1Sa.21:13-15

^* 34:8 1Pe.2:3

^* 34:12-16 1Pe.3:10-12

^* 34:20 Yu.19:36

^* 35:19 Mez.69:4; Yu.15:25

^* 36:1 Rom.3:18

^* 37:11 Mat.5:5

^* 40:6-8 İbr.10:5-7

^* 41:9 Mat.26:23; Mar.14:20; Luk.22:21; Yu.13:18

^* 41:13 1Ta.16:36; Mez.106:48

^e 42:0 Birçok İbranice elyazmasında 42. ve 43. Mezmur birleşik yazılır.

^* 44:22 Rom.8:36

^f 45:4 Olası metin “Gerçek ve adalet uğruna”, Masoretik metin “Gerçek ve alçakgönüllülük, adalet uğruna”.

^* 45:6-7 İbr.1:8-9

^g 45:6 “Ey Tanrı, tahtın sonsuzluklar boyunca kalıcıdır” ya da “Tanrı'nın sana armağan ettiği krallık sonsuzluklar boyunca kalıcıdır”.

^h 46:0 “Tiz sesliler”: İbranice “Alamot”, anlamı tam olarak bilinmeyen bir müzik terimi.

^ı 46:9 “Kalkanları” ya da “Savaş arabalarını”.

ⁱ 47:7 “Maskil”: Anlamı tam olarak bilinmeyen bir müzik veya edebiyat terimi. “Didaktik şiir” anlamına gelebilir.

^* 48:2 Mat.5:34-35

^j 48:2 “Safon”: İlah Baal'ın oturduğu sanılan bir dağ.

^k 49:11 Septuaginta, Targum, Süryanice “Mezarları, sonsuza dek evleri, kuşaklar boyu konutları olacak”, Masoretik metin “ ‘Evlerimiz sonsuza dek kalacak’ diye düşünüyorlar”.

^* 51:0 2Sa.12:1-15

^* 51:4 Rom.3:4

^* 52:0 1Sa.22:9-10

^l 53:0 “Mahalat”: Bir müzik terimi, büyük olasılıkla “Nefesli sazlar”.

^* 53:1-3 Rom.3:10-12

^* 54:0 1Sa.23:19; 26:1

^* 55:22 1Pe.5:7

^* 56:0 1Sa.21:13-15

^* 57:0 1Sa.22:1; 24:3

^m 58:1 “Yöneticiler” ya da “Dilsizler”.

^* 59:0 1Sa.19:11

^* 60:0 2Sa.8:13; 1Ta.18:12

ⁿ 60:4 “Okçulara karşı” ya da “Doğruluk uğruna”.

^o 60:8 “Çarığımı fırlatacağım”: Eski törelere göre çarığın fırlatılması, bir yerin sahiplenilmesi anlamına geliyordu.

^* 62:12 Eyü.34:11; Yer.17:10; Mat.16:27; Rom.2:6; 2Ti.4:14; Va.2:23

^* 63:0 1Sa.23:14

^ö 65:1 Septuaginta, Süryanice “Seni övgü bekliyor”, Masoretik metin “Senin için sessizlik övgü”.

^* 66:6 Çık.14:21

^* 66:6 Yşu.3:14-17

^p 68:4 “Çölleri geçecek biniciye yol hazırlayın” ya da “Bulutlara binmiş olana ezgiler sunun”.

^* 68:7-8 Çık.19:18; Hak.5:4-5

^* 68:18 Ef.4:8

^r 68:30 Bu dizede geçen “Hayvan” Mısır'ı, “Buzağılarla boğalar” ise irili ufaklı ulusları simgelemektedir.

^* 69:4 Mez.35:19; Yu.15:25

^* 69:9 Yu.2:17

^* 69:9 Rom.15:3

^* 69:21 Mat.27:48; Mar.15:36; Yu.19:28-29

^* 69:22-23 Rom.11:9-10

^* 69:25 Elç.1:20

^* 69:28 Çık.32:32; Va.3:5; 13:8; 17:8

^s 72:5 Septuaginta “Kral kuşaklar boyunca yaşasın”, Masoretik metin “Kuşaklar boyunca senden korksunlar.”

^* 72:8 Zek.9:10

^ş 73:4 “Onlar acı nedir bilmezler, bedenleri sağlıklı ve semizdir” ya da “Ölürken acı çekmezler, bedenleri semizdir”.

^* 74:13 Çık.14:21

^t 74:16 “Ay”: İbranice “Işık”. Ayı ya da yıldızları kastediyor.

^u 75:1 “Sen yakınsın”: İbranice “Adın yakındır”.

^ü 75:4,5 “Başınızı”: İbranice “Boynuzunuzu” (Boynuz güç simgesidir).

^v 76:2 “Şalem”, yani “Yeruşalim”.

^* 78:2 Mat.13:35

^* 78:12 Çık.7:8-12:32

^y 78:12 “Soan”: Tanis olduğu sanılıyor.

^* 78:13 Çık.14:21-22

^* 78:14 Çık.13:21-22

^* 78:15-16 Çık.17:1-7; Say.20:2-13

^* 78:18-31 Çık.16:2-15; Say.11:4-23,31-35

^* 78:24 Yu.6:31

^z 78:25 “Meleklerin” ya da “Güçlülerin”.

^* 78:37 Elç.8:21

^* 78:44 Çık.7:17-21; Va.16:4

^* 78:45 Çık.8:20-24

^* 78:45 Çık.8:1-6

^* 78:46 Çık.10:12-15

^* 78:47-48 Çık.9:22-25

^* 78:51 Çık.12:29

^* 78:52 Çık.13:17-22

^* 78:53 Çık.14:26-28

^* 78:54 Çık.15:17; Yşu.3:15-17

^* 78:55 Yşu.11:16-23

^* 78:56 Hak.2:11-15

^* 78:60 Yşu.18:1; Yer.7:12-14; 26:6

^* 78:61 1Sa.4:4-22

^a 78:61 Bu ayette geçen “Kudret” ve “Görkem” sözcükleri Antlaşma Sandığı'nı kastetmektedir.

^* 78:70-71 1Sa.16:11-12; 2Sa.7:8; 1Ta.17:7

^* 79:1 2Kr.25:8-10; 2Ta.36:17-19; Yer.52:12-14

^* 79:6-7 Yer.10:25

^* 80:1 Çık.25:22

^* 81:3 Say.10:10

^* 81:7 Çık.17:7; Say.20:13

^b 81:7 “Meriva”: “Çıkışma” anlamına gelir (bkz. Çık.17:7).

^* 81:9 Çık.20:2-3; Yas.5:6-7

^c 82:1 “Tanrısal kurulda” ya da “Yargıçlar topluluğunda”.

^* 82:6 Yu.10:34

^* 83:9 Hak.7:1-23

^* 83:9 Hak.4:6-22

^* 83:11 Hak.7:25; 8:12

^* 86:9 Va.15:3-4

^* 86:15 Çık.34:6; Say.14:18; Neh.9:17; Mez.103:8; 145:8; Yoe.2:13; Yun.4:2

^ç 87:4 “Rahav”: Mısır'ı simgeliyor.

^* 89:0 1Kr.4:31

^* 89:4 2Sa.7:12-16; 1Ta.17:11-14; Mez.132:11; Elç.2:30

^d 89:10 “Rahav”: Deniz, deniz canavarı ya da Mısır gibi güçlü düşmanları kastediyor.

^* 89:20 1Sa.13:14; Elç.13:22

^* 89:20 1Sa.16:12

^e 89:22 “Haraca bağlayamayacak” ya da “Aldatamayacak”.

^* 89:27 Va.1:4-6

^* 90:4 2Pe.3:8

^* 91:11 Mat.4:5-6; Luk.4:10

^* 91:12 Mat.4:5-6; Luk.4:11

^* 91:13 Luk.10:19

^* 94:11 1Ko.3:20

^* 95:7-11 İbr.3:7-11,15; 4:3,5,7

^* 95:8-9 Çık.17:1-7; Say.20:2-13;

^f 95:8 “Meriva”: “Çıkışma” anlamına gelir (bkz. Çık.17:7).

^g 95:8 “Massa”: “Deneme” anlamına gelir (bkz. Çık.17:7).

^* 95:11 Say.14:20-23; Yas.1:34-36

^* 95:11 Yas.12:9-10

^h 95:11 “Huzur diyarıma”, yani “Vaat edilen toprağa” (bkz. Say.14:26-35; İbr.4:1-7).

^* 96:7-9 1Ta.16:29-30; Mez.29:1-2

^* 96:12-13 Yşa.11:4; Va.19:11

^* 98:1 Mez.33:3; Yşa.42:10; Va.5:9-10

^* 99:1 Çık.25:22

^* 99:7 Çık.33:9

^ı 100:3 “Biz de O'nunuz” ya da “Kendimiz değil”.

^* 100:5 1Ta.16:34; 2Ta.5:13; 7:3; Ezr.3:11; Mez.106:1; 107:1; 118:1; 136:1; Yer.33:11

^* 102:12 Ağı.5:19

^* 102:25-27 İbr.1:10-12

^* 103:8 Yak.5:11

^* 103:8 Çık.34:6; Say.14:18; Neh.9:17; Mez.86:15; 145:8; Yoe.2:13; Yun.4:2

^* 104:4 İbr.1:7

ⁱ 104:4 “Rüzgarları kendine haberci, yıldırımları hizmetkâr eden sensin” ya da “Meleklerini rüzgarlar, hizmetkârlarını ateş alevleri yapan sensin”.

^* 105:1 1Ta.16:8; Yşa.12:4

^* 105:8-9 Yar.12:7; 17:8

^* 105:8-9 Yar.26:3

^* 105:10-11 Yar.28:13

^* 105:14-15 Yar.20:3-7

^* 105:16 Yar.41:53-57

^* 105:17 Yar.37:28; 45:5

^* 105:18-19 Yar.39:20-40:23

^* 105:20 Yar.41:14

^* 105:21 Yar.41:39-41

^* 105:23 Yar.46:6

^* 105:23 Yar.47:11

^* 105:24-25 Çık.1:7-14

^* 105:26 Çık.3:1-4:17

^* 105:28 Çık.10:21-23

^* 105:29 Çık.7:17-21

^* 105:30 Çık.8:1-6

^* 105:31 Çık.8:20-24

^* 105:31 Çık.8:16-17

^* 105:32-33 Çık.9:22-25

^* 105:34-35 Çık.10:12-15

^* 105:36 Çık.12:29

^* 105:37-38 Çık.12:33-36

^* 105:39 Çık.13:21-22

^* 105:40 Çık.16:2-15

^* 105:41 Çık.17:1-7; Say.20:2-13

^* 105:44 Yşu.11:16-23

^* 106:1 1Ta.16:34; 2Ta.5:13; 7:3; Ezr.3:11; Mez.100:5; 107:1; 118:1; 136:1; Yer.33:11

^* 106:7 Çık.14:10-12

^* 106:9-12 Çık.14:21-31

^* 106:12 Çık.15:1-21

^* 106:14-15 Say.11:4,33,34

^* 106:16-18 Say.16:1-35

^* 106:19-23 Çık.32:1-14

^* 106:24-26 Say.14:1-35

^* 106:27 Lev.26:33

^* 106:28-31 Say.25:1-13

^* 106:32-33 Say.20:2-13

^* 106:34-36 Hak.2:1-3; 3:5-6

^* 106:37 2Kr.17:17

^* 106:38 Say.35:33

^* 106:40-46 Hak.2:14-18

^* 106:47-48 1Ta.16:35-36; Mez.41:13

^* 107:1 1Ta.16:34; 2Ta.5:13; 7:3; Ezr.3:11; Mez.100:5; 106:1; 118:1; 136:1; Yer.33:11

^j 107:3 “Güneyden”: İbranice “Denizden”.

^* 107:40 Eyü.12:21,24

^k 108:9 “Çarığımı fırlatacağım”: Eski törelere göre çarığın fırlatılması, bir yerin sahiplenilmesi anlamına geliyordu.

^* 109:8 Elç.1:20

^l 109:6-19 Bazı uzmanlara göre bu ayetler Davut'un düşmanlarının konuşmasıdır.

^* 109:25 Mat.27:39; Mar.15:29

^* 110:1 Mat.22:44; Mar.12:36; Luk.20:42-43; Elç.2:34-35; 1Ko.15:25; Ef.1:18-22; Kol.3:1; İbr.1:13; 8:1-2; 10:12-13

^m 110:1 “Ayaklarının altına serinceye dek”: İbranice “Ayaklarına tabure yapıncaya dek”.

^* 110:4 İbr.5:6,9-10; 6:20; 7:17,21

^* 111:10 Eyü.28:28; Özd.1:7; 9:10

^* 112:9 2Ko.9:9

^* 113:7 1Sa.2:8

^* 114:1 Çık.12:51

^* 114:3 Çık.14:21

^* 114:3 Yşu.3:16

^* 114:7-8 Çık.17:1-7; Say.20:2-13

^* 115:4-7 Mez.135:15-17; Va.9:20

^* 115:13 Va.11:18; 19:5

^* 116:10 2Ko.4:13

ⁿ 116:10 “İman ettim, ‘Büyük acı çekiyorum’ dediğim zaman bile” ya da “İman ettim, bu nedenle konuştum. Büyük acı çekiyorum” (bkz. 2Ko.4:13).

^o 116:15 “Değerlidir” ya da “Acıdır”.

^* 117:1 Rom.15:10-11

^* 118:1 1Ta.16:34; 2Ta.5:13; 7:3; Ezr.3:11; Mez.100:5; 106:1; 107:1; 136:1; Yer.33:11

^* 118:6 İbr.13:6

^ö 118:13 Septuaginta, Süryanice “İtilip kakıldım”, Masoretik metin “Beni itip kaktın”.

^* 118:14 Çık.15:2; Yşa.12:2

^* 118:22 Luk.20:17; Elç.4:11; 1Pe.2:7-8

^* 118:22-23 Mat.21:42; Mar.12:10-11

^* 118:25 Mat.21:9; Mar.11:9; Yu.12:13

^* 118:26 Mat.21:9; 23:39; Mar.11:9; Luk.13:35; 19:38; Yu.12:13

^p 118:27 “İplerle bağlayın bayram kurbanını” ya da “Elinizde dallarla bayramı kutlayın”.

^r 119:0 Alef, beyt, vb. sözcükleri İbrani alfabesinin harfleridir. 119. Mezmur akrostiş biçimde yazılmış bir şiirdir.

^s 119:37 “Boş şeylerden” ya da “Değersiz putlardan”.

^ş 120:0 “Hac İlahisi”: Fısıh, Hasat, Çardak bayramlarını kutlamak için Yeruşalim'e çıkarken söylenen ezgi.

^t 126:1 “RAB sürgünleri Siyon'a geri getirince” ya da “RAB Siyon'u eski gönencine kavuşturunca”.

^u 127:5 “Kent kapısında”: Eski zamanlarda mahkeme kent kapısında yapılırdı.

^* 130:8 Mat.1:21; Tit.2:14

^* 132:6-10 2Ta.6:41-42

^* 132:11 2Sa.7:12-13; 1Ta.17:11-12; Mez.89:3-4; Elç.2:30

^* 132:17 1Kr.11:36; 15:4; 2Kr.8:19, 2Ta.21:7

^* 135:7 Yer.10:13; 51:16

^* 135:15-17 Mez.115:4-7; Va.9:20

^* 136:1 1Ta.16:34; 2Ta.5:13; 7:3; Ezr.3:11; Mez.100:5; 106:1; 107:1; 118:1; Yer.33:11

^* 136:5 Yar.1:1

^* 136:6 Yar.1:2

^* 136:7-9 Yar.1:16

^* 136:10 Çık.12:29

^* 136:11-12 Çık.12:51

^* 136:13-15 Çık.14:21-29

^* 136:19 Say.21:21-30

^* 136:20 Say.21:31-35

^* 137:8 Va.18:6

^* 140:3 Rom.3:13

^* 141:2 Va.5:8

^* 142:0 1Sa.22:1; 24:3

^* 143:2 Rom.3:20; Gal.2:16

^* 144:3 Eyü.7:17-18; Mez.8:4

^* 145:8 Çık.34:6; Say.14:18; Neh.9:17; Mez.86:15; 103:8; Yoe.2:13; Yun.4:2

^* 147:4 Yşa.40:26

^ü 147:10 “Yiğitliğinden”: İbranice “Bacaklarından”.

Giriş

Bible

	Book of Psalms 7.50 TL
	Turkish Bible (Special designed cover) 35.00 TL
	Turkish Bible 35.00 TL
	Study Bible 65.00 TL
	Bible Atlas 50.00 TL

home about us publications bible news promotions contact us sitemap

Mobile version

Kutsal Kitap + Takvim Promosyonu... Tıklayın!
Kutsal Kitap Büyük Boy Satışa Sunulmuştur! Tıklayın!
Kutsal Kitap okuma planı sayfamızı ziyaret edin! Tıklayın!
Kutsal Kitap ve Deuterokanonik Kitaplar, YENİDEN SINIRLI SAYIDA STOKTA ACELE EDİN! Tıklayın!
2012 takvimimiz satışa sunulmuştur. Tıklayın!

↓ Prev | Next ↑

Mezmurlar

GİRİŞ

1. Mezmur

2. Mezmur

3. Mezmur *

4. Mezmur

5. Mezmur

6. Mezmur

7. Mezmur

8. Mezmur

9. Mezmurv

10. Mezmur

11. Mezmur

12. Mezmur

13. Mezmur

14. Mezmur

15. Mezmur

16. Mezmur

17. Mezmur

18. Mezmur

19. Mezmur

20. Mezmur

21. Mezmur

22. Mezmur

23. Mezmur

24. Mezmur

25. Mezmur

26. Mezmur

27. Mezmur

28. Mezmur

29. Mezmur

30. Mezmur

31. Mezmur

32. Mezmur

33. Mezmur

34. Mezmur *

35. Mezmur

36. Mezmur

37. Mezmur

38. Mezmur

39. Mezmur

40. Mezmur

41. Mezmur

42. Mezmure

43. Mezmur

44. Mezmur

45. Mezmur

46. Mezmur

47. Mezmur

48. Mezmur

49. Mezmur

50. Mezmur

51. Mezmur *

52. Mezmur *

53. Mezmur

54. Mezmur *

55. Mezmur

56. Mezmur *

57. Mezmur *

58. Mezmur

59. Mezmur *

60. Mezmur *

61. Mezmur

62. Mezmur

63. Mezmur *

64. Mezmur

65. Mezmur

66. Mezmur

67. Mezmur

68. Mezmur

69. Mezmur

70. Mezmur

71. Mezmur

72. Mezmur

73. Mezmur

74. Mezmur

75. Mezmur

76. Mezmur

77. Mezmur

78. Mezmur

3. Mezmur ^*

9. Mezmur^v

34. Mezmur ^*

42. Mezmur^e

51. Mezmur ^*

52. Mezmur ^*

54. Mezmur ^*

56. Mezmur ^*

57. Mezmur ^*

59. Mezmur ^*

60. Mezmur ^*

63. Mezmur ^*

89. Mezmur ^*

142. Mezmur ^*