Habakkuk

GİRİŞ

Peygamber Habakkuk İ.Ö. 7. yüzyılın sonlarına doğru, Babilliler'in Ortadoğu'da egemen olduğu dönemde yaşadı. Bu acımasız insanların zorbalığından çok derin rahatsızlık duyan Habakkuk Rab'be şunu sordu: "Doğrular kötülere yem olurken neden susuyorsun?" (1:13). Rab uygun bulduğu zamanda harekete geçeceğini söyledi. Aynı zamanda, "Doğru kişi sadakatiyle yaşayacaktır" dedi (2:4).

Kitabın geri kalan bölümü kötülerin başına gelecek korkunç sonu bildiriyor. Kitap, Habakkuk'un güçlü imanını dile getiren, Tanrı'nın büyüklüğünü kutlayan bir ilahiyle son buluyor.

Ana Hatlar:

1:1-2:4 Habakkuk'un yakınmaları ve Rab'bin yanıtı

2:5-20 Kötülerin korkunç sonu

3:1-19 Habakkuk'un duası

1

¹Peygamber Habakkuk'a bir görümde verilen bildiridir.

Habakkuk'un Rab'be Yakınması

 ²Ya RAB, ne zamana dek seni yardıma çağıracağım,

Beni duymuyor musun?

“Zorbalık var” diye haykırıyorum sana,

Ama kurtarmıyorsun!

 ³Bunca kötülüğü bana neden gösteriyorsun,

Nasıl hoş görürsün bunca haksızlığı?

Nereye baksam şiddet ve zorbalık var.

Kavgaların, çekişmelerin sonu gelmiyor.

 ⁴Bu yüzden yasa işlemez oldu,

Bir türlü yerini bulmuyor hak.

Kötüler doğruları kıskaca almış

Ve böylece adalet saptırılıyor.

Rab'bin Yanıtı

 ^5*“Bakın öbür uluslara,

Gördüklerinize büsbütün şaşacaksınız.

Sizin gününüzde öyle işler yapacağım ki,

Anlatsalar inanmayacaksınız.

 ^6*Başkalarına ait toprakları ele geçirmek için

Dünyanın dört yanına yürüyen o acımasız ve saldırgan ulusu,

Kildaniler'i* güçlendireceğim.

 ⁷Dehşetli ve korkunçturlar,

Gururlu ve başlarına buyrukturlar.

 ⁸Parstan çeviktir atları,

Aç kurttan daha azgın.

Atlıları yeri deşerek geliyor uzaklardan,

Avına saldıran kartal gibi uçuyorlar,

 ⁹Yağmalamak için geliyor hepsi.

Orduları çöl rüzgarı gibi ilerliyor

Ve kum gibi tutsak topluyorlar.

 ¹⁰Küçümsüyorlar kralları,

Yöneticilerle alay ediyorlar.

Dudak büküyorlar bütün surlu kentlere,

Önlerine toprak yığıp onları ele geçiriyorlar.

 ¹¹Rüzgar gibi geçip gidiyorlar.

Bu suçlu adamların ilahları kendi güçleridir.”

Habakkuk Rab'be Yine Yakınıyor

 ¹²Ya RAB, kutsal Tanrım,

Öncesizlikten beri var olan sen değil misin?

Sen ölmeyeceksin^s.

Ya RAB, bizi yargılamak için Kildaniler'i* mi seçtin?

Ey sığınağımız^ş, onlara mı verdin cezalandırma yetkisini?

 ¹³Kötüye bakamayacak kadar saftır gözlerin.

Haksızlığı hoş göremezsin.

Öyleyse nasıl hoş görürsün

Bu hain adamları?

Doğrular kötülere yem olurken

Neden susuyorsun?

 ¹⁴İnsanları denizdeki balıklara,

Yöneticiden yoksun sürüngenlere* çevirdin.

 ¹⁵Kildaniler onları oltayla, ağla,

Serpme ağla tutar gibi tutuyor

Ve sevinç çığlıkları atıyorlar.

 ¹⁶Kurban kesiyorlar ağlarına bu yüzden.

Kendilerine lezzetli ve bol yiyecek sağlayan ağları için buhur yakıyorlar.

 ¹⁷Ağlarını durmadan boşaltmaya,

Ulusları acımasızca öldürmeye devam edecekler mi?

 

2

 ¹Nöbet yerinde, gözcü kulesinde durayım,

Bakayım RAB bana ne diyecek,

Yakınmalarıma ne yanıt verecek göreyim.

Rab'bin Yanıtı

 ²Şöyle yanıtladı RAB:

“Göreceklerini taş levhalara oyarak yaz.

Öyle ki, herkes bir çırpıda okusun.

 ^3*Bu olayların zamanı gelmedi henüz.

Sonun belirtileridir bunlar ve yalan değildir.

Gecikiyormuş gibi görünse de bekle olacakları,

Kesinlikle olacak, gecikmeyecek.

 ⁴Bakın şu övüngen kişiye, niyeti iyi değildir.

Ama doğru kişi sadakatiyle^t yaşayacaktır.

 ⁵Servet aldatıcıdır.

Küstahlar kalıcı değildir;

Açgözlüdürler ölüler diyarı gibi

Ve ölüm gibi hiç doymazlar.

Ülkeleri ele geçirip halkları tutsak alırlar.

 ⁶Tutsak alınanlar onları küçümseyip alay etmeyecekler mi?

‘Kendisine ait olmayanı ele geçirenin,

Haraç alarak zenginleşenin vay haline!

Daha ne kadar sürecek bu?’ demeyecekler mi?

 ⁷Haraca kestikleriniz ansızın ayaklanmayacak mı?

Uyanıp yakanıza yapışmayacaklar mı?

İşte o zaman onlar için çapul malı gibi olacaksınız.

 ⁸Birçok ulusu soyduğunuz,

Kan döktüğünüz,

Ülkelere, kentlere ve oralarda yaşayan herkese zorbalık ettiğiniz için,

Halklardan sağ kalanlar da sizi soyacaklar.

 ⁹Evini haksız kazançla dolduranın,

Felaketten kaçmak için yuvasını yüksek yere kuranın vay haline!

 ¹⁰Birçok halkı kıyıma uğratmakla

Kendi soyunuzu utanca boğdunuz,

Kendi yıkımınızı hazırladınız.

 ¹¹Duvar taşları bile haykıracak bunu

Ve yankılanacak ahşap kirişler.

 ¹²Kan dökerek kentler kuranın,

Zorbalıkla beldeler yapanın vay haline!

 ¹³Halkların bütün emeklerinin yanması,

Ulusların bütün çabalarının boşa gitmesi

Her Şeye Egemen RAB'bin işi değil mi?

 ^14*Çünkü sular denizi nasıl dolduruyorsa,

Dünya da RAB'bin yüceliğinin bilgisiyle dolacak.

 ¹⁵Çıplak bedenlerini seyretmek için

Komşularına içki içirip sarhoş eden,

İçkiye zehir bile katan sizlerin vay haline!

 ¹⁶Onur yerine utanca boğulacaksınız.

Şimdi sıra sizde, için de çıplaklığınız görünsün.

RAB size sağ elindeki ceza dolu kâseden* içirecek.

Onurunuz kırılacak, rezil olacaksınız.

 ¹⁷Lübnan'a ettiğiniz zorbalık kendi başınıza gelecek.

Telef ettiğiniz hayvanlar sizi dehşete düşürecek.

Çünkü insan kanı döktünüz,

Ülkelere, kentlere ve oralarda yaşayan herkese zorbalık ettiniz.

 ¹⁸İnsanın biçim verdiği oyma ya da dökme putun ne yararı var ki aldatmaktan başka?

Putu yapan, yaptığına güvenir,

Ama yaptığı ne ki, dilsiz puttan başka.

 ¹⁹Tahta puta, ‘Canlan!’ diyenin,

Dilsiz taşa, ‘Uyan’ diyenin

Vay haline!

Put yol gösterebilir mi?

Altınla, gümüşle kaplanmış,

Ama içinde yaşam soluğu yok.

 ²⁰Oysa RAB kutsal tapınağındadır.

Sussun bütün dünya O'nun önünde.”

3

Habakkuk'un Duası

¹Peygamber Habakkuk'un Duası - Şigyonot^u Makamında

 

 ²Ya RAB, ününü duydum ve yaptıklarının karşısında ürperdim.

Günümüzde de aynı şeyleri yap, ya RAB,

Şimdi herkes bilsin neler yapabildiğini.

Öfkeliyken merhametini anımsa!

 

 ³Tanrı Teman'dan,

Kutsal Tanrı Paran Dağı'ndan geldi. Sela^ü

Görkemi kapladı gökleri,

O'na sunulan övgüler dünyayı doldurdu.

 ⁴Güneş gibi parıldıyor,

Elleri ışık saçıyor.

Gücünün gizi ellerinde.

 ⁵Yayılıyor salgın hastalıklar önüsıra,

Ardısıra da ölümcül hastalıklar.

 ⁶Duruşuyla dünyayı sarstı,

Titretti ulusları bakışıyla,

Yaşlı dağlar darmadağın oldu,

Dünya kurulalı beri var olan tepeler O'na baş eğdi.

Tanrı'nın yolları değişmezdir.

 

 ⁷Kuşan çadırlarını çaresizlik içinde gördüm,

Midyan konutları korkudan titriyordu.

 ⁸Ya RAB, nehirlere mi öfkelendin?

Gazabın ırmaklara mı?

Yoksa denize mi kızdın da,

Atlarına, yenilmez savaş arabalarına bindin?

 ⁹Gerdin yayını,

Okların içtiğin antlardır. Sela

Yeryüzünü akarsularla yardın.

 ¹⁰Sarsıldı dağlar seni görünce,

Seller her yanı süpürüp geçti.

Engin denizler gürledi, dalgalar yükseldi.

 ¹¹Uçuşan oklarının pırıltısından,

Parlayan mızrağının ışıltısından,

Yerlerinde durakaldı güneş ve ay.

 ¹²Gazap içinde ilerledin yeryüzünde,

Ulusları öfkeyle çiğneyip ezdin.

 ¹³Kendi halkını, seçtiğin ulusu^v kurtarmaya geldin.

Kötü soyun başını ezdin,

Soydun onu tepeden tırnağa. Sela

 ¹⁴Başını kendi mızrağıyla deldin.

Askerleri fırtına gibi gelmişti bizi dağıtmaya,

Saklanan düşkünleri yok etmiş gibi seviniyorlardı.

 ¹⁵Sense atlarınla çiğneyip geçtin büyük denizleri,

Sularını köpürterek...

 

 ¹⁶Sesini duyunca yüreğim hopladı,

Seğirdi dudaklarım,

Kemiklerim eridi sanki,

Çözüldü dizlerimin bağı.

 

Ama bize saldıran halkın felakete uğrayacağı günü

Sabırla bekleyeceğim.

 

 ¹⁷Tomurcuklanmasa incir ağaçları,

Asmalar üzüm vermese,

Boşa gitse de zeytine verilen emek,

Tarlalar ürün vermese de,

Boşalsa da davar ağılları,

Sığır kalmasa da ahırlarda,

 ¹⁸Ben yine RAB sayesinde sevineceğim,

Kurtuluşumun Tanrısı sayesinde sevinçten coşacağım.

 ^19*Egemen RAB gücümdür benim.

Ayaklarıma geyik ayağının çevikliğini verir.

Aşırtır beni yükseklerden.

 

Müzik şefi için: Telli sazlar eşliğinde söylenecek.